Ο πρωθυπουργός, στο ελληνικό πρωθυπουργοκεντρικό κοινοβουλευτικό σύστημα, είναι ο απόλυτος «σουλτάνος».
Είναι ταυτόχρονα αρχηγός της κυβέρνησης, αρχηγός της
νομοθετικής εξουσίας και αρχηγός της δικαιοσύνης. Είναι δηλαδή ταυτόχρονα αυτός που νομοθετεί, διαφορετικά διαγράφει διαφωνούντες βουλευτές, αυτός που εκτελεί (ό,τι νομοθέτησε) και αυτός που διορίζει και ελέγχει απόλυτα τη δικαιοσύνη.
Δεν υπάρχει ΠτΔ με λαϊκή βάση και με κάποιες ουσιαστικές εξουσίες στα χέρια του, που θα φρέναραν τον ανεξέλεγκτο πρωθυπουργό. Δεν υπάρχει ανεξάρτητη Βουλή που θα νομοθετεί με κάποιο βαθμό αυτονομίας και Δεν υπάρχει ανεξάρτητο Συνταγματικό Δικαστήριο και ανεξάρτητη δικαιοσύνη γενικά, για να ελέγχουν τις πράξεις του πρωθυπουργού.
Και να σκεφτείτε ότι αυτόν το πρωθυπουργό, δεν τον εκλέγει ούτε ένας Έλληνας. Ο πρωθυπουργός στην Ελλάδα σήμερα, όπως και κάθε κομματικός αρχηγός, δεν ψηφίζεται ούτε καν ως βουλευτής, όπως γινόταν παλιότερα. Τον σημερινό πρωθυπουργό τον εκλέγει η κομματική νομενκλατούρα και απλά ο ελληνικός λαός επιλέγει κόμμα (με βάση τα κομματικά του συμφέροντα και συμπλέγματα) και όχι τα κατάλληλα πρόσωπα.
Το ακόμα χειρότερο είναι ότι αυτός ο πρωθυπουργός – «σουλτάνος», δεν μπορεί να μείνει στη θέση του, αν δεν τον στηρίζουν εγχώρια και ξένα συμφέροντα.
Αν τώρα αναρωτιέστε πως μπορεί η Ελλάδα να είναι εξαρτημένη από εγχώριους και ξένους «νταβατζήδες» τώρα έχετε την απάντηση.
ΥΓ. Αυτός λοιπόν ο πρωθυπουργός – «σουλτάνος» είναι και αυτός που αναθεωρεί κάθε φορά το Σύνταγμα της Ελλάδας. Εσείς τι λέτε ότι θα κάνει σ’ αυτή την περίπτωση; Θα αφαιρέσει άραγε εξουσίες από τον εαυτό του για να τις δώσει στους πολίτες;
Οι αφελείς λιγόστεψαν σ’ αυτόν εδώ τον τόπο ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είχαν λιγοστέψει.
