Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
http://nikosklitsikas.gr/
Ένα σημείο από τη συνέντευξη του προέδρου της Συρίας Bashar Al-Assad, στην καθημερινή ιταλική εφημερίδα “Avvenire” και τον δημοσιογράφο Fulvio Scaglione, που τα λέει όλα.
Την εφημερίδα “Avvenire“, που εκφράζει την καθολική εκκλησία, επέλεξε να δώσει τη συνέντευξή του ο ηγέτης της Συρίας. Μια κίνηση με μεγάλο περιεχόμενο, αν σκεφθούμε πως όλες οι χριστιανικές εκκλησίες της Συρίας κι ειδικότερα το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας (περίπου 2.000.000 εκατομμύρια Ελληνορθόδοξοι), από την πρώτη ημέρα της “αραβικής άνοιξης made in USA”, στάθηκαν στο πλευρό του μαρτυρικού λαού της Συρίας κι αγωνίστηκαν εναντίον της εξαετούς ιμπεριαλιστικής επίθεσης, που σήμερα συμπλήρωσε την Μαύρη “επέτειο” της και εξαπέλυσε βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας στα Δικαστήρια της Δαμασκού.
Η μικρή επιρροή του καθολικισμού στο λαό της Συρίας, απέχει παρασάγγες από την Ορθοδοξία της Συρίας. Μόνον που υπάρχει μια “μικρή”, αλλά θεμελιώδης διαφορά: η Ελληνορθόδοξοι και το Πατριαρχείο Αντιοχείας βρίσκονται στο στόχαστρο του Βαρθολομαίου και του Ιερώνυμου, γιατί δεν κάλεσαν το λαό να εγκαταλείψει τη Συρία και να γίνουν πρόσφυγες περνώντας το Αιγαίο.
Για τους δύο Επισκόπους που έχουν απαχθεί εδώ και χρόνια στο Χαλέπι από τους “μετριοπαθείς εξεγερμένους”, τόσο ο Βαρθολομαίος, όσο κι ο Ιερώνυμος, δεν έχουν εκδώσει μια απλή -έστω υποκριτική- δήλωση συμπάθειας κι όχι συμπαράστασης. Αντιθέτως, η καθολική εκκλησία της Συρίας απαίτησε κι έχει πραγματοποιηθεί ολονύχτια παράκληση στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, μπροστά στο Βατικανό, με τη συμμετοχή του ίδιου του πάπα.
Από τη συνέντευξη του προέδρου Bashar Al-Assad, μεταφέρουμε ορισμένα σημεία, που καταδεικνύουν ποιος βρίσκεται πίσω από την τρομοκρατία στη Συρία
“Η σημαντική ερώτηση είναι: ποιος βοηθάει κι υποστηρίζει τους τρομοκράτες;
…είναι μια ερώτηση που θα ήθελα να κάνω στους ευρωπαίους πολιτικούς, που από την έναρξη της κρίσης στη Συρία, επέλεξαν τον δρόμο που οδήγησε στην καταστροφή της δικής μας χώρας, στη διάδοση της τρομοκρατίας σ’ ολόκληρη την περιοχή, με επακόλουθο τις τρομοκρατικές ενέργειες στην Ευρώπη και την κρίση του προσφυγικού. Η Ευρώπη, ή καλύτερα να πούμε η Δύση, γιατί η καθοδήγησή της ήταν πάντα οι ΗΠΑ, έχει μέχρι σήμερα το μοναδικό ρόλο της συνεργασίας με τους τρομοκράτες. Δεν υποστήριξε καμία πολιτική διαδικασία… Σε ότι αφορά το Ισραήλ, τα πράγματα είναι απλά: βοηθάει με συγκεκριμένο κι άμεσο τρόπο τους τρομοκράτες, τόσο προσφέροντας υποστήριξη, όσο και επίθεσεις εναντίον μας στα σύνορα μας. Αντιθέτως, το Ιράν μας βοηθάει να πολεμήσουμε τον τζιχαντισμό και μας υποστηρίζει πολιτικά στη Μέση Ανατολή, όπως και στη διεθνή κοινότητα…”.
Εμείς ήδη έχουμε επισημάνει: Aυτή η Ευρώπη, δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τη χιτλερική Γερμανία…
Μετά τη νίκη του λαού της Συρίας, σύντομα ολοκληρωτική με την απελευθέρωση και του τελευταίου εκατοστού Συριακής γης, η ήττα της δύσης θα φαντάζει απειροελάχιστη μπροστά στην πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στη Συρία, τα τελευταία έξι χρόνια.
Η διακοπή διπλωματικών σχέσεων, δολοφονικό εμπάργκο κατά παράβαση κάθε διεθνούς δικαίου και φυσικά μια προδοσία που δεν έχει συμβεί ποτέ στη σύγχρονη ιστορία, ξεφτίλισαν την πατρίδα μας: Ο άνθρωπος που στάθηκε δίπλα στην πατρίδα μας στην κρίση του Μάρτη του 1987
