Σταύρος Χριστακόπουλος
«Το ραντεβού με τα 650 δισ.» τιτλοφορείται το πρωτοσέλιδο τιτλάκι του «Έθνους της Κυριακής» για τη συνάντηση Σαμαρά με τα ισχυρά αμερικανικά funds. Ουάου! Τι χρήμα! Και η
κυβέρνηση διαπραγματεύεται μαζί του επενδύσεις. Κι όμως, όχι. Τα νέα είναι ακόμη καλύτερα.
«Τι υποσχέθηκε ο Σαμαράς στους μεγαλοεπενδυτές των 850 δισ.» αναγγέλλει με υπότιτλο το «Βήμα της Κυριακής», υπό τον τίτλο «Επιχείρηση Μανχάταν» και τον υπέρτιτλο «Όλο το παρασκήνιο από την επίσκεψη στις ΗΠΑ».
Εντάξει, ένα προβληματάκι υπάρχει μόνο: ότι το μεν «Έθνος» λέει καθαρά πως τα 650 δισ. είναι δολάρια, ενώ το «Βήμα» τα δικά του 850 τα αναφέρει μόνο ως «δισ.», χωρίς να ξέρουμε αν είναι δολάρια ή, ενδεχομένως, δηνάρια. Άραγε η διαφορά μεταξύ των δυο εφημερίδων είναι μόνο… καμιά διακοσαριά δισεκατομμύρια δολάρια ή συμβαίνει κάτι πιο σοβαρό;
Ας ευχηθούμε να ισχύει η διαφορά των 200 δισ. δολαρίων. Άλλωστε τι είναι μια τέτοια διαφορά, όταν μιλάμε για την Ελλάδα με τα 320 και βάλε δισεκατομμύρια (ευρώ, βεβαίως) χρέους. Κάτι λιγότερο από ένα ΑΕΠ (σε ευρώ). Ο πλούτος που παράγεται σε λίγο λιγότερο από έναν μόλις χρόνο.
Τι διάολο; Φυσικά και υπάρχουν ευκαιρίες υπ’ αυτά τα δεδομένα. Αφού ο πρωθυπουργός μας, σύμφωνα με το «Βήμα», διαβεβαίωσε τα «γκρίζα κοστούμια» για ό,τι ακριβώς τα ενδιέφερε πριν ανοίξουν τον κρουνό του χρήματος:
● Ότι το λιμενικό κυνηγάει τους εστιάτορες για να κόβουν αποδείξεις – επειδή οι εφοριακοί προφανώς τρώνε ξύλο όπου πατάνε το πόδι τους.
● Ότι υπάρχουν «ανεξάρτητοι» βουλευτές που θα τον στηρίξουν σε περίπτωση «ατυχήματος» στη Βουλή για να μην παραπατήσει και πέσει – παρότι όλα τα σοβαρά τα περνάει… έξω από τη Βουλή.
● Ότι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, είτε τον γουστάρουν είτε όχι, είναι υποχρεωμένοι να πορευτούν μαζί του μέχρι τέλους – τώρα δεν ξέρω αν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ αισθάνθηκαν όμορφα διαβάζοντας το σχετικό ρεπορτάζ, αλλά αυτό θα το μάθουμε προσεχώς.
● Ότι ο ίδιος δεν διστάζει να συγκρουστεί και με συνδικαλιστές του κόμματός του – εντάξει, τους γαλάζιους συνδικαλιστές ουδείς εκ των παρισταμένων γνωρίζει ή ενδιαφέρεται να γνωρίσει, αλλά ο καλός διαφημιστής βάζει πάντα ένα τρυκ στο «μήνυμα» για να παρασύρει τον πελάτη.
● Και το κυριότερο: ότι, αν και στο παρελθόν τα «έσπασε» με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τώρα έχει βάλει τον γιο του να ξηλώσει και να ισοπεδώσει το Δημόσιο για να βρουν ανοιχτό και «κατηφορικό» γήπεδο να επελάσουν οι επενδύσεις των «γκρίζων κοστουμιών».
Αυτό το τελευταίο είναι ίσως η μόνη εγγύηση ότι ο Σαμαράς κάνει κάτι ενδιαφέρον, το οποίο μάλιστα τους αφορά, αλλά η αλήθεια είναι πως οι άνθρωποι πρέπει γενικώς να «μαγκώθηκαν», αφού ο πρωθυπουργός μας, εν τη ρύμη του λόγου, παραδόξως παρασύρθηκε και κινδυνολόγησε κατά τρόπο μάλλον ακραίο. Ας δούμε τι είπε και τι… δεν είπε, σύμφωνα πάντα με το «Βήμα»:
1. Ότι μπορεί ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή να είναι το ίδιο πράγμα, αλλά η Χρυσή Αυγή θα υποχωρήσει μαζί με την ανεργία. Όμως για τον ΣΥΡΙΖΑ ο πρωθυπουργός δεν έκανε ανάλογη πρόβλεψη κι έτσι οι επενδυτές έμειναν με την απορία αν θα έχουν απέναντί τους τον Τσίπρα το επόμενο τρίμηνο, εξάμηνο ή διετία – και είναι γνωστό ότι τα funds που συνομίλησαν με τον πρωθυπουργό μας επενδύουν μακροχρόνια, δεν είναι τίποτε αρπακτικά που λεηλατούν χώρες σε κρίση. Λογικά θα ανησύχησαν.
Βεβαίως είναι μάλλον απίθανο το ενδεχόμενο ότι πρόλαβαν να ακούσουν ή να διαβάσουν την άποψη Τατσόπουλου για τη δυνατότητα (για να μην πούμε αναγκαιότητα και παρεξηγηθούμε) «συγκυβέρνησης» της Ν.Δ. με τον ΣΥΡΙΖΑ – η οποία, τουλάχιστον, θα έσωζε την Ελλάδα από τον… «Χίτλερ – μπρελόκ» Μιχαλολιάκο. Οπότε μάλλον έμειναν με την ανησυχία ότι ούτε καν μια ναζιστική («τελική») λύση στο οικονομικό ζήτημα της χώρας είναι εφικτή. Λογικά και γι’ αυτό θα ανησύχησαν…
2. Ότι ο Σαμαράς δεν μπορεί να εκτιμήσει αν η επαύριο των γερμανικών εκλογών θα σημάνει εξελίξεις στο θέμα του χρέους. Δηλαδή δεν είναι γνωστό αν θα «μειωθεί» κι άλλο το ρημαδιασμένο… ακατέβατο χρέος, ποιος θα πληρώσει – και αν – για τη μείωσή του και τι θα σημαίνει αυτό για όποιον βάλει τα λεφτά του στην Ελλάδα. Έστω για να αρπάξει ό,τι μπορεί και όσο πιο γρήγορα μπορεί. Λογικά και γι’ αυτό θα ανησύχησαν…
3. Ότι μπορεί ο ίδιος ο πρωθυπουργός να πιστεύει πως θα κυβερνά και αύριο – κυβερνητική σταθερότητα το λένε αυτό –, αλλά η διαμάχη ΔΝΤ και ΗΠΑ από τη μια πλευρά και Γερμανίας από την άλλη, η οποία ήδη εξελίσσεται και σκληραίνει κατά τα παράπλευρά ρεπορτάζ, μπορεί να συνθλίψει τη χώρα. Λογικά και γι’ αυτό θα ανησύχησαν…
Τώρα, αν κάποιος βάλει κάτω τα «καθησυχαστικά» και τα «ανησυχητικά» που εξέπεμψε ο πρωθυπουργός μιλώντας, υποτίθεται, με διαχειριστές τεράστιων κεφαλαίων (σε όποιο νόμισμα και αν τα μετρήσουμε), δεν θα δυσκολευτεί να συμπεράνει το αυτονόητο: Την επόμενη φορά που η χώρα θα χρειάζεται διαφήμιση, ας στείλει καλύτερα κάποιον άλλον…
Υστερόγραφο 1: Βεβαίως το τρέχον σχόλιο δεν θα μπορούσε παρά να είναι «καλοκαιρινό». Δεν κατάφερε όμως ο συντάκτης του να το διατηρήσει εντελώς χιουμοριστικό μέχρι τέλους, διότι ενίοτε η πραγματικότητα παράγει περισσότερο – έστω και πικρό – χιούμορ από την ανθρώπινη διάθεση ή φαντασία.
Εξ άλλου η πορεία της οικονομίας μας αποτυπώνεται ευδιάκριτα στο επίσης πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της Real News με τίτλο «Το γυμναστήριο του Γιώργου (Παπανδρέου) πουλήθηκε για 50.000 ευρώ».
Αν, μεταξύ μας, ο Βενιζέλος, ο άνθρωπος που εξετέλεσε (κυριολεκτικώς) τόσους και τόσους σε αυτή τη χώρα με το περιλάλητο PSI, ο εταίρος που εγγυάται τη σταθερότητα του Σαμαρά στην πρωθυπουργία, δεν καταφέρνει να πουλήσει το γυμναστήριο του ΓΑΠ για κάτι περισσότερο από 50.000 ευρώ (με ενοίκιο των γραφείων της Ιπποκράτους 67.000 μηνιαίως, σύμφωνα με δημοσιεύματα), τότε δεν υπάρχει καμιά αξία όρθια σε αυτή τη χώρα. Το success story Σαμαρά και Βενιζέλου δεν είναι μόνο καταδικασμένο, αλλά, σύμφωνα με όλα τα ατράνταχτα στοιχεία που σήμερα εμείς συνοψίζουμε, υπονομευμένο εκ των έσω.
Υστερόγραφο 2: Σεβόμενοι τα μπάνια σας ή, έστω, την αυγουστιάτικη παράδοση περί «χαλαρότητας», το ρίξαμε δευτεριάτικα στον χαβαλέ. Την Πέμπτη, όμως, στην έντυπη έκδοση του «Ποντικιού» θα διαβάστε όλα τα δεδομένα που προέκυψαν από την επίσκεψη Σαμαρά στις ΗΠΑ. Έτσι, για να μην σας δουλεύουν ψιλό γαζί (και εντελώς άτεχνα) οι διάφοροι επιτήδειοι…
