Το Ολιγαρχικό Σύνταγμα που ισχύει αυτή τη στιγμή στη χώρα μας και με βάση το οποίο πορευόμαστε, ουσιαστικά από μόνο του λειτουργεί πλέον ως Δίκαιο των δυνάμεων Οικονομικής Κατοχής. Από Σύνταγμα του ελληνικού λαού έγινε Σύνταγμα προστασίας των συμφερόντων των
δανειστών. Πιστεύουμε πως όλοι βλέπουμε τις…
κυβερνητικές και δικαστικές αποφάσεις που λαμβάνονται. Ταυτόχρονα, το ισχύον Σύνταγμα επιτρέπει στον καθένα να δίνει και τη δική του ερμηνεία και όλοι μαζί να συζητάμε για το τίποτα ενώ χανόμαστε.
Αυτό το Σύνταγμα κατ’ αρχήν δεν μπόρεσε, όλα τα προηγούμενα χρόνια, να εμποδίσει την κακοδιαχείριση και τη σαπίλα του πολιτικού συστήματος (Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική εξουσία), οδηγώντας τη χώρα στη χρεοκοπία. Στη συνέχεια δεν μπόρεσε να εμποδίσει την παράδοση της Εθνικής Κυριαρχίας και του πλούτου της χώρας στους δανειστές. Τώρα λειτουργεί ως Δίκαιο των δυνάμεων Οικονομικής Κατοχής και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε όλοι από τον τρόπο που επιτρέπει το ίδιο να χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση και τη Δικαιοσύνη.
Αν λοιπόν αυτό το Σύνταγμα δεν αλλάξει από τον ίδιο το λαό, όπως ο τελευταίος θα το αποφασίσει και δεν μπουν μέσα εκείνες οι ασφαλιστικές δικλείδες που θα εγγυώνται τη σωστή εφαρμογή του, σωτηρία, απελευθέρωση και οικονομική ανάπτυξη δεν πρόκειται να υπάρξει. Θα πρέπει λοιπόν να αντιληφθούμε ότι δεν μπορεί να περιμένουμε κάποιον να μας διασώσει, αλλά θα πρέπει ο ίδιος ο λαός να εγερθεί, να βγει στους δρόμους και να παράξει ο ίδιος πρωτογενώς νέο Δίκαιο.
Κάποιοι θα πουν και πάλι ότι δεν φταίει το Σύνταγμα, αλλά αυτοί που το εφαρμόζουν. Είναι όμως απαραίτητο να συνειδητοποιήσουμε πως πρέπει οι πολιτικοί να εξαναγκάζονται να προσαρμόζονται στους θεσμούς και όχι οι ίδιοι να προσαρμόζουν τους θεσμούς στα μέτρα τους. Δυστυχώς, το τελευταίο γίνεται αυτή τη στιγμή και αυτό θα πρέπει να το αλλάξουμε.
