Δεν υπάρχει αντιπολίτευση για τα Λαϊκά συμφέροντα καθώς το πολιτικό σύστημα αποτελεί την πεντάτευχο των μνημονίων.
“Αποκλείεται οικουμενική κυβέρνηση με ΝΔ”, δηλώνει κατηγορηματικά ο Αλέξης Τσίπρας!
Εάν θυμηθούμε την αξιοπιστία των δηλώσεών του και την συνέπεια του πολιτικού του λόγου με τις πράξεις του στο παρελθόν, ένα είναι βέβαιο, ότι προσεχώς θα συγκυβερνήσουν.
Ούτως ή άλλως την πολιτική στην χώρα μας άλλοι την ορίζουν, οι δανειστές, που προ πολλού έχουν αποφασίσει ως κυρίαρχοι την οικουμενική στην Ελλάδα χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην ιεραρχία προσώπων και κομμάτων που θα την συγκροτήσουν, αρκεί μέσω αυτής να την υλοποιήσουν.. .
Εκτός βέβαια εάν παρεμβληθεί μία Λεβέντικη ενίσχυση των Κεντρώων ως σύντομη παρένθεση για κάποιες δύσκολες ψηφοφορίες, ή στήριξη επίδοξων βουλευτών επ’ αμοιβή, πρακτικές παλιές ,παλαιοκομματικές, αλλά αποδεκτές πλέον από εκείνους που διακήρυτταν το νέο.
Δεν πρόκειται να είμαστε η συνέχεια του παλιού δήλωνε κάποτε ο Τσίπρας.
Πόσο αλλάζεις γοητεύεσαι και μεθάς από την εξουσία όταν την κάνεις ιδανικό, δεν βλέπεις τι συμβαίνει γύρω σου, και συνεχίζεις να πιστεύεις ότι είσαι αριστερός
Τι θλιβερότερο!!
Εφόσον η κυβέρνηση του Σύριζα αδυνατεί μόνη της να εφαρμόσει το μνημόνιο ως πολιτικό πρόγραμμα και τα κόμματα αποδεικνύονται ανίκανα να εκπληρώσουν το πολιτικό τους καθήκον σ’ αυτό που συνυπέγραψαν, τότε λύση ανάγκης για το σύστημα ,είναι η διεύρυνση αυτής που θα υλοποιήσει δικτατορικά την πολιτική των μνημονίων, μέσω ενός άλλου τύπου Δημοκρατίας που εφαρμόζεται βιαίως από τα πάνω προς τα κάτω και προσομοιάζει μάλλον σε Τυραννικό καθεστώς παρά σε Δημοκρατία.
Οικουμενική κυβέρνηση συγκροτείς για να ισχυροποιηθείς εσωτερικά με στόχο να προστατεύσεις τον Λαό σου από κινδύνους, εν προκειμένω από τους ξένους δανειστές και όχι για να ενισχυθείς πολιτικά με στόχο την συνθλιβή του προς όφελος αυτών.
Σύμμαχος της οικουμενικής κυβέρνησης στην σκιά του οποίου θα δρα ,το Κράτος με τους καταπιεστικούς του μηχανισμούς, εργαλείο τρομοκρατίας, απειλών και εκβιασμού για πειθαρχία και υποταγή του Λαού σε τυραννικές πολιτικές, που ποτέ δεν θα ήταν αποδεκτές με Δημοκρατικές διαδικασίες.
Η αυτονομία και η ουδετερότητα του Κράτους που ορίζεται στην πολιτική Δημοκρατία ως κανόνας θα υπονομευθεί από τη στενή σχέση που θα διαμορφωθεί μεταξύ Κράτους – Κυβέρνησης, με συνέπεια την υποβάθμιση της πολιτικής στην Κοινοβουλευτική της διαδικασία, όπου Λαός και Βουλή θα παραγκωνισθούν στο δόγμα:
Κράτος ως σύστημα πολιτικής κυριαρχίας .
Ένα σύστημα ιδιότυπης παρεμβατικής εξουσίας του Κράτους ,ασπίδα προστασίας του πολιτικού κατεστημένου και των επιδιώξεων του .
Όσο μεγάλη θα είναι η συμμετοχή των κομμάτων στη νέα κυβέρνηση, άλλο τόσο θα είναι η δράση των ιδεολογικών μηχανισμών ελέγχου και καταπίεσης του Κράτους, που θα αντικαθιστά ή θα αντισταθμίζει την αδυναμία δράσης της κυβέρνησης στο πολιτικό πεδίο αντιπαράθεσης με την Κοινωνία διότι σταδιακά θα απομακρύνεται θα απονομιμοποιείται και θα χάνει την πολιτική της κυριαρχία σε αυτήν.
Διαφεύγει προφανώς στους πολιτικάντηδες εξουσιομανείς της κυβέρνησης που έχουν απολέσει κάθε αίσθηση ταπεινότητας και σεβασμού στη Λαϊκή θέληση, ότι η Κρατική εξουσία μπορεί να είναι το κύριο και το έσχατο – αλλά όχι το μόνο – μέσα από το οποίο το πολιτικό σύστημα διασφαλίζεται και διατηρείται.
Καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να επιβιώσει πολιτικά χωρίς τη Λαϊκή συγκατάθεση .
Όποιο σχήμα και αν λάβεις ως νέα κυβέρνηση, συναινετική – διευρυμένη – οικουμενική, σε όποια ονομασία και αν βαπτισθείς μία θα είναι η ταμπέλα:
Κυβέρνηση των μνημονίων ενός πολιτικού προσωπικού σε υπαλληλία που εναλλάσσει τίτλους και αξιώματα κατά το δοκούν των αφεντικών της Ευρώπης.
Όσα μνημονιακά κόμματα, εκ του πονηρού δε συμμετάσχουν σ’ αυτή την οικουμενική κυβέρνηση, θα αποτελούν την κατ’ επίφαση αντιπολίτευση της αδιάντροπης υποκρισίας, που θα αντιπολιτεύονται τα μνημόνια στην Ελλάδα και θα τα συμπολιτεύονται στην Ευρώπη..
Δεν υπάρχει αντιπολίτευση για τα Λαϊκά συμφέροντα μεταξύ Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι Ένωση Κεντρώων και Κυβέρνησης οι οποίοι αποτελούν την πεντάτευχο των μνημονίων.
Η όποια αντιπαράθεση μεταξύ των είναι η εντύπωση της ημέρας για την επικαιρότητα.
Μία ήταν και είναι η πραγματική αντιπολίτευση σε επίπεδο Εθνικό.
Αυτή που αντιστάθηκε στα μνημόνια.
Αυτή που αντιστάθηκε στην κατάλυση της Δημοκρατίας.
Αυτή που αντιστάθηκε στον αφελληνισμό.
Αυτή που διεκδίκησε το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις.
Αυτή που τεκμηρίωσε την αλήθεια για το χρέος.
Αυτή που οι εκπρόσωποί της θυσίασαν αξιώματα για τις αξίες που πρέσβευαν.
Αυτοί που λυσσαλέα πολεμήθηκαν από το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και απροκάλυπτα προδόθηκαν από τον Αλέξη Τσίπρα για να μείνουν εκτός Βουλής.
Αυτοί τέλος που ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και εξαπατήθηκαν από τον Πρωθυπουργό.
Η αντιπολίτευση που λείπει από το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα ,θα διαμορφωθεί μέσα στην Κοινωνία ως αντίσταση, με την οποία θα ταυτιστεί ενάντια στην ξενόφερτη πολιτική της καταστροφή και αναπόφευκτα θα γίνει πολιτικό ρεύμα, φορέας ανατροπής της Ευρωπαϊκήςφεουδαρχίας στη χώρα μας.
