Διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ε. Βενιζέλος και ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας, ότι δεν συζητούν λήψη νέων οριζόντιων μέτρων στο προσεχές μέλλον. Ο κ. Στουρνάρας είναι πιο προσεκτικός. Διευκρινίζει πως κατά
πάσα πιθανότητα δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα το 2014, ενώ για τα επόμενα χρόνια το τι θα συμβεί είναι ακόμη άδηλο…
Οταν μιλούν για νέα μέτρα, οι κυβερνητικοί παράγοντες αναφέρονται μόνο στα οριζόντια μέτρα περικοπών σε μισθούς και συντάξεις. Αυτό είναι μόνο η μισή αλήθεια. Εδώ ακριβώς βρίσκεται ο εμπαιγμός του ελληνικού λαού, που εξακολουθεί να υφίσταται διαρκώς νέα μέτρα. Γιατί μέτρα είναι κι εκείνα που αποστερούν ή αφαιμάσσουν το ήδη πενιχρό εισόδημά του, με έμμεσο τρόπο, με αυξήσεις φόρων και τιμών. Αυτό ισχύει στη νιοστή για το 1,5 εκατ. των ανέργων, που δεν διαθέτουν πλέον κανενός….
είδους εισόδημα.
Η πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν για την εφαρμογή του Μνημονίου το υπονοεί καθαρά, όταν λέει πως εάν δεν βρει η χώρα έναν αξιόπιστο τρόπο είσπραξης του νέου ενιαίου φόρου ακινήτων, θα πρέπει να συνεχιστεί η είσπραξή του μέσω της ΔΕΗ, βάζοντας οψιόν για περαιτέρω αύξησή του εάν καταργηθεί ο φόρος μεταβίβασης. Στην μπακαλίστικη λογική της τρόικας, ό,τι κόβεται πρέπει να αναπληρώνεται με άλλο ισοδύναμο ποσό, ακόμη κι αν αυτό είναι δυσβάσταχτο για την ελληνική οικογένεια.
Δεν αρκούν, όμως, οι μέχρι τώρα «μεταρρυθμίσεις». Απαιτούνται νέες ρυθμίσεις που θα ευνοούν τις απολύσεις, ενώ και το ΔΝΤ επαναφέρει θέμα μείωσης του συντελεστή εργασιακού κόστους!
Ολα αυτά προφανώς δεν οδηγούν σε αύξηση του όποιου πενιχρού εισόδηματος, αλλά σε ακόμη μεγαλύτερη καταβαράθρωσή του. Ηδη η ΕΛΣΤΑΤ έχει καταγράψει απώλεια 2 δισ. ευρώ από τα εισοδήματα των νοικοκυριών το πρώτο εξάμηνο του έτους.
Ετοιμοι πρέπει να είναι ώς τον Σεπτέμβριο και οι νόμοι για απελευθέρωση των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, των ΚΤΕΛ, των νομικών υπηρεσιών των δικηγόρων, που οδηγούν σε ανεξέλεγκτη (χωρίς κοινωνικά κριτήρια) τιμολόγηση, σύμφωνα με τις επιταγές της αγοράς.
Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η κυβέρνηση ψεύδεται, όταν εμφανίζει αισιόδοξους αριθμούς. Την ξεμπροστιάζουν ωστόσο τρόικα και ΔΝΤ. Το δημοσιονομικό κενό και το κενό χρηματοδότησης του προγράμματος απειλούν τη βιωσιμότητα του χρέους και φέρνουν πιο κοντά τα επώδυνα μέτρα. Αντί να τονωθεί η ζήτηση, πλήττεται ό,τι απέμεινε από το εισόδημα. Και όταν το εισόδημα εξαντληθεί, οποιαδήποτε κυβέρνηση και τρόικα θα βρει το λαό στους δρόμους. Οχι μόνο ως αγανακτισμένο.
