Είναι πραγματικά φοβερά τα όσα γίνονται και πολύ φοβάμαι ότι ο ιστορικός του μέλλοντος θα περιγράψει με τα μελανότερα χρώματα τα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια.
του Στρατή Μαζίδη
Διαβάζω χθες βράδυ την επιταγή της τρόικας πέραν του νέου ενιαίου φόρου που θα αντικαθιστούσε -υποτίθεται- το χαράτσι, πως ζητούν να παραμείνει και αυτό το 2014 επειδή η εφορία δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά της! Γιατί δε μας κάνετε ένα μισθωτήριο ρε παιδιά να τελειώνουμε;
Ο ΟΑΕΕ σε κατάσταση αμόκ ζητά ρυθμίσεις από όσους δεν μπορούν να πληρώσουν για το τίποτε που προσφέρει σε όλους τους ασφαλισμένους του και ετοιμάζεται να τους δημεύσει και την περιουσία.
Η εφορία πάλι αφού έστειλε παππούδες και γιαγιάδες να ζητούν κλειδάριθμους στα γκισέ, βασανίζει εκ νέου 100.000 πολίτες τραβώντας τους καλοκαιριάτικα στις ΔΟΥ, με το όσο προσωπικό τους απέμεινε να είναι σε άδεια και να χρειάζεται να στηθείς από τα άγρια χαράματα για να πιάσεις ουρά.
Όσοι χρωστούν στην εφορία – και δεν εννοώ τους μεγαλοκαρχαρίες- θα βλέπουν τις συντάξεις ή τους μισθούς τους να δημεύονται κι ας μην έχουν να φάνε.
Οι άνθρωποι δε γνωρίζουν που πατούν και που βρίσκονται. Αυτό που με τρομάζει περισσότερο είναι πως μέσα από όλα αυτά καταλαβαίνω ένα πράγμα. Μισούν τους ανθρώπους. Κι αυτό είναι το πραγματικά επικίνδυνο.
