Τικ, τακ…ο χρόνος μετράει ανάποδα..
Τικ, τακ…αντίστροφη μέτρηση..
Τικ, τακ, τικ, τακ…τελειώνουμε..
Δεν έμεινε λοιπόν παρά να περιμένουμε, αφού έτσι διαλέξαμε, αδρανείς το τέλος μας.
Αυτοί παίζουν το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι μαζί μας, μας λοιδορούν, μας εξοντώνουν ψυχολογικά μέρα-μέρα.
Έχουν όσο χρόνο χρειάζονται.
Δεν πεινάνε. Δεν είναι άνεργοι. Ούτε άστεγοι. Δεν τους κυνηγάνε οι τράπεζες και οι εφορίες. Δεν πρόκειται να πάνε φυλακή.
Έχουν χρόνο για παιχνίδια και για εμπαιγμούς:
”Θα συναντηθούν αύριο”.. ”Μεθαύριο θα συζητήσουν για όλα τα θέματα”.. ”Οι τελικές αποφάσεις τον Σεπτέμβριο”..
Διαφωνούν συμφωνούντες και παίζουν με τις ψυχές μας!
Εν τω μεταξύ η κοινωνία βουλιάζει, χάνεται μέσα σ’ ένα όργιο κατευθυνόμενων τρομοκρατικών ειδήσεων, που εκφοβίζουν, καταστέλλουν, εμποδίζουν το χαμόγελο:
”Reuters: επιμήκυνση ελληνικών δανείων για 50 χρόνια!”
”Νέο λάθος παραδέχεται το ΔΝΤ-γιατί η Ελλάδα βυθίστηκε στην ύφεση”
”Παραγράφονται τα αδικήματα Παπακωνσταντίνου!”
”Άρχισε ο διαμοιρασμός των ιματίων της ΔΕΗ- το λιγνιτωρυχείο Βεύης στον έλεγχο του ομίλου Μπόμπολα”..
Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα..
Όχι αυτοί..
Εμείς!
Τελειώσαμε..
Δεν υπάρχει κανείς για μας..
Μόνον εμείς..
Δεν υπάρχει πρωθυπουργός (καγχάζω!), δεν υπάρχει αντιπρόεδρος, δεν υπάρχουν βουλευτές, δεν υπάρχει καν αντιπολίτευση για μας!
Δεν υπάρχει χαμόγελο για μας..
Τικ, τακ…μέρα την μέρα τελειώνουμε..
