σχόλιο Γ.Θ : Επαναπροσδιόριση στις σχέσεις ΗΠΑ – Πούτιν,
Μεταρρύθμιση του ΝΑΤΟ (κοινός κατάργηση),
Πόλεμος στο ισλάμ,
Παραίτηση του ρόλου του παγκόσμιου χωροφύλακα – πλανητάρχη.
Θέλουμε και άλλα;
Μακάρι ο αμερικανικός λαός να κάνει την υπέρβαση, να φωτιστεί και και τοποθετήσει τον Τραμπ στο τιμόνι της υπερδύναμης. Ο Τραμπ ως πρόεδρος θα είναι ο Γκορμπατσόφ της Αμερικής και αυτός που θα βάλει τέλος στην Αμερική όπως την γνωρίσαμε.
Είναι πασιφανές ότι η αντίχριστη τάξη πραγμάτων προκειμένου να ανακόψει την άνοδο του Τραμπ είναι διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει όλα τα σκοτεινά της όπλα και δεν εννοώ μόνο τα προπαγανδιστικά…
Ο Ντόναλντ Τραμπ, υποψήφιος για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων, υποστήριξε εκ νέου την ανάγκη μεταρρύθμισης τουΝΑΤΟ, ενώ ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα προετοιμάζεται για φιλοξενήσει τη Διάσκεψη Πυρηνικής Ασφάλειας την Πέμπτη, με τη συμμετοχή διπλωματικών αντιπροσωπειών από 56 χώρες.
Οι θέσεις του Ντόναλντ Τραμπ για το μέλλον του ΝΑΤΟ, πέραν των ζητημάτων πυρηνικής τρομοκρατίας, είναι σίγουρο ότι θα απασχολήσουν τους συνέδρους, στην αναφερόμενη διάσκεψη.
Από την άλλη μεριά, το ΝΑΤΟ εδώ και δεκαετίες έχει κομβικό ρόλο στην υλοποίηση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά και της πολιτικής άμυνας των ΗΠΑ στην Ευρώπη.
Συνεχίζοντας τον ανατρεπτικό τόνο των δηλώσεών του, γύρω από θέματα ουσιαστικής σημασίας της αμερικανικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, ο Τραμπ δήλωσε την Κυριακή στην εφημερίδα “The New York Times” ότι θα σκεφτεί να επιτρέψει στην Ιαπωνία και στη Νότια Κορέα ν ‘ αναπτύξουν το δικό τους πυρηνικό οπλοστάσιο κατά της Βόρειας Κορέας και της Κίνας, αποσυδέοντας τις ΗΠΑ από το ζήτημα αυτό.
Ο εκκεντρικός δισεκατομμυριούχος που επιδιώκει να κερδίσει με δυναμικό τρόπο το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων για τις εκλογές που θα διεξαχθούν στις 8 Νοεμβρίου στις ΗΠΑ, δήλωσε επίσης ότι είναι πιθανό να σταματήσει τις εισαγωγές πετρελαίου από τη Σαουδική Αραβία στις ΗΠΑ.
Το ενδεχόμενο αυτό, θα συμβεί στην περίπτωση που η Σαουδική Αραβία αλλά και άλλες αραβικές χώρες δε δεχτούν ν’ αποστείλουν στρατιωτικές δυνάμεις στη μάχη κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους ή δεν πληρώσουν τα ανάλογα ποσά στις ΗΠΑ για να το πράξουν.
“Το ΝΑΤΟ είναι ξεπερασμένο,” δήλωσε ο Τραμπ στην εκπομπή “This Week With George Stefanopoulos” του τηλεοπτικού δικτύου ABC. Ο οργανισμός αυτός, των 28 κρατών-μελών συγκροτήθηκε σε μια διαφορετική εποχή, όταν η Σοβιετική Ένωση ήταν η βασική απειλή που αντιμετώπιζε η Δύση. Το ΝΑΤΟ προσπάθησε άκομψα να προσαρμοστεί στη μάχη κατά της τρομοκρατίας, με υπέρογκο οικονομικό κόστος για τις ΗΠΑ, εξήγησε ο Τραμπ.
“Πρέπει να επαναπροσαρμόσουμε το ΝΑΤΟ…, μπορείτε ακόμη να το λέτε ΝΑΤΟ, αλλά θα έχει αλλάξει,” τόνισε ο Τραμπ. Οι ΗΠΑ θα πρέπει να περικόψουν την οικονομική υποστήριξή τους στο ΝΑΤΟ που ιδρύθηκε το 1949 μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο κατά του σοβιετικού επεκτατισμού, συμπλήρωσε, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Ο συνυποψήφιος του Τραμπ για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων Τεντ Κρουζ χαρακτήρισε τις απόψεις του εκκεντρικού δισεκατομμυριούχου για το ΝΑΤΟ “καταστροφικά βλακώδεις” μιλώντας σε κυριακάτικη εκπομπή του τηλεοπτικού δικτύου Fox News.
“Η εγκατάλειψη της Ευρώπης και η αποχώρηση μας από την επιτυχημένη πολεμική συμμαχία των καιρών μας, δεν έχουν νόημα λογικής. Μπορούν ν΄ αποτελέσουν μεγάλη νίκη για τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν, αλλά και για το Ισλαμικό Κράτος,” δήλωσε ο Κρουζ που υποστηρίζει τη διεξαγωγή μαζικών βομβαρδισμών κατά των τζιχαντιστών στην περίπτωση που εκλεγεί στην προεδρία των ΗΠΑ.
Από την άλλη μεριά, ο Τραμπ υποστήριξε ότι θα ήθελε ν’ αποσύρει τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις από την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, εκτός κι αν οι δύο χώρες δεχτούν να πληρώσουν περισσότερα χρήματα για την κάλυψη του οικονομικού κόστους ανάπτυξης των στρατιωτών. Οι ΗΠΑ διατηρούν 50.000 στρατιώτες στην Ιαπωνία και 28.500 στη Νότια Κορέα.
Κυβερνητικές πηγές στην Ιαπωνία τονίζουν ότι η θέση της χώρας για τη μη απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου παραμένει σταθερή, ενώ η συμμαχία μεταξύ του Τόκιο και της Ουάσιγκτον θα βρίσκεται στο επίκεντρο της ασκούμενης από τη χώρα εξωτερικής πολιτικής, ανεξάρτητα από το ποιος θα εκλεγεί στην προεδρία των ΗΠΑ, επιδρώντας σταθεροποιητικά στην περιφερειακή και στην παγκόσμια ασφάλεια.
