Η Ανθρωπότητα δείχνει να μην έχει διδαχθεί απολύτως τίποτε από την Ιστορία.
Γράφει ο Στέφανος Αλυσανδράτος.Όσα ζούμε, είναι προοίμιο μιας ντεφάκτο δήλωσης, πως θα ξαναζήσουμε έναν μεσαίωνα, ακόμα ποιο σκοτεινό από τον χριστιανικό και με προφανώς μεγαλύτερη διάρκεια.
Αδύνατο να προβλέψει κάποιος το μέγεθος της αλλοίωσης που έχει υιοθετήσει ή κληρονομήσει η Ανθρωπότητα, στην σκέψη της και τις κοινωνικές της συμπεριφορές με όλα όσα συμβαίνουν.
Και όλα όσα συμβαίνουν, συμβαίνουν ακριβώς επειδή όλοι εμείς ανεχθήκαμε επί σειράς ετών, λογικές κυβερνώντων που ήταν εντελώς αντίθετες με το όποιο ιδεώδες.
Ας μείνουμε στην Ευρώπη και στα του οίκου μας. Μια από αυτές τις λογικές που αποδεχθήκαμε και ήταν λάθος, ήταν το λεγόμενο ως “προσφυγικό”, που δεν τελείωσε! Ίσως να μην άρχισε καλά-καλά ακόμη η μεγάλη επίθεση…
Oσοι παρακολουθούν στοιχειωδώς τα πράγματα στο ευρύτερο διεθνές περιβάλλον έχουν την αίσθηση ότι οι πάντες συμβάλλουν στην επιδείνωση της κατάστασης, και αυτό αποδεικνύεται από μεγάλα και μικρότερα γεγονότα.
Από τις «προβοκάτσιες» στις οποίες καταφεύγουν χώρες όπως η Τουρκία, ως τις διάφορες επιθέσεις από…”πρόσφυγες” σε βάρος γυναικών σε διάφορες γερμανικές πόλεις ή τις επιθέσεις στις διάφορες πόλεις σχεδόν καθημερινά πλέον, προς… δόξαν του ISIS, που αποσκοπεί στη δημιουργία διχασμού και χάους, και με την Ευρώπη να υφίσταται τις συνέπειες ανήμπορη να αντιδράσει. Η εικόνα της «μαραμένης» τις τελευταίες ημέρες Αγκελα Μέρκελ είναι χαρακτηριστική. Η καγκελάριος ανησυχεί σφόδρα για τον αντίκτυπο των αποφάσεων της στη γερμανική κοινή γνώμη αλλά κυρίως στα εκλογικά της ποσοστά..
Εχει επισημανθεί αρκετές φορές ότι στον πόλεμο της Συρίας και του Ιράκ έχουν εμπλακεί πολλοί παίκτες, με αποτέλεσμα να κάνουν πολύ δύσκολη υπόθεση την ειρήνευση της περιοχής. Υποτίθεται ότι όλοι στρέφονται κατά του Ισλαμικού Κράτους, αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική, καθώς όλοι σχεδόν προσπαθούν να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα. Αλλωστε, στον πόλεμο με τους τζιχαντιστές έχει προστεθεί η ανοιχτή πια σύγκρουση μεταξύ σουνιτών και σιιτών, που προκαλεί τεράστια αμηχανία στην Ουάσιγκτον, η οποία, από τη μία πλευρά, θέλει την προσέγγιση με το Ιράν και, από την άλλη, δεν θέλει «να τα σπάσει» με τη Σαουδική Αραβία, αν και γνωρίζει ότι προκαλεί αστάθεια στην περιοχή. Ακόμη και η Τουρκία ανησυχεί τώρα περισσότερο, γιατί, εκτός από το κουρδικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει –στις ανατολικές περιοχές της γίνονται μάχες μέσα σε πόλεις– φοβάται μήπως κατακλυσθεί από νέα πλήθη προσφύγων εξαιτίας της διαμάχης Ιράν-Σαουδαραβίας.
Στην Ευρώπη, το προσφυγικό πρόβλημα ενισχύει την ανασφάλεια και μαζί της την άνοδο εθνικιστικών κομμάτων και κυβερνήσεων. Η διείσδυση ισλαμιστών τρομοκρατών και τα τρομοκρατικά χτυπήματα αναγκάζουν τα ευρωπαϊκά κράτη να παίρνουν μέτρα ασφαλείας που εκ των πραγμάτων περιορίζουν ελευθερίες και παράλληλα απειλούν βασικούς θεσμούς του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, κυρίως την ελεύθερη διακίνηση. Επιβάλλονται περιορισμοί και έλεγχοι στα σύνορα, υψώνονται φράχτες…
Κανονικά, όλα αυτά τα φαινόμενα θα πρέπει να προβληματίζουν στον υπερθετικό βαθμό την ελληνική πολιτική ηγεσία και τους Ελληνες πολίτες. Τα σύννεφα της Μέσης Ανατολής, που γίνονται όλο και πιο μαύρα, απειλούν να αυξήσουν θεαματικά τη ροή των προσφύγων, η Τουρκία δεν δείχνει καμία διάθεση να ανακόψει το ρεύμα προς την Ευρώπη τινάζοντας στον αέρα κάθε συμφωνία. Αλλά τα σύνορα είναι επτασφράγιστα. Άρα ο κίνδυνος απομόνωσης της Ελλάδας ως χώρας εγκατάστασης μεταναστών είναι τεράστιος και όλα τα υπόλοιπα που μας απασχολούν δεν θα έχουν καμία σημασία…
Μια άλλη ήταν η λογική του δανεισμού. Δανεισμός που πρέπει να επιστραφεί σε αίμα ύψους 130 τρισ.δολαρίων από όλο τον Πλανήτη, Στα της Ελλάδας, πάτος δεν υπάρχει, μνημόνια μέχρι να παγώσει η κόλαση.
Δυστυχώς, όπως δείχνουν τα πράγματα, κάνουμε άλματα, ΑΛΛΑ προς την λάθος κατεύθυνση…
