«Οδηγό» παράδοσης του Πάρκου Τρίτση, του μεγάλου αυτού πνεύμονα πρασίνου στην Αττική, στο μεγάλο κεφάλαιο, συνιστά η απάντηση του Επιτρόπου Π. Μοσκοβισί σε σχετική Ερώτηση που του υποβλήθηκε. Η Ερώτηση αφορούσε την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το Πάρκο και τη συνολική πολιτική απαξίωσης της κρατικής περιουσίας, που συνοδεύεται από την παράδοσή της σε επιχειρηματικούς ομίλους…
O Επίτροπος, στην απάντησή του, ουσιαστικά αποκαλύπτει ποια πολιτική οδηγεί στην εμπορευματοποίηση του πάρκου. Και, αυτή η πολιτική της ΕΕ δεν είναι άλλη από αυτή που προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Παρουσιάζοντας τους στόχους της ΕΕ και της κυβέρνησης με βάση το μνημόνιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην απάντησή της αναφέρεται στη…
«μεγιστοποίηση της συμβολής των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων στην ελληνική οικονομία», στην «αύξηση των εσόδων» και στη «μείωση του δημόσιου χρέους», καταλήγοντας στην «αποδοτικότητα των δημοσίων δαπανών». Πρόκειται, δηλαδή, για τους στόχους όχι μόνο της ΕΕ και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αλλά και του μεγάλου κεφαλαίου που εκπληρώνονται μέσα από «ευέλικτες» μορφές παραχώρησης του Πάρκου Τρίτση ή μέρους αυτού στους επιχειρηματικούς ομίλους.
Είναι τα κριτήρια της ανταποδοτικότητας και ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, που όχι μόνο δεν έχουν σχέση, αλλά είναι και σε βάρος των λαϊκών αναγκών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με την απάντησή της, ξεκαθαρίζει ότι μόνο σε αυτήν την αντιδραστική κατεύθυνση απελευθερώνονται και οι ευρωενωσιακές χρηματοδοτήσεις που θα ενισχύσουν (και σε αυτήν την περίπτωση) τους επιχειρηματίες που θα βάλουν χέρι στο πάρκο. Ταυτόχρονα, προκλητικά ισχυρίζεται ότι μέσα από τέτοια επιχειρηματικά σχέδια μπορούν να «εξευρεθούν κονδύλια που είναι δυνατόν να ανακατανεμηθούν για την Πρόνοια και για άλλα έργα που ικανοποιούν τις βασικές ανάγκες των πολιτών»!
Η σημερινή απαράδεκτη κατάσταση του πάρκου δεν είναι φυσικά τυχαία. Είναι αποτέλεσμα των πολιτικών των εκάστοτε κυβερνήσεων και της ΕΕ. Η σταθερή υποβάθμιση κι εγκατάλειψη του πάρκου οδηγεί στην εμπορευματοποίησή του και στην παράδοσή του ως ώριμο φρούτο σε ιδιώτες, στους διαφόρους «οικολόγους» των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και σε άλλους «σωτήρες», που κριτήριο δράσης τους έχουν το κέρδος.
