Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Επικεφαλής “Ελλήνων Πολιτεία” [email protected]
Από την ημέρα αναδείξεως του κ. Ιερώνυμου στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, ο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος προσπάθησε και ήλθε σε επαφή με την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, σε μια προσπάθεια επίλυσης πολλών θεμάτων που απασχολούν την Εκκλησία της Ελλάδος. Προσπάθησε να δώσει λύσεις στην αντιμετώπιση των οξυτάτων κοινωνικών προβλημάτων που μαστίζουν τον λαό μας, όπως επί παραδείγματι, να επιβάλει την ενίσχυση του φιλανθρωπικού έργου της Εκκλησίας. Γι΄ αυτό άλλωστε, θεωρώ, ζητάει να λυθούν και οι εκκρεμότητες που υπάρχουν ως προς την εκκλησιαστική περιουσία, ώστε να μπορέσει η Εκκλησία να την αξιοποιήσει προς όφελος του Ελληνικού λαού…
Η Κατοχή των Μνημονίων
Ωστόσο, θα μου επιτρέψει να του υπενθυμίσω πως η Πατρίδα μας επί 5-6 χρόνια βρίσκεται υπό Κατοχή. Της κατοχής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των Διεθνών Κερδοσκοπικών Αγορών. Σε αυτή την κατοχή, συνέπραξαν, συνεργαζόμενοι με τους τοκογλύφους – δανειστές μας, οι κυβερνήσεις των Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά – Βενιζέλου και Τσίπρα – Καμμένου. Αυτές, οι Κυβερνήσεις, παρέδωσαν τη χώρα στις δαγκάνες των διεθνών κερδοσκόπων και εξαθλίωσαν με τις αποφάσεις τους το λαό μας, ο οποίος πένεται και δυστυχεί. Ένα λαό, ο οποίος βλέπει τα παιδιά του να μεταναστεύουν, τους νέους ανθρώπους να μην έχουν τη δυνατότητα δημιουργίας οικογένειας, λόγω των δυσβάσταχτων φοροεισπρακτικών μέτρων και της δραστικής περικοπής των μισθών και των συντάξεων. Ένα λαό που βλέπει αυτές τις Κυβερνήσεις να είναι διώκτες της Παιδείας με τις συνεχείς και αλλοπρόσαλλες αποφάσεις τους, οι οποίες βιάζουν και καταρρακώνουν τη θρησκεία μας, τη γλώσσα μας, τις παραδόσεις μας, τα ήθη και τα έθιμά μας. Ένα λαό που βλέπει αυτές τις Κυβερνήσεις, εν ονόματι της δουλικότητας που τις διακρίνει, να απεμπολούν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να παραιτούνται οποιασδήποτε ασυλίας πηγάζει από διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις.
Να εξεγερθεί η Εκκλησία
Σ΄αυτές τις δύσκολες στιγμές για το Έθνος και την Πατρίδα μας, ο λαός μας θα περίμενε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και από τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο προσωπικά, ως προεδρεύων αυτής, να εκμεταλλευτεί την άνευ προσκλήσεως αθρόα προσέλευση του Χριστεπώνυμου πληρώματος στις εκκλησίες και από του βήματός των, να ορθώσει το ανάστημά της, ενημερώνοντας και διεγείροντας τις ψυχές των Ελλήνων, κατά των βουλών αυτής της καθεστηκυίας τάξεως, των μικρόψυχων και μικρόμυαλων πολιτικών ταγών που καθημερινά με τις
αποφάσεις τους ξεπουλούν την Πατρίδα και το λαό της. Άλλωστε, αν δεν υπάρχει πια Πατρίδα και λαός, τότε δεν υπάρχει και λόγος ύπαρξης όποιου φιλανθρωπικού έργου.
Πατρο – Κοσμάς και άλλοι
Η Εκκλησία μας, έχει προσφέρει πολλά μέχρι σήμερα στους Εθνικούς αγώνες της Πατρίδος μας και συνδέθηκε πολύ με τους αγώνες του λαού μας δίνοντας πολλές φορές την ίδια τη ζωή κληρικών της για την ελευθερία της Ελλάδος. Κληρικοί που θυσίασαν τη ζωή τους για την πίστη τους στο Θεό και το χρέος τους στην Πατρίδα. Απτά παραδείγματα, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος Ε΄, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανός, ο Επίσκοπος Σαλώνων Ησαίας, ο Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας), ο Αθανάσιος Διάκος, ο καλόγηρος Σαμουήλ, οι Μητροπολίτες Σμύρνης Άγιος Χρυσόστομος, Κυδωνίων Γρηγόριος, Μοσχονησίων Αμβρόσιος και πολλοί άλλοι. Τρανταχτότερο, όμως, παράδειγμα για όλους μας, ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός. Αυτός ο Μεγάλος Διδάσκαλος, Ισαπόστολος, Εθναπόστολος και Ιερομάρτυρας Κοσμάς, περιόδευε όλη την Ελλάδα, ρακένδυτος, με μόνο περιουσιακό στοιχείο το ράσο του και την μεγάλη του Πίστη στο Χριστό. Όπου πήγαινε, έστηνε δίπλα του το Σταυρό του Κυρίου και ανεβαίνοντας στο σκαμνάκι του, δίδασκε το λόγο του Θεού και αναζωπύρωνε στους πιστούς – μαρτυρικούς Έλληνες, την ελπίδα της Ελευθερίας της Πατρίδος. Αυτή η φλόγα του Πατροκοσμά πρέπει και σήμερα να μεταλαμπαδευτεί από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος προς το Χριστεπώνυμο πλήρωμα, προκειμένου να αφυπνιστούν οι συνειδήσεις των Ελλήνων για την επερχόμενη Παγκοσμιοποίηση, τη Νέα Τάξη Πραγμάτων που σκοπό έχει την εγκαθίδρυση της Παγκόσμιας Κυβέρνησης – Δικτατορίας.
Κάλεσμα προς το ιερατείο
Μια φορά το χρόνο (1η Οκτωβρίου) συνέρχεται η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Όλος ο Ελληνικός λαός θα περίμενε στα 5-6 αυτά Μνημονιακά χρόνια, να ηχήσει στην ψυχή των μελών της Ιεράς Συνόδου το πατριωτικό εγερτήριο: «Ω παιδιά μου, ορφανά μου, σκορπισμένα εδώ και εκεί διωγμένα υβρισμένα απ΄τα Έθνη πανοκεί! Ξυπνήστε τέκνα κι ήλθεν η ώρα. Ξυπνήστε όλα τρέξατε τώρα κι ήλθεν ο Δείπνος ο Μυστικός!». Θα περίμενε από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο, να λάβει γενναίες αποφάσεις. Εναντίον εκείνων που έχουν αποφασίσει να βρίσκεται το ποίμνιο της Εκκλησίας σε συνεχή διωγμό και να τους κηρύξει ανάξιους της Ελλάδος, θέτοντάς τους σε δημόσια διαπόμπευση. Αυτό επιτάσσει η παράδοση της Εκκλησίας και αυτό το σκεπτικό αναπτύσσεται διά μέσω των πατέρων της Εκκλησίας μας. Για συνεχή αγώνα υπέρ του Τριαδικού Θεού μας. Υπέρ της Ορθοδοξίας. Ειδικότερα σήμερα που την Ελλάδα μας κυβερνούν αντίχριστα πολιτικά ερπετά, που σκοπό έχουν την διάλυση της Ελλάδος και της Ορθοδοξίας.
Επίλογος
Ήρθε η μεγάλη ώρα, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος να συνέλθει εκτάκτως και να αναλάβει τις τεράστιες ευθύνες της. Απέναντι στην Ελλάδα και την Ορθοδοξία. Να αναλάβει την ιστορική απόφαση προστασίας του σκληρά δοκιμαζόμενου Ελληνικού λαού. Είναι χρέος όλων των μελών της Ιεράς Συνόδου.
Μην απογοητεύσετε Θεό και ανθρώπους. Δεν έχετε άλλη ευκαιρία.
Σε διαφορετική περίπτωση θα “απολαύσετε” και εσείς τη χλεύη που απολαμβάνει το πολιτικό προσωπικό της χώρας, συλλήβδην!!!
