Λέξη της νεοελληνικής αργκό που σημαίνει λόγια ανόητα, κενά περιεχομένου, δίχως καμία αξία, χωρίς καμία επιστημονική ή λογική τεκμηρίωση, λόγια για πέταμα, λόγια σκουπίδια.
Αυτή λοιπόν η τόσο περιεκτική σε νοήματα λέξη, και μέσα απ’ τον βαρβαρικό ήχο της όταν
προφέρεται, εκφράζει απόλυτα τον πολιτικό λόγο, ειδικά των πιό ”επιφανών” πολιτικών μας.
”Δεν υπάρχουν πετρέλαια στην Ελλάδα”. ΓΑΠ
”Τα μνημόνια είναι καταστροφή για τον τόπο”. Ο ”πρωθυπουργός” πριν γίνει ”πρωθυπουργός”.
”Έχω κουραστεί να διαψεύδω ότι θα κλείσει η ΕΡΤ”. Κυβερνητικός εκπρόσωπος πριν δύο μήνες.
”Αρχιερέας του ψεύδους και χοροδοδιδάσκαλος της κωλοτούμπας ο πρωθυπουργός”. Ένας γελοίος που ξαναγύρισε στο ”μαντρί”.
”Αχρηστότερος των πολιτικών ο πρωθυπουργός”. Ο σημερινός υπουργός(!) Υγείας.
Και χιλιάδες άλλες ανοησίες και λόγια που θα έκαναν και το παρδαλό κατσίκι της φωτογραφίας να κλάψει απ’ τα γέλια.
Το θέμα όμως είναι ότι όλοι, μα όλοι αυτοί έχουν απαίτηση να εμπιστευόμαστε τις υποσχέσεις τους, τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις τους.
Θεωρούν τον εαυτό τους αξιόπιστο! Ή μάλλον θέλουν να εκλαμβάνονται ως αξιόπιστοι.
ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ !
ΑΣΚΟΥΝ ΕΞΟΥΣΙΑ..
Και το καταστροφικό είναι ότι, ενώ ακόμα και η τρόϊκα μέσα σε τρία χρόνια τους πήρε είδηση, ενώ δεν τους εμπιστεύονται ακόμα κι αν τους δούν ανάσκελα, ο ελληνικός λαός ακόμα τους ψηφίζει, ακόμα τους διατηρεί στην εξουσία!
Όλα αυτά τα θλιβερά, αναξιοπρεπή, χυδαία στην θρασύτητά τους ανθρωπάκια πρέπει να εκκλείψουν από το πολιτικό σκηνικό, αλλά κι από τον κοινωνικό ιστό της χώρας.
Πρόκειται για καρκινώματα που δεν επιδέχονται θεραπεία, παρά κόψιμο και πέταμα..
Όλα τ’ άλλα είναι μπαρμπούτσαλα..
