Σε τρεις λέξεις μόνο θα διαφωνησω με τον συντάκτη.
“Αξιότιμον”, “Μετά τιμής”..
Ένας ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ, δεν μπορεί να είναι ποτέ “αξιότιμος”… και σ’ έναν ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΔΟΤΗ, δεν προσδίδουμε ουδεμία τιμή.
Στην υπόλοιπη επιστολή, συνυπογράφω.
Καλλιόπη Σουφλή attikanea
Κον Ευκλείδη Τσακαλωτο
Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ
Επειδή μάλλον έχετε ξεχάσει την ελληνική ιστορία σας υπενθυμίζω την απάντηση του οπλαρχηγού μας Γεωργίου Καραϊσκάκη σε παρόμοιες απαιτήσεις των συμμάχων ( σήμερα τους λέμε εταίρους) το 1823 .
Όπως επίσης την απάντηση του «δικτάτορα» Ι. Μεταξά το 19,40.
Έτσι απαντούν οι Έλληνες Κύριε Υπουργέ!
Δεν πέφτουν στα γόνατα και δεν παρακαλούν κανέναν !
Σας παραθέτω τα παρακάτω κείμενα για να συγκρίνετε την στάση των Ελλήνων απέναντι στις απαιτήσεις των ξένων με την δικη σας.
Μετα τιμής
Ιωάννης Περγαμηνελλης
Έλλην
Γιαννης Περγαμηνελλης
Την 1ην Ιουλίου 1823 ο Μαχμούτ πασάς έστειλε στον Καραϊσκάκη επιστολή:
«Με λέγουν Μαχμούτ πασιά Σκόδρα,. Είμαι πιστός, είμαι τίμιος. Το στράτευμά μου το περισσότερον σύγκειται από χριστιανούς. Εδιορίσθην από τον Σουλτάνον να ησυχάσω τους λαούς. Δεν θέλω να χύσω αίμα. Μη γένοιτο. Όποιος θέλει να είναι με εμένα, πρέπει να είναι πλησίον μου. Όποιος δεν θέλει ας καρτερεί τον πόλεμό μου. Δέκα πέντε ημέραις σας δίδω καιρόν να σκεφτείτε».
«Έλα, σκ@τότουρκε… έλα Εβραίε, απεσταλμένε από τους γύφτους έλα ν’ ακούσεις τα κερατά σας, -γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Τι θαρεύσετε κερατάδες… Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε ” από ημάς” συνθήκην με ” έναν” κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα!» – Άμα ζήσω, θα τους γαμ@σω. Άμα πεθάνω, θα μου κλ@σουν τον πο@τσο!»
«Μου γράφεις ένα μπουγιουρντί, λέγεις να προσκυνήσω
κι εγώ, πασά μου, ρώτησα τον πούτ@ον μου τον ίδιον
κι αυτός μου αποκρίθηκε να μην σε προσκυνήσω
κι αν έρθεις κατ’ επάνω μου, ευθύς να πολεμήσω
Ηταν περίπου 3 τα ξημερώματα της 28 Οκτωβρίου του 1940 όταν o Μουσολίνι απέστειλε στην Ελλάδα τελεσίγραφο με το οποίο και απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία της Ελλάδος, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του, στη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.
Το τελεσίγραφο δόθηκε ιδιόχειρα στον Ιωάννη Μεταξά και μάλιστα στην οικία του στην Κηφισσιά , από τον Ιταλό Πρέσβη στην Αθήνα Εμανουέλε Γκράτσι.
Μετά την ανάγνωση του κειμένου ο Μεταξάς έστρεψε το βλέμμα του στον Ιταλό Πρέσβη και του απάντησε ΟΧΙ και μετα στα γαλλικά (επίσημη διπλωματική γλώσσα) την ιστορική φράση: «Alors, c’est la guerre», (προφέρεται από τα γαλλικά, αλόρ, σε λα γκερ, δηλαδή, Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο), εκδηλώνοντας έτσι την αρνητική θέση επί των ιταμών ιταλικών αιτημάτων.
