Οι νεο-άστεγοι πολλαπλασιάζονται συνεχώς. Οι άνεργοι – παρά τις πανηγυρικές ανακοινώσεις της κυβέρνησης – έχουν αγγίξει εφιαλτικά επίπεδα και η όποια πτώση σε «απόλυτους αριθμούς» οφείλεται στην εκτόξευση των… εργαζομένων μερικής απασχόλησης που έχουν σπάσει όλα τα
ρεκόρ (υπολογίζονται στα 2,7 εκατ.).
Η δε «διοικητική μεταρρύθμιση», η οποία προωθείται αυτές τις μέρες στη Βουλή στέλνει στον αγύριστο 70.800 δημοσίους υπαλλήλους που εργάζονταν (που αλλού;) στον τομέα παροχής κοινωνικών υπηρεσιών…, κόβει τα πάσης φύσεως κοινωνικά «βοηθήματα» σε 2,6 εκατομμύρια πολίτες (όπως οικογενειακό επίδομα, βοήθεια στο σπίτι, συσσίτια κ.λπ.) και καταργεί 30.000 «θέσεις» σε δημόσια γηροκομεία. Αυτή είναι όμως μόνο μία πλευρά της κρίσης στην Ισπανία.
Στην άλλη πλευρά… τράπεζες, όπως η «πτωχευμένη», «κρατικοποιημένη», και τελικά «ανακεφαλαιοποιημένη» Bankia, επιστρέφουν στην κερδοφορία. Εάν θυμάστε, η Bankia ήταν η τράπεζα που τον Μάιο του 2012 «διασώθηκε» από την ισπανική κυβέρνηση (και έπειτα απέλυσε 5.000 υπαλλήλους της κλείνοντας περί τα 665 καταστήματα) οδηγώντας σε ένα «συνολικό πρόγραμμα διάσωσης» του εθνικού τραπεζικού συστήματος.
Τότε, έξω από τα καταστήματα της Bankia συγκεντρώνονταν καθημερινά εκατοντάδες μικροεπενδυτές που είδαν τις οικονομίες τους να εξανεμίζονται. Σήμερα, όλα αυτά μοιάζουν με κάποιο «κακό όνειρο»… για τους τραπεζίτες. Επιστροφή στην «ομαλότητα», που λέμε: Η αμαρτωλή Bankia S.A. (BKIA.MC) είναι και πάλι κερδοφόρα, και συγκεκριμένα το πρώτο εξάμηνο του 2013 τα καθαρά κέρδη της ανέρχονται σε 192 εκατομμύρια ευρώ (από ζημιές 4,4 δισ. που είχε ανακοινώσει την αντίστοιχη περσινή περίοδο).
Να ’ναι καλά η τράπεζα
Βέβαια, κάτι θα δώσει «πίσω» και η Bankia στους 300.000 χρεοκοπημένους πρώην πελάτες της που έχουν προσφύγει στη διαιτησία. Ωστόσο… ακούγοντας κανείς τους εκπροσώπους της τράπεζας να αναλύουν την «επιτυχία» της στα ισπανικά ΜΜΕ, θα νομίσει ότι του κάνουν πλάκα. Λένε, ας πούμε… πόσο πολύ έχει «βοηθήσει» την τράπεζα το γεγονός ότι ο κόσμος έχει αρχίσει να αγοράζει τα υπό κατάσχεση… διαμερίσματα (το 30% των αγορών αυτών γίνεται «μετρητοίς» αντί πινακίου φακής).
Δεν έχουν δεκάρα
«Ο κόσμος έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί περισσότερο τις πιστωτικές του κάρτες» διαπιστώνουν τα σαΐνια του νεοφιλελευθερισμού και εξηγούν ότι πρόκειται για «αύξηση της ζήτησης τραπεζικών προϊόντων». Δεν θέλουν, προφανώς, να σκεφτούν ότι ο κόσμος… δεν έχει δεκάρα τσακιστή και προσφεύγει στην πιστωτική, ακόμη και για να αγοράσει μια φραντζόλα ψωμί.
