Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Η Ελλάδα είναι ήδη μία χώρα χωρίς δόντια… Βασικά -για να παρουσιάσω την κατάσταση με ακρίβεια- μία πτωχευμένη χώρα είναι, με κατοίκους που δεν έχουν κανένα μέλλον. Πάντα με τα σημερινά δεδομένα. Αλλά επειδή οι πολιτικοί μας είναι οι πιο έξυπνοι άνθρωποι στον κόσμο, κατάφεραν να κρατήσουν επτασφράγιστο το… μυστικό.
Πέρα από τα αστεία, τα πράγματα οδεύουν από το κακό στο χειρότερο, και ό,τι και να κάνει η κυβέρνηση, όποιος και αν είναι ο «μάστερ» πίσω από το επικοινωνιακό παιχνίδι, η κατάσταση δεν μπορεί να ωραιοποιηθεί. Δεν βοηθάνε και τα μονίμως θλιμμένα μάτια του Αλέξη Τσίπρα, και είναι κάτι που μπορούν να πιστοποιήσουν όσοι τον συναντούν πρόσωπο με πρόσωπο. Διότι είναι άλλο η πλάκα με την παρέα και άλλο η διαχείριση της τύχης ενός λαού. Μέχρι πέρυσι οι πολίτες τον πίστευαν, ως κάτι το νέο, ως κάτι το προοδευτικό, ως κάτι -αν θέλετε- διαφορετικό από τους προηγούμενους, αλλά πλέον τον έχουν κατατάξει στους μνημονιακούς πολιτικούς, που δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα άλλο στον λαό. Μόνο μνημόνια, προγράμματα, δανεικά και φόρους αβάστακτους.
Η χώρα μας δεν αντιμετωπίζει μόνο την οικονομική κρίση, που διαρκεί για επτά χρόνια και θα συνεχιστεί, με συντηρητικούς υπολογισμούς, άλλη μία δεκαετία. Εχει απέναντί της μία αποσταθεροποιημένη Τουρκία και έναν ψυχασθενή πρόεδρο, τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έχει απασφαλίσει εναντίον των Τούρκων αντιπάλων του και των Κούρδων. Οι φυλακές γέμισαν με τους εχθρούς του σουλτάνου και χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους και στιγματίστηκαν ως προδότες. Ολα αυτά συμβαίνουν σε συμπατριώτες του Ταγίπ Ερντογάν.
Φανταστείτε τι θα πράξει εάν θεωρήσει -μέσα στο τρικυμισμένο του μυαλό- ότι η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν κίνδυνο για την ισλαμική Τουρκία. Στην πραγματικότητα, είναι δύο αδύνατες και ταλαιπωρημένες χώρες, που συμπεριφέρονται με δειλία στην Τουρκία. Και βεβαίως δεν μιλάμε για πολέμους και «απελευθερώσεις», που δεν έχουν καμία θέση στη διπλωματία – αυτά τα αφήνω στους ναζί της Χρυσής Αυγής. Αναφέρομαι ότι σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, η Αθήνα πρωτίστως συμπεριφέρεται στην Τουρκία ως να μην είναι κατοχική δύναμη, ως να είναι η πλέον φυσιολογική και δημοκρατική χώρα του πλανήτη. Καθυβρίστηκε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας από τους Τούρκους, που είπε πέντε αλήθειες στο κάτω κάτω της γραφής, και ο πρωθυπουργός… χόρευε στην Αρτα.
Η οικονομική κρίση, λοιπόν, από κοινού με την προσφυγική που θα φουντώσει ξανά, αποτελούν «βόμβες» στα θεμέλια του κράτους και της ελληνικής κοινωνίας. Η οικονομική κρίση είναι έργο των Ελλήνων πολιτικών, η προσφυγική -σε ό,τι αφορά την Ελλάδα- είναι δημιούργημα του Ταγίπ Ερντογάν. Αλλωστε, το είχε πει στην Αττάλεια, σ’ αυτόν τον ανόητο τον Γιούνκερ και στον άλλο τον ατλαντιστή τον Τουκ, οι οποίοι αντί να τον καταδικάσουν δημόσια και μέσα στην πατρίδα του, τον θερμοπαρακαλούσαν να μη στείλει τους πρόσφυγες στην Ευρώπη.
Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι μία ψυχιατρική κατάσταση. Δεν είναι μία «εφεύρεση» δική μου αυτή. Τη θέση μου την αποδεικνύουν τα γεγονότα. Είναι συμπεριφορά λογικού ανθρώπου αυτή που βλέπουμε; Οχι, βεβαίως. Αλλά υπάρχουν και έγγραφα στα οποία αναφέρονται τα προβλήματά του. Αρα, η Ελλάδα -όπως και η Κύπρος- δεν έχουν απέναντί τους έναν λογικό άνθρωπο. Αντιθέτως, έχουν να συνδιαλλαγούν με έναν επικίνδυνο ηγέτη, που ταυτόχρονα είναι και εχθρός.
Πρόκειται για μία δύσκολη κατάσταση, η οποία δεν είναι και διαχειρίσιμη, διότι από τη δική μας την πλευρά αντιμετωπίζεται ως «μη πρόβλημα». Ενας υπουργός μου είπε ότι έχουν γνώση οι φύλακες, αλλά δεν το πιστεύω. Διότι και η κατάσταση των Ενόπλεων Δυνάμεων είναι όπως αυτή της οικονομίας. Τραγική. Και προσέξτε… Επαναλαμβάνω ότι δεν αναφέρομαι σε πολέμους και λοιπές βλακείες, αλλά στη στοιχειώδη άμυνα που πρέπει να έχει μία χώρα. Και η Ελλάδα, αυτή τη στιγμή, δεν την έχει… Οι διακοπές τελειώνουν, όπως και τα ψέματα. Τα μνημόσυνα για τα θύματα των ναζί, που θυμήθηκε τώρα ο πρωθυπουργός, οι χοροί και τα γλέντια στα χώματα των προγόνων, εξελίξεις πολιτικές προμηνύουν.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ακόμα και αν ο Πρωθυπουργός ανακοινώσει με διάγγελμα στον «όχλο» το κλείσιμο του MEGA, ως υλοποίηση προεκλογικής υπόσχεσης, οι πολίτες που έχουν ένα δίκιο να τα έχουν με το κανάλι λόγω της στάσης του έναντι του Μνημονίου, δεν θα τον πιστέψουν… Διότι πρόκειται για καθαρά εκδικητική πράξη… Ο διαγωνισμός έγινε για να κλείσει το κανάλι… Αυτό.
