Απίστευτο σκάνδαλο: Εγγυητική επιστολή 900 εκατ. παρείχε η κυβέρνηση Τσίπρα στη Εurobank EFG
Θα το αγόραζε δηλαδή με εγγύηση των Ελλήνων φορολογουμένων; Κι αν η απάντηση είναι ότι δεν ελέγχει πλέον την εν λόγω τράπεζα, αφενός θα πρέπει να απαντηθεί τι είδους εγγύηση είναι τότε αυτή (κι αν είναι σύννομη με το ευρωπαϊκό-ενωσιακό δίκαιο, αφού αν δεν κάνουμε λάθος ο ιδιώτης δίνει εγγύηση) και αφετέρου αν ο μεγαλομέτοχος της τράπεζας Πρεμ Γουάτσα που είχε επισκεφτεί το Μέγαρο Μαξίμου κοντά στην επίμαχη περίοδο, έχει καμία σχέση.
Το οποίο «πρότζεκτ» του Ελληνικού, φέρεται μάλιστα να… ενορχηστρώνεται όχι από φερόμενη ως εμπλεκόμενη εισηγμένη ελληνική εταιρία, αλλά από κάποια εταιρία με έδρα το Λουξεμβούργο; Ερώτηση κάνουμε. Διότι εάν αυτό αληθεύει, εγείρονται άλλα σοβαρά ζητήματα νομικής φύσεως.
Το δεύτερο σχόλιο που θα επιθυμούσαμε να κάνουμε, αφορά το πολιτικό σύστημα της χώρας, αφού καθώς φαίνεται, στα ζητήματα αυτά δεν υπάρχουν μπλε, πράσινοι και κόκκινοι. Θα φανεί εάν τις επόμενες ημέρες θα «σηκώσει» το θέμα η αντιπολίτευση – επίδοξη κυβέρνηση, ή το «σύστημα» θα επιδείξει ειδική «ευαισθησία», αποσιωπώντας το θέμα. Θα μας απαντήσουν σήμερα στο debate λογικά...
Το ερώτημα που θα θέλαμε να θέσουμε αυθόρμητα είναι: Τι είδους επιχειρηματική δραστηριότητα – επένδυση, είναι αυτή και μάλιστα σε αυτό το επίπεδο, όταν γίνεται με εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου; Γι’ αυτό την κοπάνησαν όλοι οι κολοσσιαίοι όμιλοι και κοινοπραξίες που συμμετείχαν στον σχετικό διαγωνισμό, διαμαρτυρόμενοι για τον τρόπο με τον οποίο διεξήχθη; Θα τρελαθούμε τελείως σε αυτή τη χώρα;
Επειδή φαίνεται ότι στην Ελλάδα είναι πολλοί οι «αδιάβαστοι», μήπως να έκαναν οι πολιτικοί μας τον κόπο να διαβάσουν καλά το Μνημόνιο που υπέγραψε και μας έφερε η απελθούσα κυβέρνηση, για να διαπιστώσουν ότι τέτοιες ενέργειες δεν είναι έκθετες απέναντι στην εσωτερική ελληνική έννομη τάξη, αλλά απέναντι στο ίδιο το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Και μήπως η ελληνική Δικαιοσύνη να ξεσκονίσει τα βιβλία της για να συνειδητοποιήσει ότι το Δίκαιο αυτό υπερισχύει του εσωτερικού, καθώς επίσης και το ότι ο «ευρωπαϊκός οικονομικός χώρος» υπερισχύει του «ευρωπαϊκού πολιτικού χώρου», καθότι ο ελεύθερος ανταγωνισμός και η οικονομική ελευθερία του Ευρωπαίου πολίτη είναι πάνω από όλα στην Ένωση;
Διότι δεν μπορεί να λες στο Δικαστήριο «δεν ήξερα ότι ήταν παράνομο κύριε πρόεδρε» και να σου απαντούν με δικαιολογημένο στόμφο – ορθώς – «κύριε, άγνοια νόμου δεν δικαιολογείται» και την ίδια στιγμή το νομικό μας σύστημα να μη γνωρίζει τι ακριβώς θέση έχει το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην εσωτερική έννομη τάξη.
Εάν τιμωρούμαστε εμείς οι… κοινοί θνητοί διότι δεν αποτελεί αποδεκτή δικαιολογία η άγνοια νόμου, τότε θα πρέπει να τιμωρούνται όλοι. Αυτό η αξιότιμη υπηρεσιακή πρωθυπουργός της χώρας με την άρτια νομική κατάρτιση, θα μπορούσε να το επιβεβαιώσει, αλλά ενδεχομένως και να λάβει πρωτοβουλίες για τη «θεραπεία» της κατάστασης, προτού οι «καμπάνες» πάρουν άλλη μορφή.
Μήπως τελικά αυτό είναι που χαλάει «τη σούπα» στην Ελλάδα που ουκ ολίγες φορές έχουμε γράψει ότι λειτουργούσε – και φαίνεται ότι εξακολουθεί – ως μια «Κολομβία του ευρωπαϊκού νότου», που συνηθίζει και λέει γνωστός παραγωγός του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης;
Το ότι το Μνημόνιο, πέραν του σφιξίματος του ζωναριού σε όλους, έχει βάλει μαχαίρι στο «σύστημα» που λυμαινόταν τη χώρα επί δεκαετίες, που όλα τα «πολιτικά αηδόνια» το ψέγουν υποσχόμενα πάταξη, αλλά κανείς δεν το κατονομάζει, ούτε φυσικά κάνει οτιδήποτε;
Εάν ισχύουν αυτά, τότε φοβούμαστε ότι ο αριθμός των ατόμων που θα αντιμετωπίσουν σύντομα βαρύτατες κατηγορίες είναι χωρίς προηγούμενο. Μήπως αυτός είναι ο λόγος που πολλοί επέμεναν ότι «το σύστημα» επιθυμούσε ταχεία επάνοδο σε εθνικό νόμισμα για να ξεφύγει από τη μέγγενη που έσφιγγε ολοένα και περισσότερο γύρω από την παντοδυναμία του;
Για να υποτιμηθούν τα πάντα 80% να φέρουν το χρήμα μέσα και να αγοράσουν τα ίδια αφεντικά τα «φιλέτα», με όλους εμάς να παρακαλάμε για μια δουλίτσα με το 30% των αποδοχών που κάποτε θα μας έδιναν; Μήπως προκύπτει ζήτημα οργανωμένης εγκληματικής συμπεριφοράς που δε στρέφεται μόνο σε βάρος των συμφερόντων του Έλληνα, αλλά και του Ευρωπαίου φορολογουμένου; ΑΝ ισχύει, τότε το ευρωπαϊκό νομικό σύστημα θα έχει τον λόγο (Ενωσιακό Δίκαιο), ώστε να αποδειχθεί ποιος έκανε τι.
Ασφαλώς και δεν εννοούμε πως όσοι σχηματισμοί πρεσβεύουν πολιτικά το εθνικό νόμισμα είναι όργανα των κύκλων αυτών που το προωθούσαν στο παρασκήνιο. Πάντοτε υπήρχαν χρήσιμοι ηλίθιοι στην Ιστορία, με πιο αφελείς αυτούς που προβάλλουν λόγους ανάκτησης εθνικής κυριαρχίας, χωρίς απαραίτητα να αντιλαμβάνονται το οικονομικό-επιχειρηματικό παίγνιο και τα κολοσσιαία συμφέροντα γύρω από το εν λόγω θέμα…
Μήπως θυμούνται οι φίλοι μας να γράφουμε, ότι ένας από τους βασικότερους λόγους της ευρωπαϊκής επέμβασης στην Ελλάδα είναι να «ξηλωθεί» το σύστημα της διαπλοκής που αφορούσε υπεράνω κομματικής απόχρωσης κεντρικά πρόσωπα με ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις, τα οποία δια της μεθόδου του ελέγχου της πολιτικής εξουσίας ελέγχουν διαχρονικά και ασφυκτικά την οικονομική δραστηριότητα στο «γωνιακό μαγαζί» που λέγεται Ελλάδα;
Εάν τα προαναφερόμενα ισχύουν, τότε αγαπητοί φίλοι και φίλες… προσδεθείτε, διότι οι αναταράξεις που θα βιώσει ο τόπος δεν θα έχουν προηγούμενο. Εάν είναι μέσα από αυτή τη διαδικασία να ξεπηδήσει μια νέα Ελλάδα που θα σέβεται τους στοιχειώδεις κανόνες της επιχειρηματικότητας, καλώς να έρθει, διότι θα είναι για καλό.
Με την ευκαιρία, να ρωτήσουμε αν γνωρίζει κανείς, καθότι οι διαρροές των τελευταίων ωρών οργιάζουν: Σε αυτή την υπόθεση με τη «Λίστα Φαλσιανί» και τις πληροφορίες που φέρεται να έχει δώσει ληροφορίες για τη διαδρομή του χρήματος από συγκεκριμένα πρόσωπα προς άλλα, με συγκεκριμένες ιδιότητες, στο Λουξεμβούργο (μεγάλο σουξέ τα Δουκάτο…), φέρονται να έχουν καρατομηθεί λειτουργοί της Θέμιδας (ναι, αυτά διαρρέονται).
Ισχύουν; Και αν ναι, για ποιον λόγο δεν πληροφορούμαστε ποιους αφορά, ώστε ψάχνοντας να δούμε σε ποιες υποθέσεις έχουν εμπλακεί μπας και προκύψει κανένα ενδιαφέρον συμπέρασμα; Υπάρχει κανείς να μας απαντήσει τι ισχύει και τι όχι;
Για να πάμε όμως στο ρεπορτάζ των συναδέλφων ώστε να διαβαστεί και το έγγραφο όπου παρουσιάζεται η… γενναιοδωρία του ελληνικού κράτους, με τις πλάτες του Έλληνα φορολογούμενου πολίτη. Έτσι γινόμαστε κι εμείς επιχειρηματίες:
