Του Λουκή Γ. Λουκαΐδη
Παρακολούθησα πρόσφατα στην τηλεόραση τον Ερντογάν που ηγείται του τουρκικού κράτους δια πυρός και σιδήρου, άνθρωπος άξεστος και αγροίκος που έριξε στα μπουντρούμια της χώρας του χιλιάδες ανθρώπους του καθήκοντος όπως είναι οι εισαγγελείς, δικαστές, αστυνομικοί κ.λπ. διότι αντιτάχθηκαν στην εξουσία του.
Θέλει λέει τώρα και άλλες εξουσίες για να γίνει απόλυτος άρχων της Τουρκίας και να κάνει ό,τι του κατέβει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα. Θέλει να γίνει σουλτάνος και όποιος του αντιστέκεται στις επιδιώξεις του, να τον εξαφανίζει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Στη σχετική τηλεοπτική εκπομπή κραύγαζε εναντίον των Γερμανών και τους ονόμαζε Ναζιστές. Αυτός που μόνος του χωρίς την υποστήριξη άλλων Ναζιστών ενσωματώνει το Ναζισμό. Εκείνο το οποίο εκπλήττει είναι η αδιαφορία που δείχνει έναντί του η διεθνής κοινή γνώμη και ειδικότερα οι πολιτικοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρχισαν όμως σιγά σιγά να τον αηδιάζουν εξού και του απάντησε περιφρονητικά ο Γερμανός εκπρόσωπος ότι είναι απαράδεκτος και τα έχει χαμένα. Δεν εγείρεται θέμα του είπε να του επιτρέψει η Γερμανία στο χώρο της να κάνει συγκεντρώσεις και ομιλίες για να ψηφίσουν οι Τούρκοι μετανάστες τις μεταρρυθμίσεις του για να ανέβει στο θρόνο της απολυταρχίας. Η περίπτωσή του όμως είναι εξαιρετική ευκαιρία να δοκιμασθούν οι διεθνείς αξίες που διακηρύσσουν οι διάφοροι πολιτικοί. Αυτοί που φωνάζουν εναντίον του Πούτιν και υπεραμύνονται τη Δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ο Ερντογάν είναι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και ειδικότερα το άρθρο 7 του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού δικαστηρίου της Ρώμης, διεθνής εγκληματίας για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Γι’ αυτό θα έπρεπε οι χώρες που σέβονται το δίκαιο να αναπτύξουν πρωτοβουλία να σταματήσουν την πορεία του δικτάτορα με το ταραγμένο μυαλό προστατεύοντας έτσι την ανθρωπότητα και το ίδιο τον λαό του. Αλλωστε έχει και προηγούμενα: Τη συντονισμένη εξουδετέρωση του Χουσεΐν στο Ιράκ και εκείνη του Καντάφι στην Λιβύη. Το θέμα ανοίγει και άλλα κεφαλαία: όπως είναι η ανάγκη υποχρεωτικής ιατρικής εξέτασης υποψηφίων αρχηγών κρατών και η συνεχής ιατρική παρακολούθησή τους σε περίπτωση εκλογής τους. Όπως εξελίχθηκε, ο Ερντογάν είναι πιο επικίνδυνος από ένα βομβαρδισμό πληθυσμού που έτσι και αλλιώς το πετυχαίνει εμμέσως με την πολιτική του. Πού είναι οι ηγήτορες του πολιτισμένου κόσμου που εκφράζονται με ζήλο υπέρ της πολιτικής της ειρήνης και της δικαιοσύνης;
Οι ΗΠΑ και η Αγγλία δεν κίνησαν το δάκτυλό τους να του υποδείξουν αυτού του εγκληματία να ευθυγραμμιστεί με στοιχειώδεις αρχές και αξίες. Και ας έρθουμε τώρα στα δικά μας.
Είναι δυνατόν οι σπουδαίοι πολιτικοί μας που βγαίνουν και εκφράζονται με απόλυτες συνταγές για τη λύση του Κυπριακού με βάση αρχές και αξίες (τι υποκρισία) -ενώ συγχρόνως έχουν παραδώσει στην Τουρκία και άλλα ανταλλάγματα από εκείνα τα οποία πήρε με την εισβολή – να μην αντιλήφθηκαν την ψυχοπάθεια της άλλης πλευράς αφού όλοι συμφωνούν ότι το πρόβλημα είναι η Άγκυρα και Άγκυρα σημαίνει Ερντογάν ο οποίος, όπως είπαν και οι Γερμανοί, τα έχει χαμένα. Αλλά οι δικοί μας επιμένουν σε συνομιλίες με τον εγκληματία. Οποία αφέλεια, άγνοια της πραγματικότητας και μειωμένη αντίληψη χαρακτηρίζει την πολιτική μας ηγεσία που επιμένει σε ειρηνικές συνομιλίες με τον ηγεμόνα του τουρκικού κράτους ο οποίος αντί να δείξει ελάχιστη καλή θέληση, ζήτησε να πάρει και τον Πύργο της Τηλλυρίας.
Είναι με αυτή την πολιτική από την άλλη πλευρά που θα συζητήσουμε και θα συμβιώσουμε; Και εμείς πώς αντιδράσαμε στα νάζια των αδηφάγων Τούρκων; Ο Νεοφύτου είπε ότι θα διορθώσει το λάθος μας για να μας συγχωρήσουν. Ο Αναστασιάδης ακολούθησε εμμέσως παρόμοια γραμμή. Ο πιο όμως καταρτισμένος και τολμηρός, γεν. γραμματέας του ΑΚΕΛ, άρχισε να μας κατηγορεί εμάς πως χαλάσαμε τις ωραίες συνομιλίες καταγγέλλοντάς μας μάλιστα και στις Βρυξέλλες και επιμένοντας ότι με τις συνομιλίες αυτές θα γλιτώσουμε τον διαμελισμό με αντάλλαγμα ένα ασυνάρτητο «κράτος»που θα διαλυθεί από τις πρώτες μέρες. Τι να πεις για αυτούς τους ανθρώπους. Είναι η ατυχία της Κύπρου.
Δικηγόρος, πρώην δικαστής του ΕΔΑΔ.
