Ο Θάνατος της ΝΤΠ : Το εξώφυλλο του Economist με Τραμπ, Φάρατζ, Πούτιν και Λεπέν, που θα συζητηθεί

Όπως όλα δείχνουν ο διεθνής Τύπος ακόμη δυσκολεύεται να χωνέψει  την απρόσμενη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές.

Μετά τα εντυπωσιακά πρωτοσέλιδα των προηγούμενων ημερών για την ανάρρηση στην εξουσία του εκκεντρικού μεγιστάνα, ο Economist κυκλοφορεί μ’ ένα εξώφυλλο που θα συζητηθεί.

Υπό τον τίτλο «Ο νέος εθνικισμός» Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται να χτυπά τα τύμπανα του λαϊκισμού στους ρυθμούς της φλογέρας του Βλαντιμίρ Πούτιν και συνοδεία του γνωστού βρετανού ευρωσκεπτικιστή Νάιτζελ Φάρατζ.

Πίσω τους, ως άλλη «Μarianne» της Γαλλικής Δημοκρατίας ακολουθεί ξέστηθη με υψωμένο το λάβαρο του εθνικισμού η Μαρίν Λεπέν…

Κι ο αρθρογράφος σχολιάζει:  «Με το κάλεσμά του να βάλουμε ”πρώτα την Αμερική” ο Τραμπ έγινε ο τελευταίος νεοσύλλεκτος ενός επικίνδυνου εθνικισμού…. Για πρώτη φορά απ’ τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι μεγάλες και οι αναδυόμενες δυνάμεις  είναι ταυτόχρονα δέσμιες διάφορων μορφών σωβινισμού. Όπως κι ο κ. Τραμπ, ηγέτες χωρών όπως η Ρωσία, η Κίνα κι η Τουρκία εναγκαλίζονται μια πεσιμιστική άποψη ότι οι διεθνείς υποθέσεις είναι συχνά ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, στο οποίο τα παγκόσμια συμφέροντα ανταγωνίζονται τα εθνικά. Πρόκειται για μια μεγάλη αλλαγή που καθιστά τον κόσμο μας ακόμη πιο επικίνδυνο…»

Στο άρθρο συγκρίνεται  το σύνθημα του Τραμπ «να ξανακάνουμε μεγάλη την Αμερική» με την προεκλογική εκστρατεία του Ρόναλντ Ρέηγκαν το ’80. Και οι δύο υποσχέθηκαν «αλλαγή». Μόνον που ο Ρέηγκαν περιέγραψε την Αμερική ως «πόλη επάνω όρους κειμένη», ένα κράτος που μπορεί να συνεισφέρει στην παγκόσμια ασφάλεια,  μια χώρα εξωστρεφή – σε αντίθεση με το όραμα του λαϊκιστή μεγιστάνα. «Η Αμερική του Ρέηγκαν ήταν αισιόδοξη. Του κ. Τραμπ είναι οργισμένη…»

Ο συντάκτης του άρθρου αναλύει πόσο ολισθηρός είναι ο δρόμος του εθνικισμού και πόση γοητεία ασκεί γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο σε πολιτικούς και πλατιές μάζες. Υποστηρίζει ότι ο λαϊκισμός του Τραμπ έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με τον λεγόμενο «αστικό εθνικισμό» -π.χ. την υποστήριξη προς την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου- αλλά και τον πατριωτισμό των προκατόχων του στο ύπατο αξίωμα, οι οποίοι ενστερνίζονταν παγκόσμιες αξίες, όπως η ελευθερία κι η δημοκρατία, και τις υπερασπίζονταν εντός κι εκτός των τειχών.

Περιγράφει ακόμη την άνοδο του εθνικισμού στην Ευρώπη, από την Βρετανία μέχρι την Πολωνία, την Ουγγαρία και τη Γαλλία και το πώς η επιμονή του Τραμπ στις προεκλογικές του απόψεις μπορεί να ανατρέψει την παγκόσμια τάξη. Kαι καταλήγει: «Ο κ. Τραμπ πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι οι πολιτικές του θα ξεδιπλωθούν στο ίδιο πλαίσιο με τον ζηλιάρη εθνικισμό άλλων χωρών. Η απεμπλοκή δεν θα αποκόψει τόσο πολύ την Αμερική απ’ τον κόσμο όσο θα την καταστήσει ευάλωτη στις αναταραχές και τις διαμάχες που είναι σύμφυτες με το νέο εθνικισμό. Καθώς θα δηλητηριάζεται η παγκόσμια πολιτική, η Αμερική θα φτωχαίνει κι η  οργή της θα μεγαλώνει, πράμγα που απειλεί να παγιδεύσει τον κ. Τραμπ σ’ έναν φαύλο κύκλο αντιποίνων κι εχθρότητας. Δεν είναι πολύ αργά γι’ αυτόν να εγκαταλείψει το σκοτεινό του όραμα…»

ΤΗΕ ECONOMIST

ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ECONOMIST ENA ΞΥΔΑΚΙ ΔΩΡΟ !!!