Οσο κι αν προσπαθούν οι σειρήνες του διεθνισμού και της πολυπολιτισμικότητας να μας πείσουν ότι με τον «Ευρωπαίο» πρωθυπουργό Εντι Ράμα θα βελτιωθούν οι ελληνοαλβανικές σχέσεις, η πραγματικότητα είναι σκληρή και δυσάρεστη. Τα γεγονότα εναντίον των Ελλήνων ορθοδόξων στην
Πρεμετή είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. Θυμίζω την υποστήριξη και των δύο μεγάλων αλβανικών κομμάτων προς τα αιτήματα των Τσάμηδων, οι οποίοι ουσιαστικά διεκδικούν τη Θεσπρωτία. Θυμίζω τη δολοφονία προ τριών ετών του Αριστοτέλη Γκούμα στη Χειμάρρα, απλώς και μόνο επειδή μιλούσε ελληνικά. Θυμίζω και τις ύπουλες δημοτικές και δικαστικές αποφάσεις εις βάρος ελληνικών περιουσιών.
Πρόκειται για ακόμη μία σελίδα στον μακρύ κατάλογο του αλβανικού ανθελληνισμού. Το γειτονικό κράτος ιδρύθηκε προ ακριβώς 100 ετών, με τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων. Η Ελλάς είχε απελευθερώσει και τη Βόρειο Ηπειρο, αλλά αναγκάστηκε να αποσύρει τον στρατό της για να κατασκευαστεί κράτος αλβανικό. Ηταν επιθυμία της Ιταλίας και της τότε Αυστρουγγαρίας, που ήθελαν ένα δορυφορικό κρατίδιο το οποίο θα ελέγχει την είσοδο της Αδριατικής.
Η ιδεολογία του νέου κράτους βασίστηκε στην καταπίεση των Βορειοηπειρωτών και στον τουρκαλβανισμό, όπως επιτυχώς έγραψε ο αείμνηστος Αλέξης Κύρου στο βιβλίο του «Ελληνική εξωτερική πολιτική». Το 1940 η Αλβανία με χαρά προσέφερε το έδαφός της για να μας επιτεθεί ο Μουσολίνι. Μετά την επιβολή του κομμουνισμού ο Χότζα και ο Αλία καταπίεσαν με φρικτό τρόπο κάθε ελληνική και ορθόδοξη φωνή. Σήμερα ο ανθελληνισμός συνεχίζεται με άλλα μέσα.
Ας μη μένουμε στα λόγια. Ας μη συρρικνωθεί δραματικά ο βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός, όπως συνέβη με τους Κωνσταντινουπολίτες. Απαιτούνται πρακτικά μέτρα:
1) Να δηλώσουμε παντοιοτρόπως ότι η πορεία της Αλβανίας προς την Ε.Ε. θα εξαρτάται από τον σεβασμό των ελευθεριών του ελληνικού και ορθοδόξου πληθυσμού.
2) Να συστήσουμε διακομματικό παρατηρητήριο στη Βουλή για να παρακολουθεί λεπτομερώς τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Αλβανία.
3) Να ενισχύει η Ελλάς όλα τα ιδιωτικά ελληνικά σχολεία και φροντιστήρια στην Αλβανία.
4) Να τονίσουμε ότι η ανακίνηση ζητήματος Τσαμουριάς θα μας οδηγήσει σε απαίτηση για εφαρμογή μερικής αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου (Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, 1914).
5) Να αγκαλιάσουν οι ελληνικές διπλωματικές Αρχές τους βλαχόφωνους Ελληνες της Β. Ηπείρου.
Επιτέλους, απαιτούνται πυγμή και αποφασιστικότητα.
