Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg ανακοίνωσε στις 2 Φεβρουαρίου ότι εγκρίνει την πρόταση του υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ Ας Κάρτερ να τετραπλασιάσει τον εξοπλισμό των ΗΠΑ και των στρατευμάτων τους στην Ευρώπη, ενάντια «ρωσική επιθετικότητα».
Ο Κάρτερ είπε νωρίτερα την ίδια ημέρα, στην ανακοίνωση του οπλισμού της Αμερικής για τον πόλεμο κατά της Ρωσίας:
«Ενισχύουμε τις θέσεις μας στην Ευρώπη για να στηρίξουμε τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ με σκοπό την αντιμετώπιση της επιθετικότητας της Ρωσίας. Στο διάλεκτο του Πενταγώνου, αυτό ονομάζεται Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Επιβεβαίωσης [European Reassurance Initiative] και αφού ζητήθηκαν περίπου $800 εκατομμύρια για το περασμένο έτος, φέτος το τετραπλασιάζουμε για να φτάσουμε τα 3,4 δις $ έως το 2017.Το ποσό αυτό θα χρηματοδοτήσει πολλά πράγματα: περισσότερες δυνάμεις των ΗΠΑ στην Ευρώπη, περισσότερη εκπαίδευση και άσκηση με τους συμμάχους μας, μεγαλύτερη πρόθεση και πολεμικά μέσα, βελτιώσεις των υποδομών και υποστήριξη για όλα αυτά».
Όμως, η πιο σημαντική αποστροφή από τις δηλώσεις Κάρτερ είναι η παρακάτω:
«Κι όταν συνδυαστούν με τις δυνάμεις των ΗΠΑ, που έχουν ήδη αναπτυχθεί στην Ευρώπη – οι οποίες είναι επίσης σημαντικές – όλα αυτά μαζί, θα μας επιτρέψουν μέχρι το τέλος του 2017 να σχηματίσουμε τάχιστα μια εξαιρετικά ικανή επίγεια δύναμη συνδυασμένων όπλων που θα μπορεί να ανταποκριθεί σε όλο αυτό το θέατρο επιχειρήσεων, αν είναι απαραίτητο».
Αν όλα συνδυαστούν με το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ για την αποεθνοποίηση των ενόπλων δυνάμεων των κρατών μελών του, τότε η απειλή πολεμικής αναμέτρησης στο θέατρο της Ευρώπης με στόχο τη Ρωσία, γίνεται κάτα παραπάνω από προφανής. Το δόγμα της αποεθνοποίησης, δεν αφορά απλά την μετατροπή του συνόλου, ή του κύριου μέρους των ενόπλων δυνάμεων σε επαγγελματικό στρατό, αλλά την ενσωμάτωση του σε μια ενιαία δομή διοίκησης και επιχειρήσεων υπό την διοίκηση του ΝΑΤΟ.
Ήδη πολλές χώρες έχουν παραδόσει την φύλαξη – που το ΝΑΤΟ επίσημα ονομάζει “αστυνόμευση” – συνόρων και εναέριου χώρου στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ. Το σύνολο σχεδόν των στρατιωτικών υποδομών, ιδίως εκείνων που βρίσκονται στα σύνορα με τη Ρωσία, έχουν ήδη παραδοθεί στο ΝΑΤΟ με σκοπό την ανάπτυξη δικών του δυνάμεων. Αυτό έχει γίνει ήδη στην Πολωνία, τη Φιλανδία, τη Ρουμανία και τις Βαλτικές χώρες. Πρόσφατα και η Βουλγαρία παρεχώρησε τον εναέριο χώρο της στην “αστυνόμευση” του ΝΑΤΟ.
Έως το τέλος του 2017, οι ΗΠΑ όχι μόνο θα έχουν τετραπλασιάσει τις δυνάμεις τους στην Ευρώπη που ελέγχει το ΝΑΤΟ, αλλά οι περισσότερες χώρες θα έχουν παραδώσει επιχειρησιακά την επικράτειά τους στο Γενικό Στρατηγείο της “Συμμαχίας”. Ενώ οι ένοπλες δυνάμεις τους δεν θα βρίσκονται πια υπό τις διαταγές των πολιτικών και στρατιωτικών ηγεσιών των χωρών αυτών. Ούτε καν τυπικά.
Με τον τρόπο αυτό συγκροτείται η μεγαλύτερη επιθετική στρατιωτική δύναμη που έχει συγκροτηθεί ποτέ στο έδαφος της Ευρώπης. Μια αμερικανοευρωπαϊκή δύναμη που θα διατάσσεται, θα λειτουργεί, θα παίρνει διαταγές και θα επιχειρεί από ένα και μόνο ένα κέντρο, το Γενικό Στρατηγείο του ΝΑΤΟ.
Κι όλα αυτά μέχρι το τέλος του 2017. Αν λοιπόν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ σχεδίαζαν μια εισβολή στη Ρωσία, τι θα έκαναν; Αυτό ακριβώς που κάνουν τώρα.
Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα δούμε την επανάληψη μιας εισβολής αλά Χίτλερ στην τότε ΕΣΣΔ. Οι μέθοδοι έχουν εξελιχθεί. Αυτό που την εποχή του 2ου παγκοσμίου πολέμου, αντιμετωπιζόταν ως πολεμική εισβολή, σήμερα κάλλιστα ονομάζεται – και έχει ονομαστεί σε πολλές περιπτώσεις – “ανθρωπιστική επέμβαση”.
Η δημιουργία εστιών τύπου Ουκρανίας στα σύνορα της Ρωσίας, αλλά και εντός της, είναι μια καλή μέθοδος “ανθρωπιστικής” ή “ειρηνευτικής” εισβολής του ΝΑΤΟ. Αρκεί να εκδηλωθούν κατάλληλες κοινωνικοπολιτικές κρίσεις.
Γιατί όμως να ετοιμάζονται για εισβολή; Οι λόγοι δεν είναι μόνο γεωστρατηγικοί, αλλά πρωτίστως οικονομικοί. Η Ρωσία, όπως και η Κίνα, συνιστούν ένα καίριο ανάχωμα στη δυναμική των παγκόσμιων αγορών κεφαλαίου. Είναι στον ένα, ή στον άλλο βαθμό προστατευόμενες οικονομίες, σε μια εποχή όπου το χρηματιστικό κεφάλαιο απαιτεί να καταλυθούν όλα τα σύνορα, κάθε έννοια προστατευτισμού, ώστε να εισβάλει και να εγκαταλείπει τις οικονομίες του πλανήτη χωρίς κανενός είδους εμπόδιο.
Ανάλογα με την πλημμυρίδα και άμπωτη του κερδοσκοπικού παροξυσμού στις παγκόσμιες αγορές χρήματος.
Καθώς η παγκόσμια οικονομία συνεχίζει να βουλιάζει στην ύφεση, την ίδια ώρα που το εικονικό, πλασματικό κεφάλαιο των αγορών χρήματος διογκώνεται εκρηκτικά και αναζητά όλο και περισσότερες ευκαιρίες κερδοσκοπίας, η ανάγκη του πολέμου γίνεται όλο και πιο επιτακτική. Όχι μόνο με τη μορφή περιφερειακών συρράξεων και επεμβάσεων, όπως μέχρι σήμερα, αλλά ακόμη και με τη μορφή ενός νέου μεγάλου ευρωπαϊκού πολέμου. Γι’ αυτόν πάντως ετοιμάζονται οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
