Σε μία ακόμη κίνηση ενδοτικότητας προς τους Τούρκους το υπουργείο Εξωτερικών εμφανίζεται διατεθειμένο να ξεχάσει ακόμη και τη γενοκτονία των Ποντίων προκειμένου να… τα βρει και να συνεργαστεί με την Άγκυρα.
Τι απάντησε το υπουργείο Εξωτερικών στο Τουρκικό που διαμαρτυρήθηκε για τις εκδηλώσεις μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από τις δυνάμεις του Μουσταφά Κεμάλ και το Οθωμανικό κράτος; «Η Ιστορία είναι αλήθειες και γεγονότα που ούτε ξεχνιούνται ούτε παραγράφονται. Ωστόσο, άλλο η Ιστορία και άλλο το παρελθόν, το οποίο δεν πρέπει να σκιάζει την αμοιβαία βούληση να δημιουργήσουμε ένα μέλλον συνεργασίας, φιλίας, σταθερότητας και αμοιβαίου σεβασμού για τους δύο λαούς», απάντησε ο εκπρόσωπος τους ΥΠΕΞ Κωνσταντίνος Κούτρας στους Τούρκους.
Με τέτοιο ΥΠΕΞ, τι να τους κάνεις τους εχθρούς;
Το υπουργείο Εξωτερικών του κ. Αβραμόπουλου λέει δηλαδή πώς δεν πειράζει που σφαγιάσατε τους Έλληνες του Πόντου, κάτι που έχει καταγραφεί στην Ιστορία, αλλά αποτελεί παρελθόν. Τώρα ας τα ξεχάσουμε αυτά και ας δούμε πώς μπορούμε να συνεργαστούμε.
Ας ξεχάσουμε μία εθνική τραγωδία για να κάνουμε ταξιδάκια αναψυχής στην Άγκυρα και να λέμε πώς οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βελτιώνονται.
Που υπάρχει αμοιβαία βούληση συνεργασίας κύριοι του ΥΠΕΞ; Στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων που βρίσκονται στο Αιγαίο; Αν υπάρχει τέτοια βούληση και ο κ. Αβραμόπουλος και ο κ. Σαμαράς ασπάζονται το «καζαν-καζαν» του Ταγίπ Ερντογάν (δεν αντέδρασαν άλλωστε όταν τους το είπε κατάμουτρα) οφείλουν να ενημερώσουν τον ελληνικό λαό ότι απεμπόλησαν κυριαρχικά δικαιώματα.
‘Η μήπως πιστεύουν πώς με τέτοιες δηλώσεις υποταγής στους Τούρκους και προσβολής στη μνήμη των Ελλήνων του Πόντου θα σταματήσει η Άγκυρα να αξιώνει το μισό Αιγαίο; Χθες η τουρκική κορβέτα σε επίδειξη δύναμης «αλώνιζε» στις Κυκλάδες, παραβιάζοντας επι έξι ώρες τα εθνικά χωρικά ύδατα και μάλιστα ανενόχλητη.
Έτσι χτίζουν οι Τούρκοι την πεποίθηση νίκης, όπως είπαν οι ναύαρχοι Χρηστίδης και Μαζαράκης-Αινιάν, όταν το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών λέει, δεν πειράζει που αφανίσατε τους Έλληνες του Πόντου.
Πιστεύαμε πώς τέτοιες ανθελληνικές απόψεις μπορούσαν να εκφράσουν μόνο η Ρεπούση και ο Θεοδωρίδης. Δυστυχώς όμως…
