Μετά την πενταμερή διάσκεψη της Γενεύης η Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι ανάμνηση.
Την θέση της θα πάρουν οι δύο κοινότητες που θα αναγορευθούν εκ των πραγμάτων ως οργανικές οντότητες με δύο ξεχωριστά κράτη που βρίσκονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να βρουν μια φόρμουλα συνεργασίας.
Η εξέλιξη αυτή θα ανοίξει τον δρόμο στην διαδικασία των εμπορικών συμφωνιών και συνεργασιών ανάμεσα σε αυτές τις οντότητες . Αυτό σημαίνει πως η γραμμή των συνομιλιών προς την ΔΔΟ θα υποβαθμιστεί ή θα οδηγηθεί σε οριστικό αδιέξοδο.
Σε αυτό το νέο σκηνικό το σχέδιο λύσης ΔΔΟ ίσως δεν θα έρθει ποτέ και μαζί με αυτό θα καταρρεύσει και η αντίσταση του καναπέ δηλαδή η αντίσταση που επένδυε σε ένα οχι σε ενδεχόμενο δημοψήφισμα.
Οι προεδρικές εκλογές του 2018 θα δώσουν την ευκαιρία στο κατεστημένο να προετοιμάσει το έδαφος για τον εμπορικό συνεταιρισμό των δύο πολιτικών οντοτήτων.
Σε αυτό το διάστημα δεν αποκλείεται να προχωρήσει και το θέμα του απευθείας εμπορίου κατεχομένων και Ευρωπαϊκής Ένωσης στα πλαίσια της νέας φάσης που θα προετοιμάσει την συμφωνία συνεκμετάλλευσης του φυσικού αερίου που καθώς λένε θα αρχίσει η εξόρυξη του το 2019.
Η πενταμερής της Γενέυης σώζει το κατεστημένο και του δίνει περιθώριο να μετεξελίξει τον διακοινοτικό διάλογο σε εμπράγματη συνεργασία μεταξύ των δυο οντοτήτων.
Η επιτυχία του κατεστημένου φαίνεται να είναι εξασφαλισμένη διότι δεν έχει απέναντι του καμία σοβαρή αντιπολίτευση αλλά μάλλον μια σιγώσα και συναινούσα συμμορία τυχοδιωκτών που ζεσταίνουν τα χέρια τους στα τζάκια της εξουσίας.
Η πολιτική πρόταση που θα διέσωζε την κυπριακή δημοκρατία και θα άνοιγε τον δρόμο στην εμπέδωση της στρατηγικής της απελευθέρωσης, απουσιάζει.
Η εθνικοκοινωνική πρόταση σωτηρίας της πατρίδος πρέπει να τεθεί μέσα από ένα νέο πολιτικό κίνημα αυτοδύναμο και αυτεξούσιο. Διότι η Κύπρος για άλλη μια φορά στην ιστορία της θα βρεθεί εγκαταλελειμμένη ακόμα και από την Ελλάδα και θα δεχθεί πιέσεις να υποκύψει στα σχέδια των νατοϊκών συμφερόντων που πολλοί τα υπηρετούν με ζήλο.
