Μου συνέβη προσωπικά και με συντάραξε.
Αγόρασα πριν λίγες μέρες μια συσκευασία-χωνάκι με ζαχαρωτά στην τρίχρονη κόρη μου, από γνωστό μεγάλο εμπορικό κέντρο στην Θεσσαλονίκη.
Ζαχαρωτά με διάφορα ελκυστικά σχέδια και χρώματα. Όταν φτάσαμε στο σπίτι και ανοίξαμε την συσκευασία, προς μεγάλη μας έκπληξη διαπιστώσαμε ότι το χωνάκι έκρυβε ζαχαρωτά σε σχήμα φέρετρου με ένα σταυρό κιόλας επάνω!!!! Επίσης ένα είχε την μορφή από φάντασμα!
Στ΄ αλήθεια ποια νοσηρή φαντασία σχεδίασε αυτά τα ζαχαρωτά που προορίζονται για παιδιά;
Επίσης ποιος άρρωστος επιχειρηματίας μπορεί και τα πουλάει;
Το πράγμα έχει ξεφύγει!!!. Χάσαμε το μέτρο και τα όρια…του φυσιολογικού!!! Έχουμε περάσει στο επίπεδο που όλα επιτρέπονται, όλα έχουν καταντήσει «παιχνίδι» στα χέρια μικρών παιδιών, όλα μπορούμε να τα κοροϊδεύουμε, ή να τα καταναλώνουμε…ακόμα και αν πρόκειται για τον θάνατο!
Δεν πρόκειται μόνο για ανεγκεφαλιά, ή επιπολαιότητα μερικών αλλά για ύβρη!
Προσοχή γονείς!!!
Το νοσηρό αυτό πνεύμα έχει διεισδύσει σε ό,τι έχει να κάνει με τα παιδιά μας…Σε παιχνίδια, ρούχα, ταινίες, φαγητό…ΠΑΝΤΟΥ!!!
Είναι φοβερό να βλέπεις την νεκροκεφαλή να εχει γίνει μόδα σε παιδικά ρούχα , παπούτσια , τσάντες ενω οι ήρωες κινουμένων σχεδίων να είναι βρυκόλακες, μαγοι, ζόμπι και…όλα αυτά να τα προσφέρουμε στα παιδιά μας…ως αθώα και φυσιολογικά!!!
Επηρεάζουν τόσο πολύ τον παιδικό ψυχισμό γι αυτό και δεν είναι τυχαία η δημιουργία και η εμπορευματοποίησή τους!
Τους δίνουμε να παίζουν με κούκλες -βρικόλακες, τα ντύνουμε με νεκροκεφαλές, και τους δίνουμε να τρώνε ζαχαρωτά-φέρετρα!
Σε τι δρόμους αφήνουμε την παιδική ψυχή να βαδίσει;
Μέσα από ποιες διαδρομές θα δημιουργήσει υγιή πρότυπα και θα ενηλικιωθεί;
Τι επιζητούμε και τι ονειρευόμαστε για τα παιδιά μας ;
Κοινωνία ανθρώπων ή κοινωνία τεράτων;;
