Ένας χρόνος πέρασε από το ιστορικό δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου με το ερώτημα αν πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας των τριών θεσμών – Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Tο «όχι» του λαού μετατράπηκε εν μία νυκτί σε «ναι» της κυβέρνησης, μιας κυβέρνησης που αποδείχθηκε μη ικανή να διαπραγματευτεί για να φέρει την ανατροπή και σαφώς κατώτερη των περιστάσεωνΟ λαός ψήφισε με όπλο τη συνείδησή του και το αποτέλεσμα ήταν ένα μεγάλο «όχι» στη συμφωνία που προτάθηκε στις 25 Ιουνίου του 2015 και θα επέβαλε νέες πολιτικές λιτότητας, την πεπατημένη δηλαδή οδό που είχε ακολουθηθεί ήδη επί μία πενταετία στη χώρα μας και φαινόταν να αποτυγχάνει. Το «όχι» αυτό από τους περισσότερους μεταφράστηκε ως μία άρνηση σε ό,τι μέτρο οδηγούσε την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού… Όχι όμως από όλους…
Η κυβέρνηση είχε στα χέρια της ένα ισχυρό χαρτί -όπως διατεινόταν και η ίδια- για να διαπραγματευτεί από την αρχή τη συμφωνία με τους «εταίρους». Η ατμόσφαιρα ήταν γιορτινή το βράδυ της έκβασης του αποτελέσματος, οι άνθρωποι ξεχύθηκαν στους δρόμους και πανηγύριζαν για το θάρρος που επέδειξε αυτός ο ταλαιπωρημένος από τα μνημόνια και τη φτώχεια λαός, που ακόμα και σε αυτήν τη δεινή κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει, με την επιβολή των capital controls και όλα όσα είχαν προηγηθεί, όρθωσε ψηλά το ανάστημά του για να φωνάξει δυνατά πως η συνταγή αυτή της δημοσιονομικής λιτότητας δεν είχε οδηγήσει, ούτε επρόκειτο να οδηγήσει, πουθενά.
Με αυτό το χαρτί, λοιπόν, η κυβέρνηση μετέβη στις Βρυξέλλες να διαπραγματευτεί. Το κλίμα όμως που είχε διαμορφωθεί στην Ευρώπη, όπως φάνηκε από το πρώτο βράδυ της διαπραγμάτευσης, κάθε άλλο παρά ευνοϊκό ήταν. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί αλλά και το ΔΝΤ δεν έδειχναν να ικανοποιούνται από τις εξελίξεις στην Ελλάδα, ενώ εκπρόσωποί τους -που άλλοτε δήλωναν «σύμμαχοι»- ούτε λίγο ούτε πολύ χαρακτήρισαν τη διαδικασία του δημοψηφίσματος απλώς ως «χαμένο χρόνο».
«Ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του έχουν στριμωχτεί για τα καλά» μετέδιδαν τα ξένα δίκτυα, τα οποία με γλαφυρό τρόπο περιέγραφαν τα όσα εκτυλίσσονταν τα ατελείωτα εκείνα βράδια της διαπραγμάτευσης που έμοιαζε ατέρμονη… Το εγγύς μέλλον της περιόδου εκείνης αποδείχθηκε «σκοτεινό», καθώς οι συνομιλίες με τους δανειστές οδήγησαν σε ένα πακέτο βοήθειας που σαφώς συνεπαγόταν και την επιβολή ενός νέου κύκλου σκληρών μεταρρυθμίσεων, ενώ το «όχι» του λαού μετατράπηκε εν μία νυκτί σε «ναι» της κυβέρνησης, μιας κυβέρνησης που αποδείχθηκε μη ικανή να διαπραγματευτεί για να φέρει την ανατροπή και σαφώς κατώτερη των περιστάσεων…
Για πολλούς πολιτικούς αναλυτές η δημοκρατία το βράδυ της συμφωνίας είχε καταλυθεί…
Μυρτώ Τσάβαλου
