ΧΡΥΣΑ ΛΙΑΓΓΟΥ
Ισχυρό παραμένει το ενδιαφέρον του Ιράν για είσοδο στην εγχώρια αγορά διύλισης προϊόντων πετρελαίου, θέμα που απασχόλησε και τη νέα συνάντηση στελεχών της NIOC με υψηλόβαθμα στελέχη των ΕΛΠΕ την περασμένη Παρασκευή στην Τεχεράνη.
Το ιρανικό ενδιαφέρον πέραν του τομέα του πετρελαίου επεκτείνεται και στο φυσικό αέριο, με πρόταση για συμμετοχή στο σχέδιο κατασκευής νέου τερματικού σταθμού στην Αλεξανδρούπολη, αλλά και για εξαγορά του ΔΕΣΦΑ σε περίπτωση που ναυαγήσει η πώληση στη Socar και επαναπροκηρυχθεί διαγωνισμός για την πώλησή του.
Παράλληλα, με τον βασικό στόχο αύξησης της παραγωγής πετρελαίου στα προ εμπάργκο επίπεδα, προτεραιότητα αποτελεί για το Ιράν και η θωράκιση της χώρας σε καύσιμα κίνησης καθώς και η δυνατότητα προώθησης προϊόντων στην Ευρώπη, διασφαλίζοντας βάση σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα σε ενδεχόμενο μελλοντικό αποκλεισμό, δεδομένου ότι το γεωπολιτικό επίπεδο στην ευρύτερη περιοχή παραμένει αβέβαιο.
Στο πλαίσιο αυτό αναζητεί εναγωνίως πρόσβαση σε διυλιστήρια επί ευρωπαϊκού εδάφους και εκτός της Ελλάδας έχει προσεγγίσει και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως την Ισπανία.
Το αρχικό σχέδιο συμμετοχής της NIOC στο μετοχικό κεφάλαιο των ΕΛΠΕ φαίνεται να έχει ναυαγήσει, λόγω της διαφορετικής προσέγγισης στο θέμα των δύο βασικών μετόχων, δηλαδή του Δημοσίου και του Ομίλου Λάτση. Το Ιράν, ωστόσο, επανήλθε, θέτοντας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δύο νέα σχέδια. Το πρώτο αφορά τη συμμετοχή του στο διυλιστήριο της Θεσσαλονίκης των ΕΛΠΕ και το δεύτερο στην κατασκευή μιας νέας αυτόνομης διυλιστηριακής μονάδας στην Κομοτηνή. Τα ΕΛΠΕ, τα οποία εγκαινίασαν από τον περασμένο Ιανουάριο μια νέα στρατηγική συνεργασία με τη NIOC στην προμήθεια αργού, δεν έκλεισαν την «πόρτα» για το διυλιστήριο της Θεσσαλονίκης, το οποίο λειτουργεί με οριακό κέρδος και χρήζει αναβάθμισης.
Στις συζητήσεις, ωστόσο, που ακολούθησαν διαπιστώθηκε μία σειρά από τεχνικά προβλήματα, που είναι προς αξιολόγηση από την ιρανική πλευρά, η οποία, πάντως, εμφανίζεται διατεθειμένη να καλύψει πλήρως τη χρηματοδότηση για την αναβάθμιση του διυλιστηρίου. Το Ιράν, θα πρέπει για παράδειγμα να αξιολογήσει εάν η περιορισμένη δυναμικότητα της μονάδας της Θεσσαλονίκης (3 εκατ. βαρέλια την ημέρα) μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες που θέλει να καλύψει σε καύσιμα, καθώς επίσης και το γεγονός ότι το διυλιστήριο δεν μπορεί να λειτουργήσει με ένα τύπο αργού. Το δεύτερο εναλλακτικό σχέδιο που ετέθη υπόψη της ελληνικής πλευράς προβλέπει την κατασκευή ενός νέου διυλιστηρίου στην περιοχή της Κομοτηνής, με την ελληνική πλευρά να εμφανίζεται ανοιχτή στις συζητήσεις.
Καθημερινή
infognomonpolitics.blogspot.gr
