Μόλις ακούστηκε η λέξη δημοψήφισμα για το Σύνταγμα συνταράχθηκε ολόκληρο το ολιγαρχικό καθεστώς. Όλα τα παπαγαλάκια των ολιγαρχών άρχισαν από χθες να κελαηδούν εμφανώς εκνευρισμένα.
Και μόνο η σκέψη ότι μπορεί να ξεφύγει η αποκλειστική αρμοδιότητα του Συντάγματος από
τα χέρια του κλειστού ολιγαρχικού καθεστώτος και να περάσει στο λαό, έστω και με την έννοια της εκ των υστέρων έγκρισης, προκαλεί οργή και θυμό στα σαλόνια της ολιγαρχίας.
Ακούγαμε σήμερα σε κάποιο ΜΜΕ να λέγεται ότι ο κόσμος έχει σοβαρότερα προβλήματα να ασχοληθεί από το Σύνταγμα, ότι ο κόσμος θέλει πρώτα κάποιος να του λύσει τα προβλήματά του και μετά να ασχοληθούμε με το Σύνταγμα. Ότι κανέναν δεν ενδιαφέρει το Σύνταγμα κ.λ.π. Μα ακριβώς εδώ είναι το όλο θέμα. Ποιος θα μας λύσει τα προβλήματα; Το ίδιο καθεστώς που τα δημιούργησε; Για να λυθούν λοιπόν τα προβλήματα του κόσμου, θα πρέπει πρώτα να αλλάξει ο φορέας που παίρνει τις αποφάσεις γι’ αυτά τα προβλήματα.
Ελπίζουμε ο Τσίπρας, με τις συμβουλές του Κατρούγκαλου, να μεταφέρει τη μπάλα στο γήπεδο της λαϊκής συμμετοχής, όπου και θα κερδίσει κατά κράτος.
Πολύ φοβόμαστε όμως, ότι τελικά οι πιέσεις από το εσωτερικό και το εξωτερικό θα είναι τόσο μεγάλες που δεν θα τολμήσει ο Τσίπρας να δώσει κάποια δικαιώματα στο λαό.
