Κανένα σλαβικό κόμμα δεν διαθέτει τον απαιτούμενο αριθμό βουλευτών για σχηματισμό κυβέρνησης, και ως εκ τούτου αρχίζουν τα πάρε-δώσε».
Καθοριστικό είναι το επόμενο διάστημα για τις ελληνοσκοπιανές σχέσεις, όπου θα κριθεί η πολιτική των Σκοπίων ως προς το ζήτημα της ονομασίας του κράτους. Όπως είχα γράψει αμέσως με την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων της 11ης Δεκεμβρίου, ο αλβανικός παράγοντας παίζει καθοριστικό ρόλο στον σχηματισμό κυβέρνησης.
Κατά τις προηγούμενες εκλογές, και ενώ το κόμμα του Γκρούεφσκι είχε την πλειοψηφία για να κυβερνήσει, η Συμφωνία της Αχρίδας του 2001 μεταξύ Αλβανών και Σλάβων των Σκοπίων τον υποχρέωνε να σχηματίσει κυβέρνηση με ένα αλβανικό κόμμα, όπως και έπραξε με το κόμμα του Αλί Αχμέτι.
Στην παρούσα όμως περίοδο, κανένα σλαβικό κόμμα δεν διαθέτει τον απαιτούμενο αριθμό βουλευτών για σχηματισμό κυβέρνησης, και ως εκ τούτου αρχίζουν τα «πάρε-δώσε», ώστε τα αλβανικά κόμματα να λάβουν όσα αιτούν, για να συμπράξουν με το κόμμα που θα πλειοδοτήσει σε παροχές προς τους Αλβανούς.
Ο πρόεδρος Γκεόργκι Ιβάνοφ εκκινεί την διαδικασία δίνοντας την εντολή στον Ν. Γκρούεφσκι που υπερίσχυσε του αντιπάλου του Ζόραν Ζάεφ κατά δύο έδρες (51-49). Η δυσκολία για τον πρώην πρωθυπουργό είναι ότι και προεκλογικώς και τώρα έχει αρνηθεί την ικανοποίηση του κύριου αιτήματος των Αλβανών, περί αναγνώρισης ως επίσημης γλώσσας του κράτους και της αλβανικής, με το επιχείρημα ότι οι Αλβανοί δεν ξεπερνούν το 25% του πληθυσμού.
Η αλήθεια είναι, ότι κανείς δεν γνωρίζει πόσοι είναι οι Αλβανοί, επειδή ο Γκρούεφσκι γνωρίζοντας το 2011 ότι ξεπερνούν το 30%, δεν διενήργησε Απογραφή, όπως διενεργούν όλα τα κράτη ανά δεκαετία, φοβούμενος προφανώς ότι θα καταδειχθεί ο πραγματικός πληθυσμός των Αλβανών των Σκοπίων. Οι οποίοι με την σειρά τους υποστηρίζουν ότι έχουν ξεπεράσει κατά πολύ το 40%.
(Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως σε μικρό χρονικό διάστημα οι Αλβανοί θα υπερτερούν λόγω μεγάλης γεννητικότητας, γι’ αυτό και επιμένω να μη υπογραφεί καμιά συμφωνία για το όνομα, με δεδομένο ότι σε λίγο χρόνο κανένας Αλβανός πολιτικός δεν θα απαιτεί να ονομαστούν τα Σκόπια με το ψευδώνυμο Μακεδονία, από την στιγμή που ήδη το Τέτοβο, όπου μένουν μόνον Αλβανοί, το έχουν μετονομάσει αυθαιρέτως σε Ιλλυρίδα).
Σε περίπτωση που ο Γκρούεφσκι σχηματίσει κυβέρνηση, η πολιτική του έναντι της Ελλάδας δεν θα αλλάξει, με τον μακεδονισμό να επικρατεί, αφού άλλωστε αυτό είναι το κύριο επιχείρημά του για εκλογική επικράτηση. Αντιθέτως, κυβέρνηση υπό τον σοσιαλδημοκράτη Ζόραν Ζάεφ, αλλάζει εντελώς το σκηνικό, με δεδομένο ότι ο εν λόγω πολιτικός έχει αποδεχθεί την σύνθετη ονομασία για το κράτος, όπως και η πλειονότητα των Ελλήνων πολιτικών.
Αυτό σημαίνει πως θα υπάρξει συμφωνία για το όνομα, αλλά ελπίζεται πως η ελληνική πλευρά δεν θα αποδεχθεί την «μακεδονική εθνικότητα» και την «μακεδονική γλώσσα». Η Βουλγαρία είναι αμετάπειστη ως προς αυτό, και έχει προειδοποιήσει τα Σκόπια ότι θα αντιδράσει σε οποιοδήποτε αίτημα ένταξης σε διεθνή Οργανισμό, και κυρίως σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε.
Εξεταστέα είναι η μεταστροφή των ΗΠΑ, που επιδιώκουν την πρωθυπουργοποίηση του Ζόραν Ζάεφ, εγκαταλείποντας -εδώ και δυο χρόνια τουλάχιστον- τον εκλεκτό του Τζορτζ Σόρος, Ν. Γκρούεφσκι. Εξ αυτού του λόγου, αναφερόμενος ο Γκρούεφσκι στον κατάλογο των αιτημάτων τους που δημοσίευσαν από κοινού τα αλβανικά κόμματα -μετά από άμεση παρέμβαση στα εσωτερικά των Σκοπίων του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα, που υποχρέωσε τους Αλβανούς να μη διαπραγματευθούν για “καρέκλες”, αλλά για το σύνολο των αλβανικών διεκδικήσεων- δήλωσε ότι δημιουργείται ένα κλίμα το οποίο υπήρξε και στο παρελθόν, αλλά τώρα προωθείται με μεγάλη δημοσιότητα καθώς χρηματοδοτείται από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) στη χώρα, που επιβιώνουν από την οργάνωση του Τζορτζ Σόρος, την «Open Society Institute», όπως είπε και πρόσθεσε ότι ορισμένοι πολιτικοί και διπλωμάτες καθοδηγούνται από την οργάνωση αυτή.
Μάλιστα, μετά τις εκλογές είχε δηλώσει: «Ήταν μια δύσκολη, αλλά ενδιαφέρουσα χρονιά. Ναι, είχαμε έναν σκληρό αντίπαλο και δεν σκέφτομαι την Σοσιαλδημοκρατική Ένωση – SDSM, αυτή ήταν απλά το κάλυμμα, το εργαλείο, η λαβίδα… Πίσω τους βρισκόταν ο Τζορτζ Σόρος με τα εκατομμύριά του που χύνονταν στη χώρα, μέσω του δικτύου των ΜΚΟ, των μέσων ενημέρωσης, των πολιτικών στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, η επιρροή των πιο ισχυρών κρατών του κόσμου, που αποτελούσαν μια αποφασιστική επιρροή για μια μικρή χώρα όπως είναι η δική μας».
Εν αναμονή επομένως, της στάσης των αλβανικών κομμάτων, που φαίνεται πως μάλλον προς τον Ζόραν Ζάεφ θα στραφούν, αφού αυτή είναι και η επιθυμία των Αμερικανών, εκφρασθείσα αμέσως υπό του πρεσβευτή στα Σκόπια, και, αλλά δυναμικά, από τον πρωθυπουργό της Αλβανίας, Έντι Ράμα.
Μακεδών
