Φρίκη και τραγωδία. Πολιτική κουκλοθεάτρου με επιχειρηματολογία από σήριαλ τύπου φατμαγκιούλ. Ο Ντινόπουλος να ουρλιάζει για το πως θα πληρώσει ο ΣΥΡΙΖΑ μισθούς και συντάξεις και να ρίχνει μυδρους για την …Κυπριακή τραγωδία, επειδή πριν από τον Ανανστασιάδη κυβερνούσε το ΑΚΕΛ.
Από την άλλη, να στηρίζει την μαύρη τρύπα του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι “όλα τα κόμματα έχουν μαύρες τρύπες”. Τέτοια εκπροσώπηση του Παπανδρέου, θα ζήλευε και ο …Πεταλωτής.
Από την άλλη, ο Μηλιος σε ρόλο χάνου, να βλέπει τον Ντινόπουλο να επιχειρηματολογεί όπως ο Παπανδρέου το 2009 και αντί να του θυμήσει ότι υπάρχει παρέμβαση της δικαιοσύνης για το έλλειμα και την υπαγωγή στο μνημόνιο, να αναλύει τον δρόμο της “Αριστεράς και της Προόδου”, της νέας διακυβέρνησης που θα σαρώσει την Ευρώπη και να αδυνατεί να απαντήσει ακόμα και όταν ο ανεκδιήγητος Ντινόπουλος εξίσωσε την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την …Σοσιαλιστική διεθνή! Εκτός τόπου και χρόνου.
Ο ένας να λέει “τι κακό που είναι το Κυπριακό μνημόνιο” που υπέγραψε ο …Αναστασιάδης και να ρίχνει την ευθύνη στον ΣΥΡΙΖΑ και ο άλλος μην έχοντας καν διαβάσει τους όρους, αντί να του απαντήσει ότι “Ρε κρετίνε, το Ελληνικό είναι χειρότερο!” να αντιπαραθέτει ιδεοληπτικές θεωρίες αμφιθεάτρου.
Ο ένας να υμνεί την πραξικοπηματική κατάρρευση της δημοκρατίας και ο άλλος να τραγουδά την Ιτιά.
Ο ένας να προστατεύει την δολοφονική πολιτική Σημίτη – Παπανδρέου και ο άλλος να προστατεύει την πολιτική προέλευση του Σημίτη και του Παπανδρέου.
Το ράιχ τα κατάφερε περίφημα αυτή την φορά. Οι μεν θα λένε ότι “είναι τρέλλα να αντισταθούμε στην Βέρμαχτ” και οι δε ότι “Τα SS είναι ταξικά μας αδέλφια”.
