Ο εθνομηδενισμός πρέπει να καταστεί ιδιώνυμο αδίκημα για ν απαλλαγεί ο τόπος από την επικίνδυνη χολέρα

Ο αυτοεξευτελισμός της “ακαδημαϊκής κοινότητας” που πνίγεται στα απόνερα του Ρεπουσισμού και έχει μια αυξημένη “ευαισθησία” όταν πρόκειται να στραφεί και να στοχοποιήσει τη χώρα, είναι ένας καρκίνος που πρέπει να περιθωριοποιηθεί άμεσα από το σύνολο του Ελληνικού λαού…

Μια πραγματικά πατριωτική κυβέρνηση, θα πρέπει να καταστήσει
τον εθνομηδενισμό ιδιώνυμο αδίκημα.

Σ αυτό τον κατήφορο πρωταγωνιστεί και πάλι το Πάντειο εκτροφείο εθνομηδενιστών, που αναπαράγει Ηρακλείδηδες και Χριστόπουλους, το οποίο αυτή τη φορά – στο όνομα της ελευθερίας της επιστημονικής άποψης – επιχειρεί να συμψηφίσει να ναζιστικά εγκλήματα με…

τον ηρωικό αντιστασιακό αγώνα του λαού μας. Κι αυτό τον εξευτελισμό τον αποκαλούν “δικαίωμα στην επιστημονική άποψη, καλώντας μάλιστα και την Δικαιοσύνη να τον προσυπογράψει.

Αυτά τα αίσχη ευδοκιμούν ανεμπόδιστα στο χώρο της Παιδείας με πολιτικούς προϊσταμένους του Φίληδες και τους Λιάκους. Δείτε λοιπόν ποιό είναι το καινούριο τους κατόρθωμα.

Ψήφισμα πανεπιστημιακών ενάντια στη δίκη Ρίχτερ

Ψήφισμα, με το οποίο εκφράζουν την έντονη διαφωνία τους στην ποινικοποίηση της έκφρασης επιστημονικής άποψης, που επιχειρείται σε βάρος του Γερμανού ιστορικού και συναδέλφου, καθηγητή Πανεπιστημίου Χάιντς Ρίχτερ, στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου, βάσει του αντιρατσιστικου νόμου, υπογράφουν διδάσκοντες στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Όπως επισημαίνουν: «Είναι βαθύτατα ανησυχητικό, εν έτει 2015, να διώκονται ποινικά ιστορικοί για απόψεις που εκφράζουν σε επιστημονικές τους δημοσιεύσεις. Ο διάλογος επί επιστημονικών ζητημάτων δεν επιτρέπεται να στοιχίζεται στις μέριμνες των λαϊκισμών.

»Η καταχρηστική επίκληση των διατάξεων του αντιρατσιστικού νόμου, με στόχο τον περιορισμό της ακαδημαϊκής ελευθερίας, δεν απειλεί μόνο την ελευθερία της έρευνας, αλλά αντίκειται στην ίδια την καταπολέμηση του ρατσισμού.

»Αναμένουμε από το Δικαστήριο να επιτελέσει το καθήκον του κατά το Σύνταγμα, τους νόμους του κράτους και τις διεθνείς συμβάσεις προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, προασπίζοντας την ελευθερία του λόγου και τη σοβαρότητα της αντιρατσιστικής νομοθεσίας».

Υπενθυμίζεται ότι εις βάρος του Χάιντς Ρίχτερ έχει ασκηθεί ποινική δίωξη βάσει του αντιρατσιστικού νόμου, για την αναφορά στο βιβλίο του «Η Μάχη της Κρήτης» ότι «βάναυσες και βάρβαρες πρακτικές δεν χρησιμοποίησαν μόνο οι μονάδες εισβολής, αλλά και οι άτακτοι Κρήτες που έλαβαν τα όπλα εναντίον τους».

Ο εισαγγελέας εκτίμησε ότι αναφορές όπως αυτή συνιστούν «άρνηση εγκλημάτων του ναζισμού σε βάρος του κρητικού λαού με υβριστικό περιεχόμενο». Ο γερμανός καθηγητής δικάζεται στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου.

Ο Χάιντς Ρίχτερ (1939) σπούδασε ιστορία, πολιτειολογία και αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Χαΐδελβέργης, έζησε πολλά χρόνια στην Ελλάδα, διδάσκει σύγχρονη ελληνική και κυπριακή ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Μανχάιμ. Έχει γράψει έξι βιβλία και έχει δημοσιεύσει πολλές εργασίες σχετικές με τη σύγχρονη Ελλάδα. Στη Γερμανία αναγνωρίζεται ως ειδικός στα θέματα της Σύγχρονης Ελληνική και Κυπριακής Ιστορίας. Το 2000 τιμήθηκε από την Ελληνική Δημοκρατία με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα.

Το ψήφισμα κατά της ποινικοποίησης της έκφρασης επιστημονικής άποψης, όπως στην περίπτωση του Χάιντς Ρίχτερ, υπογράφουν οι διδάσκοντες στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου: