Άλλο το ενδεικτικό και άλλο το πιστοποιητικό.. “Μηδένα προ του τέλους μακάριζε” Αν και το βίντεο αυτό, ηλίου φαεινότερο ότι εξυπηρετεί αλλότρια, “αιρετικά”, πονηρά θα έλεγα συμφέροντα που προάγει ο Οικουμενισμός, ο Διεθνισμός, η Νέα Εποχή, ο εβραιοσιωνισμός και η Νέα Τάξη Πραγμάτων,….στο βίντεο αυτό και σε ολα τα εθνοκτόνα φερέφωνα του, ολετήρες συνειδήσεων, αποδομητες ιερών και οσίων, άθλιους Παγκοσμιοποιητές, τρισάθλιους Εθνομηδενιστές, δίνω ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ απάντηση… “ΕΛΛΗΝΑΣ δεν γεννιέσαι,….ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ..!”
https://youtu.be/I3UvzglxIxs
«Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανόν δεν θα με πιάσουν». Γρηγόρης Αυξεντίου. ΑΝ θέλεις να γίνεις αυτό το κάτι, το σπουδαίο και μεγάλο, αυτό το οποίο πιστεύεις και ολόψυχα διεκδικείς και το οποίο θες να αντιπροσωπεύεις και να σε χαρακτηρίζει, ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ η καταγωγή, ή η διαπαιδαγώγηση, η επιπόλαια χλιαρή πίστη ή πολύ περισσότερο η κληρονομικότητα, τα γονίδια, ακόμα η εθνική ή η θρησκευτική σου συνείδηση, ο υπέρτατος εθνικός πατριωτισμός, το παρεξηγημένο παροιμοιώδες ελληνικό φιλότιμο. Απόκτησέ το με την αρμόζουσα ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ και τα ΕΡΓΑ που την συνοδεύουν.
Αγωνίσου και επένδυσε στα Ελληνοχριστιανικά σου πιστεύω, στις αξίες, τις αρχές, τα εθνικά σου ιδεώδη, ιδανικά και θρησκευτικά φρονήματα. Δόξασε μέχρι τέλους αυτά που πρεσβεύεις. Αν χρειαστεί σφράγισε τα με το αίμα σου ώστε να σου απονεμηθεί τελικά επάξια ο ποθούμενος “τίτλος”. Ούτε ιδιαίτερα δύσκολο, ούτε προσωπική επιλογή να γεννηθείς Έλληνας. Χρειάζονται θυσίες, τόλμη και αρετή, κόπος και πόνος να φύγεις όμως απο αυτή τη ζωή σαν ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΓΝΗΣΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ.
Ακόμα πιο πολλές όμως θυσίες και ενάρετο βιο, να δώσεις αίμα για να λάβεις Πνεύμα και να γίνεις τέλειος Άνθρωπος, Άγιος,… “ΕΛΛΗΝΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ”. Δεν είμαστε ότι δηλώσουμε κάθε στιγμή. Είμαστε αυτό το οποίο θα επισφραγίσει, θα πιστοποιήσει η μοιραία εκείνη και καθοριστική στιγμή. Η βιωτή μας, η πορεία μας σε αυτό το δρόμο που επιλέξαμε, ο ρόλος που θα διαδραματίσουμε για να φτάσουμε στον απώτερο σκοπό, στο ποθητό αποτέλεσμα,…βαφτίζεται, ονοματίζεται, βάση των έργων μας…Ότι όνομα εμείς θέλουμε, μπορούμε και οι ίδιοι να προσδώσουμε σε αυτή τη διαδρομή.
Μπορούμε ακόμα και κατ’ επίφαση να μεταμορφωνόμαστε απ’ αυτήν καθ’ αυτήν την βιωτή, τη προσωπική μας διαδρομή. Πολλά απρόοπτα και ανατροπές μπορούν να συμβούν στην πορεία.. Γι’ αυτό, ΤΟ ΤΕΛΟΣ είναι αυτό που θα πιστοποιήσει και θα καταδείξει τον “τίτλο” και όχι η διαδρομή. Άλλο όμως το βάφτισμα και άλλο το επισφράγισμα. Άλλο η ονοματοδοσία καί άλλον η επισφράγιση και η καθιέρωση του ονόματος με το πιστοποιητικό! Άλλο το ενδεικτικό και άλλο το πιστοποιητικό που θα αποκομίσεις. Άλλο το τι ονομάζομαι ή πως θέλουν να με αποκαλούν και άλλο το ΤΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΤ’ ΟΥΣΙΑ. Οι “τίτλοι”, απονέμονται στο τέλος.. “ΕΛΛΗΝΑΣ δεν γεννιέσαι,…. ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ..!”
Δεν φτάνει σε όλη σου τη πρόσκαιρη ζωή να εισαι Έλληνας. ΕΛΛΗΝΑΣ πρεπει να μεταβείς, (όπως και ενας Άγιος εξάλλου) , από τον πρόσκαιρο αυτό θάνατο στην αιωνιότητα και την Αθανασία. Ποιστοποιητικό ελληνικής γνησιότητας θα αποκτήσεις τότε και μόνον, αφού για όλα αυτά που υπερασπίστηκες, πέσεις ηρωικά, ελληνικά μαχόμενος! Ναι, ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ…! a.α.e
