© AFP 2016/ Delil Souleiman Η γυναίκα η οποία εγκατέλειψε την Μοσούλη στο Ιράκ κατά την διάρκεια της επιχείρησης εναντίον του ισλαμικού κράτους, σε ένα στρατόπεδο προσφύγων στην Συρία. Φωτογραφία αρχείου.
ΜΟΣΧΑ, 3 Νοεμβρίου – RIA Novosti. Η πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή – είναι ένας «χάρτινος πύργος» που θα καταρρεύσει εντελώς, αν η Ουάσιγκτον δεν αλλάξει τίποτα, γράφει το εθνικό συμφέρον [1] ( National Interest NI) .
Από την άποψη των συγγραφέων του άρθρου , η Ουάσιγκτον, στην πολιτική της Μέσης Ανατολής έχει παρεκκλίνει από τις βασικές αρχές του ρεαλισμού και «βασίζεται σε ψέματα», τα οποία είναι γεμάτα με πολλούς κινδύνους.
“Ένα εντυπωσιακό παράδειγμα για τους κινδύνους αυτού του είδους είναι και οι αρνητικές συνέπειες της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, που βοήθησαν να δημιουργηθεί στην περιοχή ένα πλαίσιο εντός του οποίου οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να δρουν ως ξένη δύναμη εισβολής, αλλά και η σταθεροποίηση της περιοχής δεν είναι κοντά.» – Λέει το άρθρο..
Μέσα από τις προσπάθειες της η Ουάσινγκτον στην περιοχή, έχει δημιουργήσει μια ανισορροπία της εξουσίας, λόγω της οποίας τώρα όλοι στην χώρας τους, εκτός από την Τυνησία και το Ομάν, εμπλέκονται με τον ένα ή άλλο τρόπο σε διακρατική στρατιωτική σύγκρουση.
Οι συγγραφείς επικρίνουν τις ΗΠΑ για τις πολιτικές τους με μια σειρά περιφερειακών χωρών – ιδίως, για τις φιλικές σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία. Αναφέρουν τα λόγια του αμερικανικού πολιτικού επιστήμονα Ιωάννη Mirshmayer, που επέστησε την προσοχή στο γεγονός ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία δικαιολογεί τους δεσμούς της με απολυταρχικές «δημοκρατικές αξίες», και να δημιουργήσει γι ‘αυτούς τον όρο «φιλελεύθερο ψέμα.
“Τέτοια «φιλελεύθερα ψέματα ” είναι τα σημεία εκείνα που η Ουάσιγκτον, διατηρεί επαφές με τη Σαουδική Αραβία – μια χώρα, με καταστρεπτική επίδραση η οποία, σύμφωνα με τους συγγραφείς του υλικού, και με πολλούς τρόπους είναι η αιτία της σύγκρουσης, μεταξύ των σιιτών και σουνιτών κρατών στην περιοχή. Επιπλέον, το άρθρο αναφέρεται στις πολιτικές που ακολουθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες κατά της Λιβύης και της Συρίας. Ειδικότερα, οι ΗΠΑ στη Λιβύη στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ανέτρεψε τον Μουαμάρ Καντάφι, “επειδή μπορούσαν ” – και τελικά μετέτρεψαν τη χώρα σε ένα περιφερειακό κέντρο της τρομοκρατίας, λέει το άρθρο.Την ίδια στιγμή, η Ουάσιγκτον δεν είχε κανένα σχέδιο για τη μεταπολεμική σταθεροποίηση της κατάστασης στη χώρα. Ομπάμα αργότερα αποκάλεσε μεγαλύτερο λάθος του, και περιέγραψε την κατάσταση στη Λιβύη με το χάος. Όσον αφορά τις ασυνεπείς πολιτικές του Ομπάμα στη Συρία, δεν ήταν σε θέση να λάβει οποιαδήποτε μετατόπιση στη στρατιωτική ισορροπία υπέρ των δήθεν μετριοπαθών ανταρτών, ούτε στη δημιουργία ανθρωπιστικών ζωνών στις οποίες ήταν δυνατό να αποφευχθεί η φυγή των Σύρων από την πατρίδα τους στην Ευρώπη. «Η συριακή σύγκρουση θα αλλάξει το πολιτικό τοπίο του αραβικού κόσμου για ολόκληρη την γενιά.
Όχι μόνο ότι οι ισλαμιστικές ομάδες θα παραμείνουν κυρίαρχο φαινόμενο της παν αραβικής πολιτικής στο εγγύς μέλλον, αλλά ότι οι ξένοι μαχητές από αυτές τις ομάδες που πολεμούν εκεί θα είναι σε θέση να επιστέψουν στην πατρίδα τους» καταλήγει το άρθο.
References ↑ The National Interest
( http://nationalinterest.org/feature/why-the-us-built-house-cards-the-middle-east-falling-apart-18267 )
