Αυτός είναι ο ένας από τους δύο νέους ανθρώπους από την Ιερισσό που κρίθηκαν προφυλακιστέοι την περασμένη Πέμπτη σε σχέση με την εμπρηστική επίθεση στο εργοτάξιο της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ στις Σκουριές, στις 17 Φεβρουαρίου και αυτή τη στιγμή είναι στη φυλακή. Ο Γιάννης έχει
μια πρωτοπόρα επιχείρηση, σημαντική για την οικονομική ζωή του τόπου,που παράγει υψηλής ποιότητας τοπικά προϊόντα, απασχολώντας 40 άτομα. Ο δεύτερος, νεότερος “τρομοκράτης” είναι τεχνίτης-ναυπηγός, από οικογένεια ναυπηγών, στα παραδοσιακά καρνάγια που είναι το σήμα κατατεθέν της Ιερισσού.
Από την αρχή δηλώσαμε ότι οι τέσσερις συνολικά προφυλακισμένοι συναγωνιστές μας είναι “πολιτικοί κρατούμενοι”, όχι λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων αλλά επειδή κρατούνται ως όμηροι από το κράτος προκειμένου να επιτευχθεί ένας συγκεκριμένος “πολιτικός” στόχος: η υλοποίηση της “χρυσής επένδυσης” της Ελληνικός Χρυσός μέσω της κατάπνιξης του κινήματος διαμαρτυρίας, αλλά και η κατάπνιξη οποιασδήποτε ελεύθερης φωνής στη χώρα. Οι κατηγορίες εναντίον τους είναι εντελώς αστήρικτες και είμαστε βέβαιοι ότι θα καταπέσουν με πάταγο στο δικαστήριο. Αλλά αυτό θα γίνει ΟΤΑΝ φτάσουμε στη δίκη.
Φωνάζουμε, διαμαρτυρόμαστε και διαδηλώνουμε επειδή θεωρούμε ΑΔΙΚΗ και ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ όχι την κατηγορία, αλλά την ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ των συμπολιτών μας. Μπορεί να ακούγεται αστείο να επικαλούμαστε το νόμο στην Ελλάδα του 2013, όπου η νομιμότητα έχει κουρελιαστεί σε τέτοιο βαθμό που ένας άνθρωπος παράνομα προφυλακισμένος επί 31 μήνες χρειάστηκε να κάνει 38 μέρες απεργία πείνας για να τερματιστεί η παράνομη κράτησή του, όμως το άρθρο 282 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας είναι απόλυτα σαφές: Η προσωρινή κράτηση, η στέρηση της ελευθερίας είναι το ύστατο περιοριστικό μέτρο που μπορεί να ληφθεί εναντίον κατηγορουμένου. Πριν φτάσουμε εκεί, και μόνο σε περίπτωση που υπάρχουν “σοβαρές ενδείξεις ενοχής”, υπάρχουν άλλοι περιοριστικοί όροι που μπορεί να επιβάλει το δικαστήριο: παροχή εγγύησης, απαγόρευση μετακινήσεων, απαγόρευση συναναστροφών με ορισμένα πρόσωπα κ.λ.π.
“Προσωρινή κράτηση μπορεί να διαταχθεί μόνο αν ο κατηγορούμενος διώκεται για κακούργηµα και δεν έχει γνωστή διαµονή στη χώρα ή έχει κάνει προπαρασκευαστικές ενέργειες για να διευκολύνει τη φυγή του ή κατά το παρελθόν υπήρξε φυγόποινος ή φυγόδικος ή κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουµένου ή παραβίαση περιορισµών διαµονής, εφόσον από τη συνδροµή των παραπάνω στοιχείων προκύπτει σκοπός φυγής ή κρίνεται αιτιολογηµένα ότι αν αφεθεί ελεύθερος είναι πολύ πιθανό, όπως προκύπτει από προηγούµενες αµετάκλητες καταδίκες του για οµοειδείς αξιόποινες πράξεις να διαπράξει και άλλα εγκλήµατα”.
Καμμία από τις παραπάνω προϋποθέσεις δεν συντρέχει στην περίπτωση των τεσσάρων προφυλακισμένων της Χαλκιδικής. Ο Βασίλης είναι οικοδόμος και έχει οικογένεια με δύο παιδιά, ο Γιώργος έχει μαγαζί και οικογένεια με τρία παιδιά, ο Γιάννης έχει τυροκομείο και οικογένεια με τρία παιδιά και ο Δημήτρης είναι ναυπηγός. Κανείς τους δεν μπορεί να θεωρηθεί ύποπτος φυγής. Κανείς τους δεν έχει απασχολήσει ποτέ τη δικαιοσύνη, όχι με “προηγούμενες αμετάκλητες καταδίκες του για ομοειδείς αξιόποινες πράξεις” (!), αλλά ούτε για το παραμικρό. Επίσης δεν υπάρχουν οι “σοβαρές ενδείξεις ενοχής” που απαιτεί το άρθρο 282 – εκτός κι αν θεωρείται “σοβαρή ένδειξη ενοχής” μια τρίχα σε ένα σκούφο που βρέθηκε 700 μ. μακριά από το σημείο της επίθεσης. Ένα σκούφο που δεν συνέλεξε ως πειστήριο η αστυνομία, αλλά παραδόθηκε στην αστυνομία από υπαλλήλους της Ελληνικός Χρυσός…
Σε αυτούς τους ανθρώπους, ομόφωνα ανακριτής και εισαγγελέας τερμάτισαν τη σκληρότητά τους, διατάσσοντας ελαφρά τη καρδία προφυλάκιση και στερώντας 8 παιδιά, συζύγους, μανάδες, πατεράδες, από τον πατέρα, το σύζυγο, το γιο τους. Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία για το τι είναι αυτό που ζούμε: το Κράτος παρανομεί ασύστολα για να τρομοκρατηθεί ο κόσμος και να πάψει να αγωνίζεται για το δίκιο. Ζούμε μια ωμή επίθεση στα δικαιώματα και η περίπτωση της Χαλκιδικής αν και δεν είναι η μόνη, είναι η πλέον κραυγαλέα.
“ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ”! Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουν τα αδέρφια μας μέσα από τη φυλακή. Και αυτό κάνουμε. Συνεχίζουμε και θα νικήσουμε γιατί το δίκιο είναι με το μέρος μας.
