Για πάμε όλοι ένα βηματάκι πίσω! Τί βλέπουμε;
-Δωσίλογους..
Πάμε άλλο ένα βηματάκι πίσω! Τώρα τί βλέπουμε;
-Δωσίλογους!
Άλλο ένα! Τώρα;
-Τοκογλύφους. Ευρωπαίους τοκογλύφους!
Ναι. Όχι εκεί. Πιό χαμηλά. Εκεί που πριν βλέπαμε δωσίλογους. Τί βλέπουμε;
-Τον παράδεισο του Θεού..
Ακριβώς! Μιά χώρα τόσο πανέμορφη, πολύπλοκη, πολυποίκιλη, ποικιλοπρόσωπη, που χρειάζεται ένας ανάλογος λαός για να την διαχειριστεί!
Ο παράδεισος δεν είναι εργοστάσιο να μπορούν να τον διαχειρίζονται ρομπότ!
Γι αυτό μην προσπαθείτε να μετατρέψετε έναν τέτοιο λαό σε ρομπότ.
Στο τέλος δεν θα έχετε ούτε παράδεισο, ούτε εργοστάσιο!
Γι αυτό αφήστε μας ήσυχους να διαχειριστούμε τα του οίκου μας όπως εμείς ξέρουμε και μπορούμε.
Τί θα πεί ποιός θα μας δίνει δανεικά;
Δεν θέλουμε ρε τα δανεικά τους! Χεστήκαμε για τα δανεικά!
Τόσους αιώνες μας έδινε κάποιος δανεικά; Μιά χαρά επιβιώσαμε κι εμείς και η γλώσσα μας, και τα ήθη μας, και τα έθιμά μας στην προγονική γή.
Τα δανεικά είναι πατέντα της τελευταίας τριακονταετίας για να μας καταστήσουν σκλάβους!
Τί, πώς θα πάμε μπροστά έτσι;
Δηλαδή το ”μπροστά” είναι δύο στερεοφωνικά, τρείς τηλεοράσεις και δύο αυτοκίνητα σε κάθε σπίτι; Δύο κινητά και τρείς ντουλάπες ρούχα ανά άτομο; Κι όλα αυτά με δανεικά χρωστούμενα; Αυτό είναι το ”μπροστά”;
Και δεν είναι ”μπροστά”, τρία και τέσσερα παιδιά σε κάθε οικογένεια;
Δεν είναι ”μπροστά” οι παππούδες κι οι γιαγιάδες στο σπίτι, κι όχι παρατημένοι σε ξένα χέρια;
Δεν είναι, η οικογένεια μαζεμένη γύρω απ’ το τραπέζι, τουλάχιστον μία φορά την μέρα;
Δεν είναι η οικογενειακή αγροτική και βιοτεχνική οικονομία;
Δεν είναι οι πατροπαράδοτες αργίες της Κυριακής και των θρησκευτικών εορτών;
Δεν είναι η σύμπνοια κι η αλληλοστήριξη της κοινωνίας;
Δεν είναι η βήμα-βήμα κατάκτηση του μέλλοντός μας με δικές μας δυνάμεις, αργά ίσως, αλλά σίγουρα;
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ”ΜΠΡΟΣΤΑ” Η ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ, Η ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ, Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ;
Προτιμάμε τα δικά μας ”μπροστά” απ’ τα δικά τους που αποδείχτηκαν κίβδηλα κι επικίνδυνα!
Προτιμάμε τον παράδεισο απ’ το εργοστάσιο!
Κι ακούστε: ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΡΟΜΠΟΤ..
