Οι αθλιότητες που ακούγονται ολοένα και πιό έντονα σήμερα επί κυβέρνησης Σύριζα – περί μη ύπαρξης κρυφού σχολειού δεν ευσταθούν σε καμία περίπτωση.
Επιμέλεια άρθρου:Vagedim
Φωτογραφία: Vagedim
Μια κοινωνία από αποστάτες υποστηρικτές της κυβέρνησης Σύριζα … και μια ελληνική βουλή γεμάτη από άπιστους ανθέλληνες πολιτικούς οι οποίοι κατέχουν σήμερα το αξίωμα του βουλευτή και μια υπουργική καρέκλα λόγω του υπερβολικού γλειψίματος και της απόλυτης υπακοής που ήταν διατεθειμένοι να κάνουν ώστε να εξασφαλίσουν μια πολιτική καριέρα.
Τα αντίχριστα σχέδια τα οποία επιβάλλονται παγκοσμίως από την Λευκή Αδελφότητα σε όλα τα κράτη έχουν βρεί πρόσφορο έδαφος στην Ελλάδα, αφού μετά την Τρίτη Αποστασία (για την οποία έχουμε φτιάξει ειδική ενότητα στην Αθέατη γνώση) έχουν συμβεί μέσα σε λίγους μήνες απίστευτα γεγονότα.
Οι Αριστεροί δηλώνουν πανέτοιμοι να υλοποιήσουν εσπευσμένα τα σχέδια του Αντιχρίστου τα οποία δεν μπορούσε να περάσει η προηγούμενη δεξιά κυβέρνηση. Αυτός είναι και ο λόγος που βιάζονται να βάλουν τις βάσεις για να αφανίσουν οτιδήποτε αφορά την σύνδεση εκκλησίας με το κράτος. Ουσιαστικά να αφανίσουν οτιδήποτε σχετίζεται με Χριστό και Ελλάδα.
Η βασική σύνδεση του κρυφού σχολειού με την Ορθόδοξη διδασκαλία ήταν ο κύριος κορμός εκμάθησης στα χρόνια της τουρκοκρατίας στην Ελλάδα, γεγονός το οποίο ενοχλεί την αναπληρώτρια υπουργό Παιδείας Σια Αναγνωστοπούλου όπου θα επιδιώξει να καταργηθεί από τα σχολεία.
Η Υπουργός δήλωσε ότι:
<<Αν υπήρχε το κρυφό σχολείο ή όχι αφορά την ιστορική έρευνα. Στη δημόσια Ιστορία όμως είναι κρίσιμο να καταλάβουμε ότι το σχολείο ως δημόσιο αγαθό είναι προϊόν του έθνους-κράτους. Η Ορθόδοξη Εκκλησία είχε σχολεία θρησκευτικά όπως η Μεγάλη του Γένους Σχολή για να αναπαράγει την εξουσία της.>>
Το ελλεεινό αυτό απαίδευτο και νεοταξικό έκτρωμα που κατέχει και ρόλο Υπουργού, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι παλαιότερα η Μεγάλη του Γένους Σχολή λειτουργούσε με σχολικά τμήματα των Γραμματικών και των Φιλοσοφικών. Τον 19ο αιώνα, λειτούργησε και ως Ιατρική Σχολή.
Από το 1454 λειτουργεί σχεδόν αδιαλείπτως, παρέχοντας υψηλού επιπέδου μόρφωση στους Έλληνες και όχι μόνο μαθητές της. Μεταξύ των αποφοίτων της περιλαμβάνονται οι γόνοι των διαπρεπών Φαναριώτικων οικογενειών, πλήθος πατριαρχών και Ορθοδόξων Ιεραρχών, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της Υψηλής Πύλης (ακόμη και Τούρκοι) μέχρι και πολιτικοί του Νέου Ελληνικού κράτους.
Σήμερα λειτουργεί ως σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και βρίσκεται υπό την πνευματική προστασία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Οπως διαπιστώνετε κι εσείς, αυτή η σχολή δεν γαλουχούσε ιερείς, αντίθετα είχε μαθητές ακόμη και Τούρκους. Ομως η κυρία Αναγνωστοπούλου έχει πλήρη άγνοια του τρόπου λειτουργίας και εκμάθησης της Μεγάλης του Γένους Σχολής και το παράδειγμα που ανέφερε μας δείχνει ότι δεν ξέρει που πάν τα τέσσερα!
Η Μεγάλη του Γένους Σχολή είναι το αρχαιότερο σε λειτουργία εκπαιδευτικό ίδρυμα του Ελληνισμού και οχι απλά ενα εκκλησιαστικό σχολείο όπως αναφέρει η Υπουργός Παιδείας.
Ας επιστρέψουμε όμως και πάλι στο κρυφό σχολειό και τις αναφορές που υπήρχαν στα σχολικά μας βιβλία σε διάφορες εποχές.
Σε σχολικά βιβλία του 20ού αιώνα διδασκόταν, με διάφορες εκδοχές για τη χρονική περίοδο και πάντα συνυφασμένη με το κρυφό σχολειό, η ανυπαρξία της επίσημης εκπαίδευσης των Ελλήνων και η απαγόρευσή της από την τουρκική ηγεσία.
Σε σχολικό βιβλίο το 1946 αναφέρεται πως σχολεία εκτός της Πατριαρχικής Ακαδημίας διατηρούνταν μόνο όπου δεν είχαν επίβλεψη οι τουρκικές αρχές, σε μοναστήρια και νάρθηκες εκκλησιών, τα οποία και ονοματίζει ως κρυφά σχολεία.
Τα κρυφά σχολεία περιγράφονται ως φτωχά σε ότι αφορά τον πλούτο της γνώσης που μετέδιδαν, περιορισμένα στα εκκλησιαστικά γράμματα, αλλά αξιόλογα στο ότι διατηρούσαν ζωντανή την έχθρα προς ένα τυραννικό καθεστώς και δίδασκαν στους νέους την καταγωγή και την ιστορία τους.
Το σχολικό βιβλίο που εκδόθηκε το 1951 στα ελληνικά στη Βουλγαρία για εκπαίδευση των παιδιών που είχαν αποσταλεί στις Ανατολικές Χώρες, ήταν γραμμένο από κομμουνιστές ιστοριογράφους και δεν περιείχε αναφορές στο Κρυφό Σχολειό.
Παρακάτω θα δούμε ποιό κεφάλαιο θέλουν να αφαιρέσουν τα ανθελληνικά βρωμόσκυλα της κυβέρνησης Σύριζα από το βιβλίο της έκτης Δημοτικού και πώς σχετίζεται η Τρίτη Αποστασία με αυτό.
Κεφάλαιο 7
Οι δάσκαλοι του Γένους
Δάσκαλοι του Γένους ονομάζονται οι μορφωμένοι Έλληνες που κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας συνέβαλαν, με την προφορική διδασκαλία τους ή με τα κείμενα τους, στην καλλιέργεια της ελληνικής παιδείας.
Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
Οι Έλληνες κάτω από την οθωμανική και τη λατινική κυριαρχία (1453-1821)
Αρκετοί από τους δασκάλους του Γένους ήταν ή έγιναν αργότερα κληρικοί. Κάποιοι σπούδασαν στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα ενώ άλλοι στα Ιόνια Νησιά, στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και στο εξωτερικό.
Οι δάσκαλοι του Γένους δίδασκαν σε ναούς, σε σχολεία και σε δημόσιους χώρους. Έγραφαν επίσης επιστολές και άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες είτε ολόκληρα βιβλία, που τα τύπωναν με την υποστήριξη της Εκκλησίας, των Φαναριωτών ηγεμόνων ή φιλομαθών εμπόρων. Με το έργο τους βοήθησαν στην ίδρυση σχολείων και την τόνωση της ελληνικής παιδείας, στην ιδεολογική προετοιμασία της Μεγάλης Επανάστασης του 1821 και στην ανάπτυξη του Φιλελληνισμού στη Δύση.
Φωτισμένοι πνευματικοί άνδρες έδρασαν σε όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν, όπως αναφέρθηκε, η δράση των Ελλήνων λογίων στη Δύση. Κατά τον 18ο και στις αρχές του 19ου αιώνα οι ιδέες και τα κηρύγματα του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού κυριαρχούσαν στη Δυτική Ευρώπη. Οι νέες φιλελεύθερες και ριζοσπαστικές ιδέες έφτασαν γρήγορα και στην ελληνική Χερσόνησο, δυναμώνοντας την επαναστατική διάθεση των υπόδουλων Ελλήνων. Η πνευματική αυτή δραστηριότητα ονομάστηκε Νεοελληνικός Διαφωτισμός.
Ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός ανέδειξε μεγάλες μορφές στα ελληνικά γράμματα, όπως ο Φαναριώτης νομικός Δημήτριος Καταρτζής και ο Κερκυραίος κληρικός Ευγένιος Βούλγαρης, που δίδαξε στην Αθωνιάδα Σχολή φιλοσοφία και μαθηματικά. Επίσης δύο ξαδέλφια από τη Θεσσαλία, ο Γρηγόριος Κωνσταντάς και ο Δανιήλ Φιλιππίδης, συνέγραψαν στη δημοτική γλώσσα τη «Γεωγραφία Νεωτερική», ενώ ο Κοζανίτης γιατρός Μιχαήλ Περδικάρης σατίρισε σε πεζά και σε στίχους πρόσωπα και γεγονότα της εποχής του.
Το 1806 εκδόθηκε στην Ιταλία η «Ελληνική Νομαρχία», ένα έργο άγνωστου συγγραφέα αφιερωμένο στον Ρήγα Βελεστινλή. Στο σημαντικό αυτό κείμενο του Νεοελληνικού Διαφωτισμού καταδικάζεται η «αναρχία» και η «μοναρχία» και προβάλλεται ως ιδανική διοίκηση η «νομαρχία», δηλαδή το πολίτευμα όπου εξουσιάζουν οι νόμοι.
Ξεχωριστή προσωπικότητα αποτελεί ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο οποίος συνδύαζε το πνεύμα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και της παιδείας με τη θρησκευτική πίστη και την εθνική συνείδηση. Ήταν λόγιος μοναχός του Αγίου Όρους, ιεροκήρυκας και μάρτυρας. Το κήρυγμά του έβρισκε μεγάλη απήχηση στον υπόδουλο ελληνικό πληθυσμό της υπαίθρου, όπου περιόδευσε για να αναχαιτίσει τους εξισλαμισμούς, ιδρύοντας σχολεία.
Οι πηγές αφηγούνται…
1. «Σύμβαση μαθητείας, 16 Ιουνίου 1560.
Μέσα σε σπίτι της Αγίας Τριάδας της Παραλλείου ο κυρ Ιωαννίκιος ο ιερομόναχος, κατά κόσμον Βλάσης, συμφώνησε με τον κυρ Παύλο τον Αργυρό και ανέλαβε ο Ιωαννίκιος ένα παιδί με το όνομα Θωμάς, που ήταν συγγενής του Παύλου για να το μάθει γράμματα, να μπορεί να διαβάζει κάθε βιβλίο, για έξι χρόνια. Υπόσχεται ο κυρ Παύλος να δώσει του πιο πάνω ιερομονάχου για τα μαθητικά έξοδα του παιδιού οκτώ φλουριά ως μισθό και τα αποκριάτικα, τα πασχαλινά και τα δευτεριάτικα φιλοδωρήματα κατά τη συνήθεια. Υπόσχεται δε ο κυρ Παύλος να του δώσει τώρα δύο φλουριά για μισθό και, όταν αρχίσει να μαθαίνει στο παιδί την Οκτώηχο, να του δώσει ένα μέρος της οφειλής και, όταν αρχίσει να μαθαίνει στο παιδί το Ψαλτήρι, άλλο μέρος και, όταν αρχίσει να μαθαίνει στο παιδί τον Απόστολο, άλλο μέρος και, όταν τα μάθει στο παιδί όλα, να κάνουν λογαριασμό να τον εξοφλήσει τελείως. Και έτσι συμφώνησαν.
Μάρτυρες (του συμφωνητικού) ο παπά κυρ Νικόλαος Σπειρής και ο παπά κυρ Φώτιος Παλατιανός».
Αντώνιος Σπυρής, Νοτάριος και Πρωτοπαπάς Κερκύρων. Πρωτόκολλο (1560-1567), επιμέλεια Ελένη Αγγελομάτη-Τσουγκαράκη, Γιάννης Κ. Μαυρομάτης, Κέρκυρα 2007, σ. 25.
(Απόδοση στα νέα ελληνικά)
2. «Η δύναμη των νόμων»
«Ας μάθουν λοιπόν όλοι οι φτωχοί γονείς ότι σε ένα καθεστώς που κυριαρχούν οι νόμοι, ο καθένας μπορεί να ζήσει καλά, ακόμη και χωρίς να είναι πλούσιος. Οι νόμοι προβλέπουν και γι’ αυτούς που δεν έχουν. Τα παιδιά όλων είναι παιδιά της πατρίδας και αυτή τα ανατρέφει, τα γυμνάζει και φροντίζει για την προ κοπή τους. Γι’ αυτό και αυτά την αγαπούν και την ευγνωμονούν».
Ανωνύμου του Έλληνος, Ελληνική Νομαρχία ήτοι λόγος περί ελευθερίας, Αθήνα 1971, σ. 15.
(Απόδοση στα νέα ελληνικά)
3. Ο Κοσμάς ο Αιτωλός απευθύνεται προς τους γονείς
«Και εσείς, γονείς, να παιδεύετε τα παιδιά σας εις τα χριστιανικά ήθη, να τα βάνετε να μανθάνουν γράμματα. Να κάμετε τρόπον εδώ εις την χώραν σας διά σχολείον, να βρήτε έναν διδάσκαλον να τον πληρώνετε να σας μαθαίνη τα παιδιά σας, ότι αμαρτάνετε πολύ να τα αφήνετε αγράμματα και τυφλά. Και μη μόνον φροντίζετε να τους αφήσετε πλούτη και υποστακτικά και μετά τον θάνατον σας να τα τρων και να τα πίνουν και να σας οπισωλογούν. Καλύτερα να τα αφήνετε πτωχά και γραμματισμένα, παρά πλούσια και αγράμματα».
Ι. Μενούνου, Κοσμά του Αιτωλού, Διδαχές και βιογραφία, Αθήνα 1980, σ. 173.
Ματιά στο παρελθόν
Το «Κρυφό Σχολειό»
Το «Κρυφό Σχολειό», πίνακας του Νικολάου Γύζη, 1886
Την πρώτη περίοδο μετά την Άλωση, τα γράμματα και οι τέχνες οπισθοδρόμησαν. Επίσης, μειώθηκαν δραστικά αυτοί που αποκτούσαν σχολική μόρφωση και περιορίστηκαν ουσιαστικά σε όσους θα γίνονταν κληρικοί. Για τον λόγο αυτό, τα ελληνικά γράμματα διδάσκονταν κυρίως στις εκκλησίες ή στα μοναστήρια, από δασκάλους ιερωμένους. Αυτές οι δύσκολες συνθήκες αποτυπώθηκαν στην εθνική συλλογική μνήμη*, κατά τον 19ο αιώνα, με τη μορφή της δραματικής εικόνας του Νικολάου Γύζη «το Κρυφό Σχολειό» και το ομότιτλο ποίημα του Ιωάννη Πολέμη (1899). Αργότερα, από τον 17οαιώνα και έπειτα, η ακμή του εμπορίου έδωσε ώθηση και στο ζήτημα της εκπαίδευσης. Έτσι αυξήθηκε ο αριθμός των σχολείων, ιδιαίτερα μάλιστα των κοσμικών σχολείων, τα οποία λειτουργούσαν πλέον στο πλαίσιο του κοινοτικού θεσμού, υπό την εποπτεία των προεστών κάθε τόπου.
* εθνική συλλογική μνήμη: η άποψη που έχει διαμορφώσει ένας λαός για ένα γεγονός μέσω κυρίως της παιδείας και της παράδοσής του.
|
«Απ’ έξω μαυροφόρ’ απελπισιά,
πικρής σκλαβιάς χειροπιαστό σκοτάδι,
και μέσα στη θολόκτιστη εκκλησιά,
στην εκκλησιά, που παίρνει κάθε βράδυ
την όψη του σχολειού,
το φοβισμένο φως του καντηλιού
τρεμάμενο τα ονείρατα αναδεύει,
και γύρω τα σκλαβόπουλα μαζεύει».
……………………………………………
|
«Ένας ψαλμός ακούγεται βαθύς
σα μελωδίες ενός κόσμου άλλου,
κι ανατριχιάζει ακούοντας καθείς
προφητικά τα λόγια του δασκάλου
με μια φωνή βαριά.
“Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευτεριά
σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι
της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει”».
|
Η πρώτη και η τελευταία στροφή από το ποίημα του Ιωάννη Πολέμη «Το κρυφό σχολειό».
▲ Η «Οκτώηχος» χρησιμοποιήθηκε ως Αναγνωστικό στα σχολεία την εποχή της Τουρκοκρατίας
◄ Το «Μέγα Αλφαβητάριο» εκδόθηκε στη Βιέννη το 1771 από τον Μιχαήλ Παπά Γεώργιο του Σιατιστέως, με δαπάνες Κωνστ. Αλεξ. Φιλιππίδου του Γάγου
▲ Προμετωπιδα της «Ελληνικής Νομαρχίας»
Οι κυριότεροι εκπρόσωποι του Νεοελληνικού Διαφωτισμού
(δεν συμπεριλαμβάνονται ο Αδαμάντιος Κοραής και ο Ρήγας Βελεστινλής)
◄ Μεθόδιος Ανθρακίτης
1660-1749
Ιωάννινα
◄ Ευγένιος Βούλγαρης
1716-1806
Κέρκυρα
◄ Ιώσηπος Μοισιόδακας
περ. 1725-1800
◄ Δανιήλ Μοσχοπολίτης
Μοσχόπολη
(σημερινή Αλβανία)
◄ Δημήτριος Καταρτζής, περ. 1730-1807, Κων/πολη
◄ Χριστόδουλος Παμπλέκης
1733-1793
Μπαμπίνη Ξηρόμερου
Αιτωλοακαρνανίας
|
◄ Δανιήλ Φιλιππίδης,
1750-1832
Μηλιές Πηλίου
◄ Γρηγόριος Κωνσταντάς,
1758-1844
Μηλιές Πηλίου
◄ Βενιαμιν Λέσβιος
περ. 1759-1824
Πλωμάρι
Μυτιλήνης
◄ Νεόφυτος Δούκας
περ. 1760-1845
Άνω Σουθενά,
Ζαγορίου Ηπείρου
◄ Παναγιώτης Κοδρικάς
1762-1827
Αθήνα
◄ Άνθιμος Γαζής
1764-1828
Μηλιές Πηλίου
|
◄ Αθανάσιος Ψαλίδας
1767-1829
Ιωάννινα
◄ Νεόφυτος Βάμβας
1770-1855
Χίος
◄ Κωνσταντίνος Κούμας
1777-1836
Λάρισα
|
◄ Κωνσταντίνος Οικονόμος
ο εξ Οικονόμων
1780-1857
Τσαριτσάνη
◄ θεόκλητος Φαρμακίδης
1784-1860
Νίκαια Λάρισας
◄ Θεόφιλος Καΐρης
1784-1853
Άνδρος
|
Καταλάβατε λοιπόν ότι ο ρόλος της εκκλησίας στην ελληνική παιδεία αλλά και παραδείγματα όπως η αναφορά στον Αγιο Κοσμά τον Αιτωλό ενοχλεί κάποιους να διδάσκονται στα παιδιά της νέας εποχής του Αντιχρίστου και γι αυτό πρέπει να αλλάξουμε τα βιβλία και να διαγράψουμε κάθε ιστορική μνήμη η οποία μπορεί να συνδέει την εκκλησία με το κράτος η καλύτερα τον Χριστό με την Ελλάδα.
|
