Όπως ακριβώς το είχαμε προβλέψει, ο αγώνας των εργαζομένων στην ΕΡΤ εκφυλίζεται. Η κυβέρνηση αφού κατάργησε την την ΕΡΤ με αντισυνταγματική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, στη συνέχεια και αφού πήρε και το ΟΚ της νομιμοποίησης από το ΣτΕ, άφησε την κατάσταση να
εκφυλιστεί. Δεν είναι φυσικά…
πολιτικά αφελής να βάλει τα ΜΑΤ να ανακαταλάβουν τις εγκαταστάσεις. Αφήνει λοιπόν το χρόνο να δουλεύει υπέρ της.
Από την άλλη μεριά, από την πλευρά των εργαζομένων, ο αγώνας τους ξεκίνησε λάθος. Ξεκίνησε παραδοσιακά μέσα από τα συνδικαλιστικά (κομματικά) τους όργανα τα οποία ακολούθησαν τον ξεπερασμένο τρόπο αγώνα, περιοριζόμενοι σε στενά επαγγελματικά πλαίσια, ενώ θα έπρεπε να δουν πιο μακριά. Δεν εκμεταλλεύτηκαν τον αρχικό ενθουσιασμό του λαού ο οποίος πίστεψε ότι η ΕΡΤ θα μπορούσε να αποτελέσει τη σπίθα για την κοινωνική απελευθέρωση και την αλλαγή του σάπιου πολιτικού συστήματος. Ο κόσμος που μαζευόταν στην ΕΡΤ αφενός βρισκόταν μπροστά σε καπέλωμα από κομματικές σημαίες, αφετέρου έβρισκε τις πόρτες των στούντιος κλειστές για να μιλήσει ελεύθερα.
Οι εργαζόμενοι δεν πίστεψαν σε έναν ευρύτερο αγώνα απελευθέρωσης του λαού από τη σκλαβιά των μνημονίων, αλλά ευθυγραμμίστηκαν με την ιδέα να διασώσουν οι ίδιοι τις θέσεις εργασίας τους. Φυσικά ο κόσμος αποτραβήχτηκε από αυτή την επαγγελματική διαμάχη και το θέμα της ΕΡΤ εκφυλίζεται. Κρίμα, χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία του λαού για ευρύτερες αλλαγές.
Η κυβέρνηση, μετά την επιτυχία του μοντέλου της ΕΡΤ, ήδη σκοπεύει να εφαρμόσει το ίδιο μοντέλο και σε άλλους δημόσιους οργανισμούς, χωρίς κανείς πολίτης να ενδιαφερθεί για το θέμα αυτό.
