«Σφαλιάρα» του Βρετανικού Κοινοβουλίου σε Ομπάμα και Κάμερον σε σχέση με την έναρξη άμεσης στρατιωτικής επέμβασης κατά του καθεστώτος Άσαντ από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ, μιας και η πλειοψηφία των βουλευτών ψήφισε «όχι». Είναι φανερό ότι η περίπτωση της Συρίας δεν είναι
παρόμοια με του Ιράκ και κρύβει πολλές δυσκολίες, όπως είχε προειδοποιήσει ακόμα και ο Αρχηγός του αμερικανικού στρατού.
Ωστόσο, ο χρόνος πιέζει τους παγκοσμιοποιητές της Ουάσινγκτον, οι οποίοι φαίνεται ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουν «σιδηρά πυγμή», προκειμένου να αρχίσει η επιχείρηση «ξεκαθάρισμα» στην Μέση Ανατολή -ίσως και μονομερώς από τις Η.Π.Α.- ή να εφεύρουν στρατιωτική προβοκάτσια (παλιά τους τέχνη κόσκινο) με κάποια γειτονική χώρα (π.χ. Τουρκία). Έτσι μπορεί να δοθεί η αφορμή που θα πείσει την κοινή γνώμη, η οποία παραμένει ακόμα δύσπιστη.
Η διπλωματική πίεση δε Ρωσίας, Κίνας και Ιράν δυσκολεύει περεταίρω τα πράγματα. Πολλά εξαρτώνται ίσως από το πόρισμα των εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ σε σχέση με τα χημικά όπλα. Εφόσον δοθεί και από εκεί «ηχηρό χαστούκι» στα σχέδια της Δύσης, τότε ίσως μια νέα προβοκάτσια να μην απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Εκτός και αν δουλειά αναλάβει πάλι η διπλωματία με τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ να πηγαίνουν αρκετά πίσω.
Οψόμεθα…
