Όταν ένα κράτος κατακτά με το στρατό ένα άλλο κράτος, αυτό που συμβαίνει αυτόματα, είναι η κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας του ηττηθέντος κράτους. Τι σημαίνει αυτό; Ας το δούμε με απλά λόγια που πονάνε για να το καταλάβουμε.
Όλα μας τα δικαιώματα, ζωής, ελευθερίας, ιδιοκτησίας κ.λ.π. αντλούν την ύπαρξή τους από
την εθνική κυριαρχία του κράτους όπου ανήκει ο καθένας μας. Όταν λοιπόν καταλυθεί η εθνική κυριαρχία, καταλύονται και όλα αυτά τα δικαιώματα και ο ηττηθείς λαός είναι έρμαιο στις ορέξεις του νικητή.
Μπορεί αυτό να ακούγεται υπερβολικό, γιατί θα υποθέσει κάποιος ότι υπάρχουν διεθνείς οργανισμοί, διεθνές δίκαιο κ.λ.π. που θα μας προστατέψουν, όσους τουλάχιστον γλιτώσουμε από τον πόλεμο. Πέρα όμως από την εύλογη αμφιβολία αυτής της υπόθεσης (βλ. γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, γερμανικές εκτελέσεις, Κύπρος, Σύριοι πρόσφυγες, γενοκτονίες Αρμενίων, Ποντίων, Ελλήνων κ.λ.π.), τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι και ο κάθε λαός γνώριζε παλιά, τι ακριβώς τον περίμενε αν ηττάτο.
Κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας όμως, έχουμε και στην περίπτωση πτώχευσης ενός κράτους. Για παράδειγμα η Ελλάδα σήμερα. Η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία εθνική κυριαρχία. Όποιος πιστεύει το αντίθετο, ας συνέλθει γρήγορα, γιατί θα του έρθει απότομα. Η Ελλάδα σήμερα είναι υπό τον απόλυτο διεθνή έλεγχο των δανειστών. Ούτε περιουσίες, ούτε εισοδήματα, ούτε εργασιακά δικαιώματα κ.λ.π. μας ανήκουν πλέον. Όλα εκπορεύονται από τη βούληση των δανειστών.
Ποια όμως είναι εκείνα τα δύο σημεία που μας εμποδίζουν να συνειδητοποιήσουμε ότι οι εχθροί κατέλαβαν ήδη το κράτος μας;
Το πρώτο είναι ότι μας επιτρέπουν θεατρικά να νομίζουμε ότι έχουμε δήθεν Σύνταγμα και ότι εμείς εκλέγουμε την κυβέρνησή μας. Αν διόριζαν απευθείας οι δανειστές την δοσίλογη κυβέρνηση, ε, τότε δεν μπορεί, θα το αντιλαμβανόμασταν. Το δεύτερο είναι ότι μας αφαιρούν τα δικαιώματα σταδιακά και από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες κάθε φορά. Αν τα αφαιρούσαν όλα από όλους με τη μία, ε, τότε δεν μπορεί, θα το αντιλαμβανόμασταν. Τώρα, μπορεί και να μην αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε ήδη σκλάβοι.
ΥΓ. Το μεγαλύτερο κακό που κάνει το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα σήμερα, είναι ότι μας κοιμίζει, υποσχόμενο ότι όλα θα πάνε καλά και δεν μας λέει τις παραπάνω αλήθειες, ώστε να μας αφυπνίσει και να δράσουμε ανάλογα.
