Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος – Συγγραφέας – Τουρκολόγος
Γελοιότητα θλίψη αλλά και μεγάλη αγανάκτηση προκαλεί η κυρία Ρεπούση και Σια που
εξακολουθούν το ανιστόρητο έργο τους να αμφισβητούν αποδεδειγμένε ιστορικά γεγονότα όπως οι γενοκτονίες των χριστιανών της Ανατολής, την ίδια στιγμή που στην ίδια την Τουρκία συνεχώς πολλαπλασιάζονται οι φωνές που παραδέχονται και αναγνωρίζουν τα ιστορικά εγκλήματα της χώρας τους που παραμένουν ατιμώρητα και χωρίς ιστορική δικαίωση.
Και ερχόμαστε στις 16 Νοεμβρίου του 2008, όταν σημειώνετε πραγματικά μια νέα επανάσταση στο ιστορικό κατεστημένο της Τουρκίας. Για πρώτη φορά Τούρκος καθηγητής της ιστορίας παραδέχεται ότι στην διάρκεια της μικρασιατικής καταστροφής περίπου 200.000 Ρωμιοί έχασαν την ζωή τους από τα τουρκικά στρατεύματα. Συγκεκριμένα ο καθηγητής της ιστορίας, Ονούρ Γιλντιρίμ, σε μια σημαντικότατη συνέντευξη που έδωσε στην τουρκική εφημερίδα, Σαμπάχ, για πρώτη φορά παραδέχεται σε επίσημο πλαίσιο ότι έγινε μια μορφή γενοκτονίας σε βάρος των Ρωμιών της Ανατολίας την περίοδο του 1922.
Ο Τούρκος καθηγητής, που έχει σπουδάσει και έχει ζήσει επί πολλά χρόνια στις ΗΠΑ, ανέφερε στις ερωτήσεις που του έκανε ο δημοσιογράφος της Σαμπάχ, πως πράγματι την περίοδο εκείνη οι Ρωμιοί της Μικράς Ασίας έζησαν ένα μεγάλο δράμα καθώς ξεσπιτώθηκαν και πολλοί από αυτούς έχασαν την ζωή τους. Βέβαια ο Τούρκος καθηγητής υπολόγισε τους φονευθέντας σε 200.000, ένα μικρό νούμερο που φυσικά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της μεγάλης γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, της Θράκης και του Πόντου, ήταν όμως μια πρωτοφανής ομολογία Τούρκου επιστήμονα της ιστορίας για πρώτη φορά στα τουρκικά χρονικά και για τον λόγο αυτό αποκτούσε μεγάλη ιστορική αλλά και πολιτική αξία.
Στην ίδια ιστορική συνέντευξη ο Ονούρ Γιλντιρίμ υπαινίχτηκε για εθνοκάθαρση που έγινε στην Μικρά Ασία και που φυσικά την πλήρωσαν με βαρύ φόρο αίματος οι χριστιανοί, ενώ στην ουσία παραδέχτηκε πως η ανταλλαγή των πληθυσμών έφερε το τελειωτικό χτύπημα και προκάλεσε τον θάνατο σε πολλές χιλιάδες χριστιανών της Μικράς Ασίας καθώς εγκατέλειπαν την από αιώνων εστίες τους. Θα πρέπει να καλέσουμε αυτόν τον Τούρκο ιστορικός να παραδώσει κάποια μαθήματα ιστορικής αλήθειας στην ανιστόρητο «ιστορικό» κυρία Ρεπούση.
Θα πρέπει επίσης να ξέρει η κυρία ανιστόρητος «ιστορικός», ότι στις 24 Απριλίου του 2012 για πρώτη φορά, (και συνεχίζεται κάθε χρόνο), στα τουρκικά χρονικά στην κεντρική πλατεία της Κωνσταντινούπολης, στο ιστορικό Ταξίμ, έγινε καθιστική συγκέντρωση πολλών Τούρκων διανοουμένων ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών καθώς και απλών Τούρκων πολιτών αναγνωρίζοντας και τιμώντας την επέτειο της μεγάλης αρμένικης γενοκτονίας. Το γεγονός αυτό θεωρήθηκε πρωτοφανές για την τουρκική επικαιρότητα και βέβαια προκάλεσε πολλές αντιδράσεις αλλά έδειξε πως για πρώτη φορά ένα τεράστιο ιστορικό ταμπού της σύγχρονης Τουρκίας κυνηγημένο από τις τύψεις των μεγάλων εγκλημάτων του, άρχισε να ραγίζει κάτω από το βάρος της αναγκαιότητας της αναγνώρισης της ιστορικής αλήθειας.
