Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ
Τέτοια σταθερότητα πολιτικής είναι πράγματι αξιοθαύμαστη. Η Άγκυρα πριν από έξι μήνες τα έβαζε με τη Ρωσία και ζητούσε από το ΝΑΤΟ την ενεργοποίηση του άρθρου 5 της Συμμαχίας, για την προστασία της. Τώρα κατηγορεί τις ΗΠΑ ότι συνεργάζονται με τις τρομοκρατικές οργανώσεις στη Συρία.
Ο Ερντογάν δήλωνε ότι εισέβαλε στη Συρία για να ανατρέψει την ηγεμονία του “τύραννου” Άσαντ. Τώρα υπέγραψε συμφωνία με τη Ρωσία και το Ιράν για την επίλυση του Συριακού προβλήματος τερματίζοντας οριστικά τη θεωρία της ανατροπής του Άσαντ.
Εάν ζούσε σήμερα ο Γκογκόλ σίγουρα θα έγραφε ένα δεύτερο έργο σαν το αριστούργημα του , “Το ημερολόγιο ενός τρελού”. Μόνο που το ρόλο θα τον έπαιζαν οι πολίτες που βιώνουν τις συνέπειες αυτής της συμπεριφοράς.
Η Μέση Ανατολή είναι γενικά ένας χώρος γεμάτος μυστήρια. Οι συμμαχίες αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή. Κανείς δεν ξέρει ποιος είναι με ποιόν για πολύ καιρό. Χθεσινοί φίλοι γίνονται ξαφνικά άσπονδοι εχθροί. Σε αυτό τον παράξενο, απρόβλεπτο χώρο βυθίζει όλο και πιο πολύ την χώρα του ο σουλτάνος. Βαδίζει χωρίς πυξίδα, όπου φυσάει ο άνεμος και πέφτει από αγκαλιά σε αγκαλιά. Από φίλος των Αμερικανών γίνεται ξαφνικά φίλος των Ρώσων. Στην πρόσφατη συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας για το Χαλέπι δίνεται διαφορετική ερμηνεία από τις δυο πλευρές. Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι θα απομακρυνθούν οι άμαχοι από το Χαλέπι, ενώ η Ρωσία χρησιμοποίησε τον όρο militant δηλαδή οι μαχητές.
Οι άμαχοι κατά την Άγκυρα και οι μαχητές κατά τη Μόσχα θα εγκατασταθούν στα βόρια, πιο κοντά στα σύνορα με την Τουρκία και κατά προτίμηση στην πόλη Idlib. Όπως είναι γνωστό η περιοχή αυτή θεωρείται πρωτεύουσα, στρατηγείο της τρομοκρατική οργάνωσης Αλ-Νουσρα.
Αυτοί που θα απομακρυνθούν από το Χαλέπι, όπως διευκρίνισε ο Πούτιν, θα πάρουν μαζί τους ελαφρύ οπλισμό. Άγνωστο γιατί και για πιο σκοπό θα χρησιμοποιήσουν αυτά τα όπλα τους.
Το ερώτημα που γεννάται αυτόματα είναι τι θα γίνουν αυτές οι χιλιάδες αμάχων-μαχητών με ελαφρύ εξοπλισμό;
Μια πιθανότητα είναι να ενταχθούν στην Ασπίδα του Ευφράτη. Αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει να μπουν στην Τουρκία και μέσω της Αλεξανδρέττας ( Χατάι) να περάσουν ξανά στη Συρία.
Το καθεστώς Άσαντ με την υποστήριξη της Ρωσίας δηλώνει ότι στόχος του δεν είναι μόνο το Χαλέπι , αλλά ολόκληρη η Συρία. Τι θα συμβεί αν αυτοί οι άμαχοι-μαχητές γίνουν ο επόμενος στόχος του Ασαντ;
Η δήλωση του Ερντογάν στους κοινοτάρχες πριν από λίγο καιρό “κηρύσσω εθνική επιστράτευση” αποκτούν ιδιαίτερη σημασία μετά από τις εξελίξεις αυτές. Με την κήρυξη της επιστράτευσης η κυβέρνηση θα αποκτήσει τη δυνατότητα να περιορίσει απόλυτα όλα τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών και να βάλει χέρι στις περιουσίες που απέκτησαν με κόπο και μόχθο. Φαίνεται πολλοί Τούρκοι πολίτες βλέπουν τον κίνδυνο και σπεύδουν να αγοράσουν ακίνητα στην Ελλάδα και κατά προτίμηση τα νότια προάστια της Αττικής, για να σώσουν τις περιουσίες τους.
Οι επιπτώσεις από τον πόλεμο της Συρίας θα είναι μάλλον μεγαλύτερες από όσο φαίνονται , τόσο στο στρατιωτικό, όσο στο κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο.
Ήδη το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim μετέδωσε τη δυσαρέσκεια που εξέφρασε η Σαουδική Αραβία για τη συμμετοχή της Τουρκίας στην τριμερή σύνοδο της Μόσχας.
Αυτά συμβαίνουν όταν μια χώρα την κυβερνά ένας ηγέτης που δηλώνει ότι “όποιος δεν κατέχει τη φιλοσοφία του τσομπάνη δεν μπορεί να κυβερνήσει ανθρώπους”.
