αρχηγό, ανεξάρτητα από κόμμα και ιδέες. Ακολουθεί πάντα έναν αρχηγό, σαν την αγέλη που έχει ανάγκη αρχηγού και μάλιστα όχι τον οποιονδήποτε αρχηγό, αλλά εκείνον που με τα λόγια και την στάση του υπόσχεται μεγαλύτερη ασφάλεια και προστασία της μάζας και όχι περιπέτειες και διακινδύνευση..
Αυτό φυσικά το αντιλήφθηκε έγκαιρα ο Τσίπρας. Εγκατέλειψε
τις κινήσεις που προκαλούσαν τρόμο και ανασφάλεια, έδιωξε τον Βαρουφάκη και έκανε την απόλυτη μνημονιακή κωλοτούμπα, προκειμένου να ηρεμήσει τους ψηφορόρους ότι δεν πρόκειται να έχουν περιπέτειες με τυχόν έξοδο από το ευρώ κ.λ.π.
Ταυτόχρονα μετέτρεψε τον ΣΥΡΙΖΑ σε ένα καθαρά αρχηγικό κόμμα, αποκλειστικά δικής του ιδιοκτησίας, λέγοντας στη μάζα ότι «εγώ είμαι ο ηγέτης σου». Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ κάποιος που έχει το ανάστημα να αμφισβητήσει τον Τσίπρα. Εξανάγκασε σε έξοδο από το κόμμα της αριστερής πλατφόρμας, της Κωνσταντοπούλου κ.λ.π. καθόσον όλοι αυτοί εμφανίζονταν από τα ΜΜΕ ως εξτρεμιστικοί παράγοντες ανασφάλειας, που τρόμαζαν τον κόσμο. Γι’ αυτό εξάλλου και δεν ψηφίστηκε η ΛΑΕ από τον κόσμο, όπως δεν ψηφίζεται και ο Καζάκης, ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ και λοιπά κόμματα που υπόσχονται “περιπέτειες”. Αντίθετα ψηφίστηκε ο Καμμένος που υποσχόταν συνέχιση της ήρεμης διακυβέρνησης και ο κ. Λεβέντης που εμφανίστηκε πολύ «εξημερωμένος» πολιτικά.
Μεταξύ των διεκδικητών της ηγεσίας της μάζας, δηλαδή μεταξύ Τσίπρα και Μεϊμαράκη και αφού η μάζα πείστηκε ότι ο Τσίπρας έγινε απόλυτα μνημονιακός, σαν τον Μεϊμαράκη, άρα ακίνδυνος να προκαλέσει απρόοπτες καταστάσεις, προτίμησε τον Τσίπρα, ως περισσότερο κοινωνικά ευαίσθητο απέναντι στο μνημόνιο. Το τι θα συμβεί στην πραγματικότητα; Θα το αντιληφθεί ο κόσμος στη συνέχεια.
