του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου
Μέσα σε ένα μήνα ήδη όλοι έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται πόσο θα αντέξει και αυτή η ελληνική κυβέρνηση με τα μέτρα που έχει υποχρεωθεί να πάρει από τους δανειστές, καθώς η χώρα οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε ολοκληρωτική οικονομική,κοινωνική και εθνική καταστροφή.
Ανοίγει ο δρόμος για τις κατασχέσεις της πρώτης κατοικία, πολιτών που αδυνατούν να πληρώσουν τα δάνειά τους αλλά και τα χρέη τους στο δημόσιο τα οποία συσσωρεύονται από την αδυναμία πληρωμής των ληστρικών φόρων.
Ήδη μεγάλη μερίδα του κόσμου βρίσκεται στην ανεργία, και οι υπόλοιποι που δουλεύουν σαν είλωτες δεν έχουν τον κατάλληλο μισθό για να πληρώσουν φόρους επιπέδου…Ροκφέλερ.
Οι συντάξεις κόβωνται σε ένα ποσοστό που μπορεί να φτάσει και το 30% μετατρέποντάς τες σε “φιλοδώρημα”-χαρτζιλικι, και σε άμεσα προβλήματα βιολογικής επιβίωσης της τρίτης ηλικίας.
Η φορολογία των αγροτών έγινε τόσο βαριά που πολύ σύντομα θα είναι παντελώς ασύμφορο να γίνεται κάποιος αγρότης και η χώρα δεν θα μπορεί να καλύψει ποτέ τις διατροφικές της ανάγκες και άρα θα είναι μονίμως εκβιάσιμη από παντού.
Οι επενδύσεις που όλο έρχονται και ποτέ δεν εμαφνίζονται έχουν καταντήσει πλέον ανέκδοτο. Ποιος θα επενδύσει, όταν το φορολογικό σύστημα αλλάζει κάθε χρόνο, και πολλές φορές μέσα στο ίδιο έτος, έχει φορολογικούς συντελεστές επιπέδου…Σουηδίας, με προκαταβολή φόρου μάλιστα στο 100% (!), και μια γραφειοκρατία που δεν επιτρέπει ταχέες δημιουργίες επιχειρήσεων.
Το ελληνικό χρέος βρίσκεται σε “γαλαξιακά” επίπεδα, και δεν γίνεται ούτε συζητηση για διαγραφή ή έστω μια γενναία ελάφρυνση του,ώστε να μπορεί κάποιος να θεωρήσει την χώρα αυτή σταθερή οικονομικά.
Ποιος θα επένδυε σε μια χώρα που δεν έχει προοπτικές ανάπτυξης και δεν μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της που σημαίνει ότι βρίσκεται μονίμως στην “κόκκινη” ζώνη.
Εάν δε προστεθεί και το προσφυγικό-λαθρομεταναστευτικό όπου η Ευρώπη κάνει τον…Αλέκο και θέλει να μετατρέψει την Ελλάδα σε “αποθήκη” ψυχών, η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο.
Οι δανειστές προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν τίποτα απ’ολα αυτά, και συνεχίζουν να επιμένουν σε αδιέξδοδες πολιτικές που με βάση τους κανόνες της ΚΟΙΝΗΣ λογικής,αυτό συμβαίνει έιτε δίοτι είναι χαμηλής διανοητικής στάθμης (εξαιρετικά απίθανο για ανθρώπους που βγάζουν δισεκατομμύρια “αεροχρήματος”) είτε το κάνουν επιτηδες για να καταστρέψουν ολοκληρωτικά την ελληνική μεσαία τάξη,τους ελεύθερους επαγγελματίες και άρα αντιπάλους των πολυεθνικών, και τις ελληνικές επιχειρήσεις όες ακόμα ηρωϊκά αντιστέκονται και παραμένουν στην χώρα ή δεν έχουν φαληρίσει.
Πόσο λοιπόν θα αντέξει αυτή η κυβέρνηση, αλλά και η οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση καθώς η κοινωνία έχει φτάσει πλέον στο “point of no return”; Δεν ειναι πια πλέον ζήτημα κυβέρνησης ούτε κομμάτων, αλλά το ποιος θα έχει το θάρρος να πάρει μεγάλες αποφάσεις που κανείς δεν είναι σίγουρος που θα οδηγήσουν την χώρα.
Τώρα όμως η Ελλάδα έχει “βαλτώσει” και αυτό σίγουρα δεν οδηγεί πουθενά, σύντομα θα πρέπει να υπάρξει μια απόφαση: “Πνιγόμαστε” αργά και βασανιστικά, ή βγαίνουμε στο “πέλαγος” με άγνωστο προορισμο;
Σύντομα η συζήτηση για επαναφορά της δραχμής θα ξεκινήσει πάλι νομοτελειακά γιατί απλούστα η καθίζηση θα συνεχιστεί, και τότε κανείς δεν θα μπορεί να αποφύγει τις ερωτήσεις και το κυριότερο τις απαντήσεις, γιατί καλά βολεύεται μέχρι τώρα το πολιτικό σύστημα πίσω από διαπιστώσεις και ασάφειες χωρίς να προσφέρει ουδεμία λύση. παρά μόνο ανείπωτο πόνο στους Έλληνες πολίτες.
