Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ
Απαράδεκτες μεθοδεύσεις που θα οδηγήσουν στο “ταμείο” για δεύτερη φορά τους Ελληνοκύπριους να πληρώσουν το κόστος της τούρκικης εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής της Κύπρου, αποκαλύπτονται με τα όσα παράδοξα συνέβησαν τις προηγούμενες ημερες και την δημόσια ομολογία του υπουργού Εξωτερικών Ιωάννη Κασουλίδη για χρηματοδότηση της λύσης από το φυσικό αέριο.
Αυτό το ζήτημα αποτελούσε μέχρι τώρα μια αμετακίνητη κόκκινη γραμμή, αλλά όπως όλα δείχνουν και καθώς κάθε άλλο πάρα για γκάφα του Γιαννάκη Κασουλίδη μπορεί να θεωρηθεί, η Λευκωσία είναι έτοιμη εκτός των άλλων υποχωρήσεων, να προβεί σε μια μείζονα υποχώρηση, στρατηγικής, οικονομικής και συμβολικής σημασίας, που όσο κι αν δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό, αλλοιώνει την ουσία και το περιεχόμενο των συνομιλιών και θα βάλει την σφραγίδα της στην λύση του Κυπριακού.
Όταν ανέλαβε την θέση του ο Εσπεν Άιντα είχε τολμήσει να υπαινιχθεί ότι η χρηματοδότηση της λύσης μπορεί να γίνει από το φυσικό αέριο, προκαλώντας πλήθος αντιδράσεων και χωρίς φυσικά τότε να μπορεί να διανοηθεί κανείς ότι θα βρίσκονταν Ελληνοκύπριοι πολιτικοί που όχι μόνο θα συζητούσαν, αλλά και θα υποστήριζαν μια τέτοια προοπτική.
Οι ενστάσεις είναι πολλές και προφανείς:
– Με την χρηματοδότηση της λύσης από το φυσικό αέριο, ουσιαστικά απαλλάσσεται η Τουρκία από την ευθύνη του επιμερισμού του οικονομικού κόστους της λύσης που εστιάζεται κυρίως στο θέμα των περιουσιών (επιστροφών, ανταλλαγών, αποζημιώσεων) το οποίο προέκυψε ως αποτέλεσμα της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής άλλα και της πολιτικής εποικισμού που εφαρμόσθηκε στα Κατεχόμενα.
– Το επιχείρημα ότι το φυσικό αέριο θα χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη μόνο των «κενών» που θα προκύψουν στην χρηματοδότηση της λύσης, είναι αστείο, καθώς είναι γνωστό ότι στο Σχέδιο Ανάν σε άλλες εποχές που δεν υπήρχε οικονομική κρίση με δυσκολία είχε υπάρξει δέσμευση για δωρεές 1 δις δολαρίων. Σήμερα είναι προφανές ότι το πόσο από δωρεές θα είναι πολύ μικρότερο και όλο σχεδόν το κόστος θα καλυφθεί αποκλειστικά από το φυσικό αέριο.
– Οι Ελληνοκύπριοι οι όποιοι στερήθηκαν την εκμετάλλευση και χρήση των περιουσιών τους για 42 χρόνια, τώρα θα κληθούν να θυσιάσουν τον φυσικό πλούτο που ανήκει σήμερα στους ίδιους, και στην Κυπριακή Δημοκρατία, για να αποζημιωθούν οι έποικοι και οι Τουρκοκύπριοι καταπατητές των περιουσιών τους, οι οποίοι τις εκμεταλλεύτηκαν παράνομα για τέσσερις δεκαετίες.
– Η αποδοχή και μόνο προς συζήτηση του ενδεχομένου διάθεσης των πόρων από το φυσικό αέριο για την χρηματοδότηση της λύσης, αποτελεί την πιο περίτρανη αθώωση της Τουρκίας, καθώς γίνεται αποδεκτό ότι η όποια ζημιά προκλήθηκε από την εισβολή και την κατοχή είναι θέμα οικονομικό και διαγράφονται έτσι οι πολιτικές και οι ουσιαστικές ευθύνες. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν τα ιδία τα θύματα εμφανίζονται να αναζητούν τρόπο να προσφέρουν το οικονομικό τίμημα για την αποκατάσταση του εγκλήματος με τον θύτη απλώς να προβάλει νέες απαιτήσεις.
– Το κλείσιμο του ματιού της Λευκωσίας, για κάλυψη του οικονομικού κόστους της λύσης από το φυσικό αέριο,αποθρασύνει περισσότερο την τουρκική πλευρά.
Ο κατοχικός ηγέτης Μουσταφά Ακιντζι έχει κάθε λόγο να είναι γαλαντόμος είτε διεκδικώντας μικρή επιστροφή περιουσιών, είτε ζητώντας πλουσιοπάροχη αποζημίωση των Τουρκοκυπρίων και των εποίκων οι οποίοι θα υποχρεωθούν να μετακινηθούν.
Έτσι όμως αλλοιώνεται το περιεχόμενο και η ουσία της λύσης και παραμορφώνεται κάθε πλαίσιο δίκαιης εδαφικής προσαρμογής. Δηλαδή για κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο που θα επιστρέφει ο αντιπρόσωπος του Αττίλα κ. Ακιντζι σε Ελληνοκύπριους (καθώς το περιουσιακό συναρτάται άμεσα και με το εδαφικό) θα προκαλείται όλο και μεγαλύτερο κόστος. Το οποίο φυσικά θα πληρώσουν οι Ελληνοκύπριοι και η Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν είναι τυχαίο ότι ο χουβαρντάς κ. Ακιντζι έχει ανεβάσει το κόστος της λύσης –όπου για να μετακινηθεί ο κάθε καταπατητής, θα πρέπει πρώτα να «χρυσωθεί»- στα 24 δις δολάρια, ποσό που φυσικά προκαλεί ίλιγγο και είναι αμφίβολο αν μπορεί να καλυφθεί και με την εκμετάλλευση όλου του φυσικού αερίου της Κύπρου.
Καθώς κανείς δεν είναι σε θέση σήμερα που γίνεται η συζήτηση να γνωρίζει ποιες θα είναι οι συνθήκες στην αγορά των υδρογονανθράκων σε 4, 5 ή 7 χρόνια υπάρχει ένας σοβαρότατος κίνδυνος: να υπάρξει εκβιαστικά σήμερα μια συμφωνία, να προβλέπει τις αποζημιώσεις είτε σε Τουρκοκυπρίους για να εγκαταλείψουν καταπατημένες περιουσίες, είτε σε Ελληνοκύπριους για να παραιτηθούν των περιουσιών τους στο τουρκοκυπριακό συνιστών κρατίδιο, αλλά ποτέ να μην βρεθούν τα χρήματα που απαιτούνται.
Όμως η συμφωνία θα έχει εφαρμοσθεί στην πράξη και οι μόνοι χαμένοι θα είναι οι Ελληνοκύπριοι που θα περιμένουν να ισορροπήσει η αγορά υδρογονανθράκων για να αξιοποιηθεί το καρπικό φυσικό αέριο και έτσι να πάρουν τις αποζημιώσεις για τις περιουσίες τους που θα περάσουν και με την «βούλα» στα χέρια των Τουρκοκύπριων καταπατητών.
Με την συζήτηση για διάθεση των εσόδων από το φυσικό αέριο για την χρηματοδότηση της λύσης, ουσιαστικά ακυρώνεται η μοναδική μεγάλη ευκαιρία που δόθηκε στην Κύπρο να αξιοποιήσει το «θείο δώρο» των υδρογονανθράκων για μια σημαντική ανάπτυξη και δημιουργία ενός σύγχρονου κράτους με ευκαιρίες για τις επόμενες γενιές.
Και φυσικά εκτός όλων των άλλων η Κυπριακή Δημοκρατία, δείχνει να υποκύπτει πλήρως στους εκβιασμούς της Άγκυρας που έχει «απαγορεύσει» την εκμετάλλευση των κυπριακών φυσικών πόρων, εάν δεν έχει δώσει η ίδια το «πράσινο φως» ή δεν έχει εξασφαλισθεί ο διαμοιρασμός του με τους Τουρκοκύπριους.
Και μόνο η συζήτηση την οποία συντηρεί η κυπριακή κυβέρνηση, αποτελεί την πιο ταπεινωτική αποδοχή των τουρκικών εκβιασμών, καθώς η Λευκωσία δηλώνει προς την Αγκυρα ότι έστω και εμμέσως (δια της χρηματοδοτήσεως του κόστους της λύσης) η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου της Κύπρου θα γίνει συμφώνα με το φιρμάνι της τουρκικής κυβέρνησης ώστε να ωφεληθούν και οι Τουρκοκύπριοι και οι έποικοι…
mignatiou.com
