Από τον Κώστα Στούπα
Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την έλευση του ΤΑΡ από την Ελλάδα και η αντιπολίτευση μιλά σαν να πρόκειται για μια αρνητική ή καταστροφική εξέλιξη. Πρόκειται για το σύνηθες «τοπίο» της ελληνικής
πολιτικής σκηνής υπόλογο κατά ένα μέρος για την πολιτική και οικονομική μας χρεοκοπία.
Η επιλογή να περάσει ο αγωγός του αζέρικου αερίου από την Ελλάδα αποτελεί αναμφίβολα θετική εξέλιξη καθώς επιβεβαιώνει και έμπρακτά την γεωστρατηγική σημασία της χώρας σε σχέση με τον ευρωπαϊκό ενεργειακό χάρτη.
Το επιχείρημα πως ο ΤΑΡ διασφαλίζει την παραμονή της χώρας στη ζώνη του ευρώ είναι επιδερμικό και έωλο. Αρκεί κάποιος να σκεφτεί πως το Αζέρικο αέριο πριν φτάσει στην Ελλάδα περνά από χώρες εκτός ευρωζώνης χωρίς να χρειάζεται να ενταχθούν σε αυτήν.
Ένα αρνητικό σημείο της εξέλιξης της επιλογής ΤΑΡ είναι αυτό που επεσήμανε ο εκπρόσωπος της αυστριακής εταιρείας που μετείχε στο κονσόρτσιουμ του αγωγού Ναμπούκο που έχασε, δηλαδή πως οι ακριβές τιμές του φυσικού αερίου σε Ελλάδα και Ιταλία έπαιξαν ρόλο στην επιλογή.
Η έλευση του αγωγού από την Ελλάδα από μόνη της δεν αρκεί για να μειωθούν οι τιμές του φυσικού αερίου στη χώρα μας. Με τους κατάλληλους χειρισμούς μπορεί να το πετύχει στο μέλλον εφόσον ανοίξει η συγκεκριμένη αγορά στον ανταγωνισμό.
Για την ελληνική οικονομία και άρα τη μείωση της ανεργίας θα ήταν απείρως ευνοϊκότερη η εξασφάλιση τιμών φυσικού αερίου ανταγωνιστικών με αυτές άλλων γειτονικών και μη χωρών. Το υψηλό ενεργειακό κόστος αποτελεί σημαντικό παράγοντα φυγής των παραγωγικών επιχειρήσεων από την Ελλάδα. Με φθηνότερο φυσικό αέριο, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας στη χώρα… Η έλευση του αγωγού καθιστά πιο πιθανή τη μείωση των τιμών στο μέλλον αλλά δεν την εξασφαλίζει.
Οι 2.000 άμεσες θέσεις εργασίας και οι περισσότερες έμμεσες που θα δημιουργήσει η έλευση του αγωγού αποτελεί θετική εξέλιξη, αλλά όχι όσο προβάλεται αυθαιρέτως.
Π.χ. αν είχε επιλεγεί ο άλλος αγωγός που είχε κόστος πολλαπλάσιο, οι ποσότητες σωλήνων και κατασκευαστικής εργασίας που θα αφορούσαν ελληνικές επιχειρήσεις ήταν μεγαλύτερες. Άρα, και οι εργατοώρες, άρα και οι θέσεις εργασίας. Η αναβάθμιση της γεωστρατηγικής σημασίας της χώρας όμως είναι υπέρτερης σημασίας.
Αν λάβει κάποιος υπόψη τις ποσότητες που θα εξάγει ο συγκεκριμένος αγωγός στην Ευρώπη θα διαπιστώσει πως σε σχέση με τις ρωσικές αυτές είναι ελάχιστες.
Η κατασκευή του αγωγού θα ξεκινήσει το 2014 και θα ολοκληρωθεί το 2019, άρα το πρώτο αζέρικο αέριο στην Ευρώπη δεν θα το δούμε πριν το τέλος της δεκαετίας. Μέχρι τότε πολλά μπορεί να έχουν συμβεί που θα έχουν αλλάξει άρδην τα δεδομένα των σημερινών υπολογισμών.
Κατ’ αρχήν από το 2016 ξεκινούν οι εξαγωγές αμερικάνικου σχιστολιθικού αερίου. Στις ΗΠΑ σήμερα η παρουσία του σχιστολιθικού αερίου έχει ρίξει την τιμή στα 3,5 δολάρια ΒΤU όταν στην Ευρώπη η αντίστοιχη τιμή είναι τριπλάσια και στην Ελλάδα ακόμη υψηλότερη.
Βουλγαρία, Ρουμανία, Πολωνία έχουν αναθέσει την εκμετάλλευση σχιστολιθικού αερίου σε μεγάλες πολυεθνικές και προς το τέλος της δεκαετίας η προσφορά αερίου μπορεί να έχει εκτοξευθεί καθιστώντας το υψηλότερου κόστους εξόρυξης αζέρικο ασύμφορο να μεταφέρεται τόσο μακριά. Ο αγωγός όμως θα παραμείνει και θα είναι χρήσιμος και για τα νέα δεδομένα.
Η έλευση του ΤΑΡ από την Ελλάδα σίγουρα δεν είναι καταστροφή όπως υποστηρίζει η αντιπολίτευση. Δεν είναι όμως και η εξέλιξη που αλλάζει τα δεδομένα για την ελληνική οικονομία.
Αν η κυβέρνηση θέλει να αλλάξει τα δεδομένα για την ελληνική οικονομία, ας μειώσει το κράτος, την γραφειοκρατία, τη διαφθορά, τις δαπάνες, τους φόρους κλπ. Ας μειώσει τις ασφαλιστικές εισφορές κάνοντάς τες ταυτόχρονα περισσότερο ανταποδοτικές.
Το κλείσιμο του ΟΑΕΕ και η πλήρης αναδιοργάνωση του ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικού συστήματος σε κεφαλαιοποιητική βάση είναι πιο σημαντική εξέλιξη από την έλευση του ΤΑΡ για την ελληνική οικονομία και την μείωση της ανεργίας…
