Έξαλλος ο Μπερλουσκόνι.
Του πήραν το διαβατήριο. Κι απειλεί θεούς και… δικαστές για την καταδίκη του.
Απειλεί και την κυβέρνηση…
Να τη ρίξει.
Ο Λέτα συνιστά ψυχραιμία.
Και μάλλον όλοι… γυροφέρνουν τον Ναπολιτάνο να του δώσει χάρη.
Για το καλό της Ιταλίας, λέει.
Να υπάρξει σταθερότητα…
Ο Μαριάνο Ραχόι ζήτησε σεμνά συγγνώμη από το κοινοβούλιο για τα «μαύρα» ταμεία του κόμματός του.
Αλλά όσα και να λέει ο λογιστής από τη φυλακή, ο Μαριάνο αρνείται να παραιτηθεί.
Για το καλό της Ισπανίας, λέει.
Να μην πέσει η κυβέρνηση.
Για να υπάρχει σταθερότητα…
Τι κι αν η αντιπολίτευση φώναζε ότι πρέπει να παραπεμφθεί και ο Βενιζέλος για τη λίστα Λαγκάρντ – 16 μήνες είχε το στικάκι στο γραφείο του – τραβηγμένη από τα μαλλιά η παραπομπή μόνο, του Γιώργου Παπακωνσταντίνου.
Πρυτάνευσε η πολιτική λογική.
Τι αντιπρόεδρο της κυβέρνησης θα είχαμε σήμερα;
Τι σταθερότητα θα είχε η χώρα – που λένε, ότι να’ την, πετιέται, βγαίνει από το τούνελ!!!
Είναι η δικαιοσύνη τυφλή;
Ή μήπως την τυφλώνει η πολιτική σκοπιμότητα;
Που προσπαθεί να βρει ισορροπίες ανάμεσα στους νόμους;
Για την Ελλάδα ρε γαμώτο!
Και την πολιτική σταθερότητα…
Ο ευρωπαϊκός πτωχευμένος νότος ψάχνεται ανάμεσα στη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη (ακόμα).
Τι τραγική σύμπτωση!!!
