Το τελευταίο καιρό η εξουσία έχει αφηνιάσει.
Σαν ξαναμμένη σκύλα προκαλεί και συμπεριφέρεται ασύστολα, ξετσίπωτα, χυδαία,
..υπογράφοντας το ένα μετά το άλλο διατάγματα και νομοθετώντας “νόμους” που βγάζουν την γλώσσα
στην κοινωνία, στον λαό που πεινάει.
“Νόμοι” που χορηγούν αυξήσεις στους συνεργάτες των υπουργών, “νόμοι” για πρόσληψη αφειδώς και σωρηδόν νέων “συμβούλων” με μισθούς 3.500-4.000-4.500 ευρώ,
..υπουργικές διατάξεις που αυξάνουν κατά 80%(!!!) τις αποδοχές των 4.500 ευρώ, διευθυντών και διοικητών οργανισμών,
..μέχρι και αύξηση 80% στις αποδοχές του αναπληρωτή διευθυντή του Οργανισμού Διαχείρησης Δημόσιου Χρέους, θέση η οποία είναι ως τώρα κενή. Στην ουσία δεν υπάρχει.
Δηλαδή δίνουν αύξηση λόγω “αυξημένης ευθύνης και παραγωγικότητας” (όπως δικαιολόγησαν την αύξηση του διευθυντή στον ίδιο οργανισμό),
..χωρίς όμως να υπάρχει αναπληρωτής διευθυντής, ώστε να έχει και αυτός αξιολογηθεί ανάλογα!
Παράλογο; Καθόλου. Απλώς προετοιμάζουν την θέση για κάποιον δικό τους. Για κάποιο γλοιώδες τσιράκι της δικής τους εξουσίας.
Κι εν τω μεταξύ έχουν εμφανιστεί οι νέες συντάξεις των 152, 153, 156 ευρώ, διότι κατόπιν της “διαπραγμάτευσης” του 2015 όπου συμφώνησαν με την τρόϊκα να καταργηθούν τα κατώτατα όρια σύνταξης για όσους αποχωρούν από 1ης/7/2015 και μετά, και είναι κάτω των 67 ετών,
..σύμφωνα με τον “νόμο” 4336/2015 (σελίδες 981 και 982) αντί για το εγγυημένο κατώφλι σύνταξης που ήταν στα 468 ευρώ παίρνουν μέχρι τα 67 τους μόνο τη σύνταξη που βγάζουν οι εισφορές τους και τα έτη που ασφαλίστηκαν!
Εποχές μετα-ΠαΣοΚ.
Εποχές πιό ΠαΣοΚ και από ΠαΣοΚ.
Και το ΠαΣοΚ να είναι ακόμη εκεί, να υπάρχει ακόμα, και να απειλεί ότι θα ξαναγυρίσει.
Και ο λαός να πεινάει και να βουρλίζεται, νομίζοντας τον εαυτό του ανίσχυρο.
Και ο πνευματικός κόσμος (ο ποιός;) του τόπου να απουσιάζει με την σιωπή του.
Και ο καλλιτεχνικός κόσμος να κοιτάζει να βολευτεί σε διάφορα ιδρύματα από ΕΡΤ μέχρι Λάτση, και να βγάζει τον σκασμό όταν δεν δίνει συναυλίες για δεκαχίλιαρους πελάτες στις Μύκονους και στα νεο-σκυλάδικα.
Οι “επώνυμοι” είναι μόνον επώνυμοι όταν δείχνουν τους κ@λους, τα βυζιά, τα μπράτσα και τα μπότοξ τους. Μετά αποσύρονται στα διάφορα survivors και παίζουν το πουλί τους στον ήλιο. Να μιλήσουν; Και τί να πούν; Και σε ποιά γλώσσα; Σάμπως ξέρουν ελληνικά;
Κι ο λαός να εξακολουθεί να βουρλίζεται και να πεινάει, νομίζοντας τον εαυτό του ανίσχυρο.
Και η φιδοφωλιά που λέγεται Βουλή να παράγει “νόμους” και διατάξεις και ερμηνείες και εγκυκλίους και φιλοσοφία μνημονιακή και δωσιλογική.
Η παρακμή και ο ξεπεσμός ενός έθνους κι ενός κράτους σε όλο τους το μεγαλείο.
Μόνον η φιδοφωλιά ακμάζει. Και τα φίδια μειώνουν τα ποσοστά των εισφορών τους, αυξάνουν τις αποδοχές τους, βρίσκουν κόλπα για αφορολόγητα έσοδα και ζητούν να μη φορολογούνται τα εισοδήματά τους όταν κάνουν δωρεά στα κόμματά τους. Φίδια πιό σιχαμερά κι απ’ τ’ αληθινά φίδια.
Στην ύπαιθρο ο αγρότης όταν θέλει να ξεπαστρέψει μιά φιδοφωλιά, της βάζει φωτιά.
Και μετά περιμένει.
Και κάθε φίδι που πετάγεται έξω να σωθεί, το πατάει στο κεφάλι.
Αυτό.
