Υπάρχει μόνο το μνημόνιο. Κανένα κόμμα δεν κατάφερε να προσκομίσει πειστική εναλλακτική πρόταση. Αυτό αποδείχτηκε στην πράξη και αυτό ασπάστηκε και ο λαός στις κάλπες. Τα υπόλοιπα είναι απλά έξω από την πραγματικότητα.
Αφού λοιπόν το μνημόνιο έγινε, με το ένα ή τον άλλο τρόπο, μονόδρομος, ποιος ήταν αναμενόμενο να ψηφιστεί; Δεν ήταν φυσικά λογικό και αναμενόμενο να ψηφιστούν, ούτε τα κόμματα που είναι υπεύθυνα για τη χρεοκοπία (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ), ούτε τα κόμματα που δεν μπόρεσαν να αρθρώσουν πειστική εναλλακτική λύση (π.χ. ΛΑΕ κ.λ.π.).
Νομοτελειακά λοιπόν, δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία στον Τσίπρα που φάνηκε ότι προσπάθησε να διαπραγματευτεί, που έκανε και δημοψήφισμα και που τελικά αναγκάστηκε να υποκύψει, ακριβώς γιατί δεν υπήρχε εναλλακτική. Εκεί ακριβώς πάτησε ο ίδιος και έτσι το είδαν και οι ψηφοφόροι.
Και μην γελιόμαστε, δεν είναι αφελείς οι πολίτες. Ούτε αυτοί που ψήφισαν ούτε αυτοί που απείχαν. Όσο δεν θα εμφανίζεται πειστική εναλλακτική λύση, θα κερδίζει πάντα εκείνος που θα υπόσχεται την πιο ανακουφιστική διαχείριση του μνημονίου. Όμως με τέτοιο αντικείμενο κομματικής αντιπαράθεσης και εκλογικών αναμετρήσεων και όχι με κάποιο πραγματικό πολιτικό διακύβευμα για το μέλλον μας, απλά δεν υπάρχει μέλλον. Μόνο φυτοζωή.
