Το όλο κόλπο γίνεται πάλι για να βοηθηθούν οι τράπεζες. Οπως θα έπρεπε να έχετε καταλάβει το μεγάλο πρόβλημα των Ελληνικών τραπεζών είναι οι φαγωμένες σας καταθέσεις και τα κόκκινα δάνεια. Η ανακεφαλαιοποίηση τους και η παραμονή της ρευστότητάς τους στο 10% είναι αδύνατο να
διατηρηθεί παρουσία των κόκκινων δανείων. Όσο τους σκάνε τα κανόνια απο τα κόκκινα δάνεια τόσο η ανακεφαλαιοποίηση θα συνεχίζεται και το τόσο τα crash tests απο τη Black Rock θα συνεχίζονται χωρίς πάντα να επεμβαίνει εισαγγελέας…
Το bail-in για τις καταθέσεις πάνω απο 100,000 ευρώ θεωρείται αναγκαίο αφού τα κόκκινα δάνεια, όταν θα σκάνε θα μειώνουν τη ρευστότητα των τραπεζών κάτω απο το 10% και η Ελλάδα δεν θα μπορεί να δανείζεται για να δανείζει τους κλέφτες χωρίς να επιβάλλει νέα μέτρα στους δίσμοιρους πολίτες, ώστε να μη μειώνεται η ρευστότητα των τραπεζών. Οι δανειστές απο την πλευρά τους δεν επιθυμούν να αλλάξει όλο το παρόν πολιτικό σύστημα, που κάνοντας και ΜΗ κάνοντας αυτό που πρέπει, τους έχουν επιτρέψει να καταλύσουν την Εθνική κυριαρχία της Ελλάδας και να επιβάλλουν το Αγγλικό Δίκαιο. Έτσι, το συνεργαζόμενο με τους τραπεζίτες και τους δανειστές πολιτικό σύστημα ψάχνει για νέες διεξόδους στη δημιουργία ρευστότητας π.χ. πλαστικό χρήμα και εσωτερικό δανεισμό.
Αντιλαμβάνεστε τώρα γιατί δεν διαθέτουν χρήματα οι τράπεζες στην εσωτερική αλλά βοηθούν τη κυβέρνηση να ασκεί πολιτική με τίτλους και “success story”; Γιατί και να θέλουν δεν μπορούν.
Το πλαστικό χρήμα εκτός απο κάποιο επιφανειακό έλεγχο στη διακίνηση του χρήματος εμπεριέχει και μιά αύξηση της ρευστότητας στις τράπεζες. Με τα χρήματα αυτά, οι τράπεζες θα μπορούν να διαχειρίζονται τα κόκκινα δάνεια (χωρίς να έχουν πληρώσει μεχρι στιγμής με κανένα τρόπο και χωρίς καμμία ποινή τα επενδυτικά ρίσκα που είχαν πάρει) και ότι περισσέψει θα το ρίξουν για νέες δανειοδοτήσεις, που θα μου επιτρέψετε να πιστεύω ότι θα είναι αμφιλεγόμενου κέρδους και αξίας, αφού επι τα πλείστον θα συνεχίσουν να τα δίνουν σε προβληματικές επιχειρήσεις φίλων και παλαιών συνεργατών (όλοι έχουν μνήμη και τα στόματα πρέπει να παραμένουν κλειστά, ο “νόμος της σιωπής”). Απο τη στιγμή που στη κορυφή του τραπεζικού συστήματος παραμένουν τα ίδια πρόσωπα, απλά και μόνο επειδή “ξέρουν” ποιοί έκαναν τί και πόσα έφαγαν στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, δεν θα αλλάξει τίποτα. Το χρέος της χώρας θα αυξάνει.
Η Ευρωζώνη αποδέχτηκε ότι οι καταθέσεις πάνω απο 100,000 ευρώ με κάποιες προυποθέσεις θα είναι εξασφαλισμένες ενώ πέρασε κάτω απο τα ραντάρ και μια άποψη ότι οι καταθέτες στις τράπεζες είναι επενδυτές.
Το ένα αδύνατο σημείο της υπόθεσης αυτής είναι ότι οι καταθέτες δεν γνωρίζουν γιατι χρεοκόπησαν οι τράπεζες τις Ελλάδας και γιατί δεν υπάρχει έλεγχος σε αυτές απο την Ελληνική δικαιοσύνη ενώ οι εκθέσεις της BlackRock, που γίνονται απο την εντεταλμένη για τον έλεγχο της λειτουργίας τους ιδιωτική Τράπεζα της Ελλάδας είναι άγνωστη στους βουλευτές, πράγμα που τους διευκολύνει να μη αναλαμβάνουν ευθύνες απέναντι στον Ελληνικό λαό. Καμμία επένδυση δεν είναι σε good standing όταν ο επενδυτής δεν μπορεί να ελέγχει ανα πάσα στιγμή τη διαχείριση και τα κέρδη των κεφαλαίων του.
Το άλλο αδύνατο σημείο είναι η διαχείριση των καταθέσεων κάτω απο 100,000 ευρώ (δηλαδή με τι νόμιμο και ηθικό τρόπο θα τα φάνε). Εδώ υπάρχει ο εσωτερικός δανεισμός, δηλαδή οι τράπεζες να πάρουν κεφάλαια απο τους καταθέτες και να τους δώσουν ομόλογα (μέσω του κράτους τους βεβαίως).αντί φυσικά να τους δώσουν κανονικές μετοχές τους, όπως θα έπρεπε ηδη να είχαν κάνει.
Σε αυτή τη νέα λουμπίνα η συμμετοχή της αντιπολίτευσης θα είναι αναγκαία, μιας αντιπολίτευσης που βάφει τα νέα μνημόνια σαν νέες καλές συμφωνίες και τον εσωτερικό δανεισμό σαν σωτηρία του έθνους, αφού οι Έλληνες πολίτες θα δανείζουν το κράτος και έτσι δεν θα τους εκεμταλλεύονται οι ξένοι δανειστές.
Ερωτώ εγώ, “δανείζεις κάποιον που δεν παράγει”; Όχι. Μπορεί να εμπιστεύεται κανείς αυτό το πολιτικό σύστημα, που είναι σαν τη Λερναία Ύδρα; Όχι. Τότε, γιατί ο μικροκαταθέτης να το δανείσει;
Ο εσωτερικός δανεισμός είναι μια ακόμη Εθνικής σημασίας πατριωτική ιδέα του ΣΥΡΙΖΑ (και συνεργάτες) μετα την πρόταση του για τη νομιμοποίηση όλων των λαθρομεταναστών. Η δική μου άποψη για τους μετανάστες είναι η αλλαγή της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ, με τρόπο που να επιτρέπει τη μετακίνηση των μεταναστών σε όλη την ΕΕ, ώστε να υπάρξει αποσυμφόρηση στην Ελλάδα.
Αυτά για σήμερα. Συνεχίστε να ασχολείστε στο Ελλάδα, με το κοινό οικονομικό μοντέλο του Βαρουφάκη και του Galbraith, που θα σώσει την Ευρωζώνη χωρίς να λαμβάνει υπόψη τη παραγωγική δυνατότητα των μεταναστών και χωρίς να λαμβάνει υπόψη ή να επιδιώκει την αύξηση της παραγωγής των χωρών του Ευρωπαικού Νότου και που προτείνει “λύσεις” βασισμένες μόνο στις “ιδέες” του γνωστού μεγαλοεπενδυτή και φιλεύσπλαχνου ειρηνιστή (ευρωομόλογα κλπ), όπως έκανε και ο ΓΑΠ.
Κοιμάστε όρθιοι αλλά η τύχη σας δουλεύει…
