Είμαι ελεύθερος επαγγελματίας, τα τελευταία δύο χρόνια είναι ζήτημα να έχω κόψει 10 τιμολόγια, τα χρωστούμενα πληθαίνουν, άφησα απλήρωτο τον ΟΑΕΕ και έπρεπε να κάνω διακανονισμό. Σε μια Χώρα με βαθιά οικονομική ύφεση και με ανεργία 30% η υπάλληλος μου ξέρασε αυτάρεσκα πως έχω
μόνο δύο λύσεις: Ή πληρώνω 2100 ευρώ μπροστάντζα και 48 μηνιαίες δόσεις των 375 ευρώ ή πληρώνω 12 μηνιαίες δόσεις των 975 ευρώ! Το στομάχι μου δέθηκε κόμπος, μια ξινίλα ανέβηκε στο στόμα μου, κιτρίνισα. Ευχαριστώ, ψέλλισα, πάω λίγο πιο πέρα και τηλεφωνώ στους γονείς μου. Το και το, λέω. Θα τα βρω λέει η έρημη η μάνα. Προχώρα.
Προχώρησα. Λέω στην υπάλληλο εντάξει, πείτε μου τι πρέπει να κάνω. Θα φέρετε, μου λέει: 1. Φορολογική ενημερότητα. 2. Εκκαθαριστικό σημείωμα. 3. ΕΤΑΚ ή Ε9 κ.λπ. κ.λ.π.
Έχασα τον κόσμο κάτω από τα πόδια μου. Νέο τρέξιμο σε γκισέδες και ανεβοκατέβασμα σε ορόφους. Μια και δυο, τράβηξα δρόμο για την εφορία Αμαρουσίου. Ο υπάλληλος με την μουστάκα κοίταγε και ξανακοίταγε την οθόνη του pc του για 15 τουλάχιστον λεπτά. Με ένα τελείως φυσιολογικό και ατάραχο ύφος μου λέει: Χρωστάτε 965 ευρώ, τα ληξιπρόθεσμα είναι 545 ευρώ. Περάστε δίπλα να πληρώσετε και μετά πηγαίνετε στο έφορο για επικύρωση και μετά ελάτε πάλι εδώ. Πήγα να του πω, ναι μια στιγμή να δω αν έχω ψιλά στις τσέπες μου, αλλά συγκρατήθηκα.
Συν της άλλης, πρόσεξα ότι στα άπειρα χαρτιά που έπρεπε να συμπληρώσω, το μόνο ίσως που δεν μου ζητούσαν να καταγράψω, είναι κατά πόσο μου αρέσει το κλύσμα. Λογαριασμούς τραπέζης, ακίνητα, οχήματα, της Παναγίας τα μάτια ζητούσαν οι αλήτες για να με έχουν δεμένο χειροπόδαρα.
Αν δε το κατάλαβες επειδή τα γράφω μελαχρινά θα στο κάνω και λιανά: Με τα άπειρα χαρτιά που ζητούν, με την υπογραφή σου πάνω, για να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις στις υποχρεώσεις σου, σου ζητούν ουσιαστικά να υπογράψεις την οικονομική και ίσως και βιολογική σου καταδίκη. Διότι με άλλα λόγια σου λέει: Η κόψε το λαιμό σου να βρεις τα χρωστούμενα ή αλλιώς με αυτά που έχεις υπογράψει θα σου πάρω με το έτσι θέλω ότι έχεις και δεν έχεις. Γκέγκε τώρα;
Ρε αλήτη Σαμαρά! Ρε παλιάνθρωπε! Ρε ξεφτιλισμένε άνδρα, πως μπορείς και κοιμάσαι τα βράδια ρε άτιμε; Πως αντέχεις να ζεις όταν μας έχεις κάνει να πεθαίνουμε ζωντανοί; Τι σε κρατάει στη ζωή και δεν της δίνεις ένα τέλος ρε κοινέ λωποδύτη και πολιτικό πορδοβούλωμα;
Δεν ξέρω τι να κάνω, πραγματικά, να αρχίσω εμπόριο ναρκωτικών; Να γίνω κλέφτης; Να ζαλωθώ με εκρηκτικά και να πάω μέσα στην Βουλή; Όλα μου μοιάζουν πιθανά αυτή την στιγμή.
Ξέρεις κάτι εσύ που ίσως διαβάζεις αυτές τις γραμμές; Εγώ στο πάρτι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ δεν έφαγα τίποτα, πάντα ήμουν τύπος και υπογραμμός, τώρα καλούμαι ουσιαστικά να πληρώσω τον γάμο του Άκη στο Παρίσι, τις βίλες των υπουργών που πέρασαν, τα πολυτελή τους αμάξια, τις μυθικές διακοπές τους και τα χαβιάρια που έχεζαν. Ε όχι ρε φίλε, γιατί; Εδώ κολλάει το γιατί και όχι στην τρομοκρατική διαφήμιση με τα παιδάκια. Δεν οφείλω τίποτα, μου μαμήσανε την ζωή και το μέλλον, με ξεφτίλισαν, μου αφαίρεσαν την αξιοπρέπεια να ζω, και τώρα το παίζουν και σωτήρες! Δεν ξέρω τι θα γίνει, αλλά κάτι θα γίνει, αυτό που με απασχολεί περισσότερο είσαι εσύ που ακόμα τους υποστηρίζεις. Έχεις ακόμα λίπος; Μαγκιά σου, αλλά ξέρεις κάποια στιγμή το λίπος καίγεται. Ξύπνα!
Καλές οι επισκέψεις στην Αμερική ρε αλήτη Σαμαρά, αλλά εδώ υπάρχουν άνθρωποι που πρέπει να ζήσουν, και αν δεν έχεις τα @@ να βρεις τα χρήματα από αυτούς που σε έχουν τυλιγμένο σε μια κόλλα χαρτί, τότε παραιτήσου ή δώσε τέρμα στη ζωή σου. Δεν αντέχουμε άλλο. Ξεφτιλισμένε…
