Eπιστρέφουν τα σενάρια εκλογών με τον Αντώνη Σαμαρά να πρέπει να αποφασίσει γρήγορα, αφού μέχρι τις 6 Νοεμβρίου 2013 λήγει η προθεσμία να προχωρήσει σε εκλογές με λίστα. Η λίστα είναι πάντοτε ένα όπλο για έναν πρωθυπουργό (αλλά και τους αντιπολιτευόμενους αρχηγούς), που θέλει να
“ξεφορτωθεί” ενοχλητικούς βουλευτές, ή στελέχη που θεωρεί ότι θα του την “κάνουν” στο δύσκολο δρόμο που ακολουθεί.
Αποτελούν όμως οι εκλογές με λίστα λύση , και για τους υπουργούς που έχουν υποστεί φθορά λόγω των μέτρων, και είναι πιστοί “εκατόνταρχοι” του πρωθυπουργού, και με αυτό τον τρόπο, επιτυγχάνουν να αποφύγουν την βάσανο της ψήφου του λαού, και απλώς μπαίνουν στη λίστα με προτεραιότητα. Όπως βλέπουμε υπάρχουν πολλοί συμφέροντες λόγοι για να γίνουν εκλογές.
Πλήθος υπουργών, υφυπουργών και βουλευτών του εισηγούνται πρόωρες εκλογές και μάλιστα υπό την «ασπίδα» της λίστας.
Μπροστάρηδες σε αυτό τον ιδιότυπο εσωκομματικό «εκβιασμό» είναι κορυφαία στελέχη του κόμματος, που κατέχουν υπουργικούς θώκους και έχουν αναλάβει υψηλό πολιτικό κόστος, λόγω των απολύσεων από το Δημόσιο και των μεταρρυθμίσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη.
Κομβικό ρόλο παίζει η συνταγματική προθεσμία προκήρυξης πρόωρων εκλογών με σχηματισμό ψηφοδελτίων με λίστα, η οποία εκπνέει στις 6 Νοεμβρίου 2013, οπότε παρέρχεται το 18μηνο από τις εκλογές του Μαΐου του 2012. Επί της ουσίας, οι υπουργοί και οι βουλευτές που εκτιμούν ότι δεν θα περάσουν με επιτυχία τη δοκιμασία των εκλογών με σταυρό στοχεύουν σε κάλπες με λίστα ως τις αρχές Νοεμβρίου με στόχο την άνευ κόστους επανεκλογή τους.
Όπως αναφέρουν τα Παραπολιτικά, μεταξύ των υποστηρικτών της εκλογικής αυτής πρότασης είναι υπουργοί όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Κώστας Αρβανιτόπουλος, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και ο Γιάννης Μιχελάκης, με διαφορετικά κίνητρα ωστόσο ο καθένας. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται ακόμη ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, η Όλγα Κεφαλογιάννη και ο Γιάννης Βρούτσης αλλά και αρκετοί αναπληρωτές υπουργοί και υφυπουργοί, όπως ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, η Ζέτα Μακρή, ο Κώστας Γκιουλέκας, ο Σταύρος Καλαφάτης και ο Μιχάλης Παπαδόπουλος.
Η αυξανόμενη πίεση μάλιστα οδήγησε τον κ. Σαμαρά στην αποστολή τελεσιγράφου κυρίως προς το εσωτερικό του κόμματός του ότι «δεν θέλω εκλογές, αλλά δεν εκβιάζομαι κιόλας» στοχεύοντας σε υπουργούς και βουλευτές που είχαν αντιδράσει έντονα σε ανάλογο δημόσιο μήνυμα του γραμματέα της κυβέρνησης, Τάκη Μπαλτάκου.
Έντονες ζυμώσεις γίνονται όμως και στις τάξεις των βουλευτών, ιδιαίτερα μάλιστα εκείνων που είχαν εκλεγεί στις πρώτες θέσεις στις περιφέρειές τους και επιδιώκουν να «πλασαριστούν» στις καλύτερες δυνατές στα ψηφοδέλτια με λίστα.
Για άλλη μια φορά οι πολιτικοί σκέφτονται το πολιτικό τους “τομάρι”. Δεν τους απσχολέι ούτε η βούληση του λαού, από τον οποίο υποτίθεται ότι πηγάζει η δύναμή τους. Ψάχνουν να βρουν τρόπους να αποφύγουν την κρίση, και να κερδίσουν επιπλέον χρόνια σε υπουργικούς θώκους, αλλά και στα υψηλώς αμοιβόμενα βουλευτικά έδρανα. Ειρωνία πάντως, αυτοί ψηφίζουν για να έχουμε όλοι μισθούς πείνας των 500 (και σύντομα 400) ευρώ, και εμείς με τους δυσβάσταχτους φόρους που πληρώνουμε, ακόμα και για την …αναπνοή, τους παρέχουμε παχυλές βουλευτικές αποζημιώσεις της τάξης των 6-7000 ευρώ (συν όλα τα άλλα προνόμια, που κοστίζουν πολλές χιλιάδες ευρώ), με το μεγαλύτερο μέρος τους να είναι αφορολόγητο! “Είναι πολλά τα λεφτά Άρη”, για αυτό λίστα γρήγορα!
